การเจริญวิปัสสนา, การเจริญภาวนา
ผมไปอ่านพบจากหนังสือ ธรรมทัศนะในชีวิตประจำวัน จับประเด็นได้ว่า
- คนส่วนมากคิดว่าวิปัสสนาเป็นเรื่องยากลำบากและจะปฏิบัติได้ก็แต่ที่สำนักวิปัสสนาเท่านั้น เลยทำให้คนส่วนมากไม่คิดที่จะเจริญวิปัสสนา
- วิปัสสนา คือการรู้ชัดในสภาพลักษณะที่แท้จริงของธรรมทั้งหลายในชีวิตประจำวันของเรานั่นเอง
- การเจริญวิปัสสนาไม่ใช่ว่าจะต้องมีสติรู้ลักษณะของสภาพธรรมต่างๆ ทุกขณะจิต เพราะว่าการจะมีสติทุกขณะจิตนั้นเป็นไปไม่ได้
- ผู้เจริญวิปัสสนาทำทุกอย่างได้ตามปรกติประจำวัน ไม่ต้องทำอะไรผิดปรกติ เพราะว่ามีนามธรรมและรูปธรรมปรากฏอยู่ตลอดเวลา
- ในตอนแรกจะมีสติไม่มากก็ไม่สำคัญ สำคัญที่รู้ว่าสติไม่ใช่ตัวตน เป็นนามธรรมชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นเมื่อมีเหตุปัจจัย ไม่มีใครสามารถบังคับให้สติเกิดขึ้นได้เลย
ทำให้ผมหูตาสว่างขึ้นอีกเยอะเลย
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆ นะคะ
เห็นด้วยค่ะว่าเจริญวิปัสสนาเป็นการรู้ชัดถึงธรรม(ชาติ)รอบๆ ตัวเรานี่เอง
ไม่รู้ว่าตำราอื่นๆ จะว่าอย่างไร แต่ถ้าเราปฏิบัติเน้นเป็นผู้ดูธรรม(ชาติ)รอบๆ ตัวหรือที่เกิดกับตัวเราได้ดี ก็จะเข้าใจอะไรหลายๆ อย่างมากขึ้น จะนิ่งขึ้นโดยธรรมชาติ รู้สึกเบาๆ ตลอด มีอะไรมากระทบได้ยาก ดีจริงๆ เลยค่ะ
สวัสดีค่ะ...คุณปู่หลง