ในวันหยุดสัปดาห์กลางมีโอกาสได้รวมญาติวันหยุด คือ วันอาทิตย์ที่ 16 มีนาคม 2551
เป็นวันดีมีความสุขและเป็นวันสิริมงคล เพราะว่า ได้รับการ์ดเชิญไปร่วมงานบวช และงานแต่งงานรวม 7 ใบ และในช่วงเช้าตั้งใจไปร่วมทำบุญบ้านญาติ ที่ได้จัดงานบวชลูกชายคนเดียว เป็นลูกผู้พี่ แต่การ์ดที่รับเชิญจากที่ทำงานต้องขออนุญาตฝากซองไปร่วมอนุโมทนาสาธุ... ต้องขออภัยไม่ได้ไปร่วมงาน (ชนกันหลายงาน)
สำหรับช่วงเวลาพักผ่อนตอนกลางคืน เป็นวันที่อากาศเย็นสบาย และญาติออกมานั่งสนทนาหน้าบ้าน อาทิ คุณลุง พี่เขย พี่สาว และพี่ชาย ปกติพี่ชายคนโตไปมีครอบครัวที่บ้านนาทุ่ม มา10 กว่าปีแล้ว ชื่อ นายปิยะ ปะนะทัง เป็นผู้ใหญ่บ้าน บ้านนาทุ่ม หมู่2 ต.เขาน้อย อ.เวียงเก่า จ.ขอนแก่น
บทบาทหน้าที่ ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457
มาตรา 27 ผู้ใหญ่บ้านเป็นหัวหน้าของราษฎรในหมู่บ้านของตนตามที่กำหนดไว้ใน พระราชบัญญัตินี้ มีหน้าที่และอำนาจในทางปกครองและรักษาความสงบเรียบร้อย "บำบัดทุกข์และบำรุงสุข"
ช่วงที่นั่งเล่นอยู่หน้าบ้าน พี่สาวคนรองได้ไปเชิญหมอนวดแผนโบราณ ให้มานวดให้กับผู้บันทึกและพี่สาวก็รอคิวกัน เมื่อนวดแล้ว รู้สึกว่าผ่อนคลาย และเคลิบเคลิ้มไปกับการนอนชมพระจันทร์ บริเวณหน้าบ้าน
เป็นพระจันทร์ข้างขึ้นถึงแม้ว่าพระจันทร์จะไม่เต็มดวง แต่ช่างสวยงาม และอากาศเย็นสบาย
เมื่อมองไปเสมือนว่า พระจันทร์ดวงกลมใหญ่ใกล้แค่เอื้อม รายรอบตัวมีแต่เสียงการสนทนาที่ออกรสชาด เป็นกันเอง นานแล้วที่พี่ๆน้องๆไม่ได้พบกัน รู้สึกว่าได้บรรยากาศจริงๆ แต่อากาศในวันนี้กลางวันร้อนจัดมาก อยู่ตรงไหนก็ร้อน คงจะต้องช่วยกันลดภาวะโลกร้อน โดยการไม่ใช้ถุงพาสติก
หันมาใช้ใบตองแทน การช่วยกันปิดไฟเหลือไว้บ้านละ 1 ดวง เป็นการช่วยกันประหยัดพลังงานด้วยค่ะ
สิ่งหนึ่งที่ได้จากการพูดคุย กับผู้ใหญ่ปิยะ เกี่ยวกับการบริหารงาน หรือปกครองลูกบ้าน ที่ทำให้เข้าถึงลูกบ้าน
ให้ข้อคิดว่า การปกครองหมู่บ้านที่ในความรับผิดชอบ คือ“น้ำต้องไหล ไฟต้องสว่าง” ข้อคิดเตือนใจได้ดี น่าจะความล้มเหลวที่สุด คือการไม่กล้าแม้แต่จะลองทำ
ให้บริการด้วยกัลยาณมิตร และได้แสดงผลงาน เช่นการนำโครงการดีๆเข้าชุมชน, สิ่งของที่ทางราชการบริจาคมาจะต้องกระจายให้ได้กันถ้วนหน้า ดูแลอย่างทั่วถึงทุกครัวเรือน , การบริหารงานด้วยความโปร่งใส ตรวจสอบได้ ที่ผ่านมาการทำงาน จะต้องมีใจ ยิ่งผู้นำไม่ใช่คนในพื้นที่ จะต้องพิสูจน์ตนเอง ด้วยผลงานการทำงานล้วน ผลที่ตามมาคือ ชาวบ้านพอใจ การเป็นผู้นำจะต้องมีบทบาททั้งผู้นำและผู้ตาม ในการปกครองลูกบ้านด้วย
น่าอบอุ่นจัง อาจารย์อนงค์ นานๆจะได้พบญาติ
สวัสดีค่ะคุณแดง