ทราบว่าอาจารย์อึ่งกับน้าสร้อยคุยกันมานานเหลือเกิน จะบุก จะบุก อีสาน

บ่ายนี้คือคำตอบ..

บุกมาแล้วจริง อ.อึ่ง อ.อาลาม อ.สร้อย และอาจารย์มงคลวิทยาอีก2ท่าน

ผมทราบข่าวแต่แรกว่า อ.สร้อย มาไม่ได้ ลงทุนเขียนจดหมายอ้อนวอนเทวดาฟ้าดิน ขอให้มาได้ทีเถอะ พวกเราคนอ่านก็ช่วยเชียร์ แต่ข่าวล่าก็บอกว่า..บ่ได้มา ไม่ทราบว่าท่านเคยเป็นแบบผมรึเปล่า..รู้สึกเสียดายพร้อมกับใจแป้ว! ชีวิตของคนเรานี่หนอ ช่างติดพันธนาการมากมายเสียเหลือเกิน โดยเฉพาะคนที่เป็นอาจารย์ งานมากเป็นหลายเท่า อ.อึ่ง บอกว่าต้องหาจังหวะพอสมควร ไม่งั้นแว๊บยาก

แต่จะยังไงก็เถอะ ญาติแซ่เฮลำพูน-เชียงใหม่ก็มาถึงแล้ว! ผมตกใจระคนตื่นเต้น..น้าสร้อยจริงๆด้วย เดินเข้ามากอดพร้อมกันกับอ.อึ่ง เกือบจะเป็นเรื่องอภินิหาร..ทราบว่า น้าสร้อยเคลียงานจนวินาทีสุดท้าย บินไปกทม.แล้วบินต่อมาลงขอนแก่น อ.อึ่งไปรับ ตัวเป็นๆมาแล้วจริงๆ

ช่วงบ่ายผมพาเดินไปเก็บผัก

นึกว่าจะเหนื่อย

ที่ไหนได้

ตอนนี้ยังคุยกันยิ้มแป้น!!

ถึงจะไม่เกี่ยวกับเพลงลูกทุ่ง

ฉันรักคนยิ้มแป้น !!

แต่ก็ประมาณนั้นละครับ?

มื้อเย็นจะชิมผักกาดจอ

ฝีมือเจ้าตำหรับ

พรุ่งนี้จะแกงบ่าหนุนใส่ซี่โครงหมู

แบบนี้ซี่โครงคน จะเป็นยังไงละครับ ท่านสะมะนึกะ อิ อิ !