ปี 2549 ได้รับการเสนอชื่อ เข้าคัดเลือกเ็็็ป็นพยาบาลดีเด่นสาขาวิจัย
เนื่องจากเหตุผล 2 ประการที่ดิฉันเข้าใจ 1 เรามีงานวิจัยและ2 ถือว่าตัวชี้วัดของหน่วยงาน ตอนนั้นก็เหนื่อยมากๆกับการทำงานพัฒนาวิชาชีพจนไม่อยากคิดอยากจะได้อะไรแล้ว
เพราะเมื่อสอบผ่านการรับรองวุฒิบัตรการพยาบาลขั้นสูงแล้ว ในโรงพยาบาลของเรา ยังไม่ได้ระบบรองรับ ดังนั้นผู้ครองตำแหน่ง จึงรับภาระบริหารเวลาเอง ซึ่งงานเดิมก็มากอยู่แล้ว ทำให้เหนื่อยมากๆๆ
แต่ในอีกแง่บวก การทำงานพัฒนานั้นได้รับความร่วมมือและการสนับสนุนจากคนรอบข้างมากๆเช่นกัน โดยเฉพาะพยาบาลรุ่นน้อง และเจ้าหน้าทีีี จนสามารถทำงานสำเร็จ
งานวิจัยที่นำไปเสนอนั้นเป็นการรวบรวมผลงานชิ้นหลัก ๆ คือ
1 Aplication of Advanced Cardiac Life Support Model at the Accident and Emergency Department ปี 2000 ที่เคยไปนำเสนอที่สิงค์โปร์ไ้ด้รับรางวัล "The best paramedic/nurse free paper award"
2Patient,Right : Practice of the Health Providers and Clients at Srinagarind Hospital ต่อมาได้เอาไปนำเสนอที่ประชุมวิชาการสมาคคมพยาบาลนานานชาติที่ประเทศญี่ปุ่น ในปี 2007
เมื่อทราบว่าได้รับคัดเลือก "เ็ป็นพยาบาลดีเด่นสาขาวิจัย" นั้น ความดีใจก็มีระดับหนึ่ง แต่ตอนนั้นเหนื่อยมาก ไม่ค่อยจะเตรียมการอะไร วันที่ไปรับรางวัล เราก็ไปเงียบๆ บอกน้องพยาบาลคนหนึ่งที่สนิทกันว่าพี่จะไปรับโล่ ของสมาคมพยาบาลนะ ช่วยดูแลwardแทนหน่อย
พอตอนที่ออกมาจากห้องประชุม พบพี่ๆน้องๆและเพื่อนๆรออยู่หน้าห้องประชุม เพื่อรอถ่ายภาพกันใส่ชุดสูทกันเสียเรียบร้อย มายินดีกับความสำเร็จ เราก็บอกเขาว่า นี่คือความสำเ็ร็้จของทีมงานอุบัติเหตุ ฉุกเฉิน
ความสำเร็จที่เกิดขึ้นกับเรา อย่าลืมความร่วมมือและการสนับสนุนจากรอบข้าง แม้นว่าจะไม่ทุกคนก็ตาม ส่วนใหญ่เิกิดแบบนั้นจริงๆ

ยินดีด้วยค่ะ
พวกเราต้องทำงานเพื่อวิชาชีพต่อไปค่ะ
เพราะครูบาอาจารย์ของเราท่านเกษียณแล้ว ท่านยังไม่หยุดพัฒนา
ดูตัวอย่างที่นี่ค่ะ
ได้พี่เป็นแบบอย่างที่ดี เมื่อพูดถึงครูบาอาจารย์
ทำให้คิดถึงอาจารย์เปี๊ยก รศ. สุจิตรา ลิ้มอำนวยลาภ
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ท่านเ้ป็นคนขยันสอนสั่งลูกศิษย์ เมื่อท่านป่วยก็ไม่ได้ทำตัวเ็ป็นภาระ เมื่อเร็วๆนี้ได้ไปนั่งคุยเรื่องสุขภาพของท่าน
ท่านมีจิตใจที่เข้มแข็งมาก ถึงทุกวันนี้ท่านก็ทำงาน
ตามความพอเพียงของสุขภาพของท่าน เป็นแม่แบบในการพัฒนาด้านการดูแลตนเองอย่างดี่เยี่ยม
เราได้ดี ทำงานเป็น ส่วนหนึ่งก็ คือผลงานของท่าน
พี่ว่าจริงไหม๊คะ่
สวัสดีคะ่ น้องสีตะวัน วันนี้เอารูปบรรยายกาศ วันรับโล่มาให้ชม ที่ค้างเล่าเรื่อง กว่าจะได้เป็นพยาบาลดีเด่นสาขาวิจัย
เริ่มต้นทีเดียว พี่ไม่ได้เริ่มต้นที่ความอยากเป็น...เนื่องด้วยครั้งที่เรียนจบพยาบาล ก็ไม่ใช่คนเรียนเก่ง เรื่องดีเด่นนั้นจึงไม่อยู่ในหัว............
เป็นพยาบาลออร์โธฯ2 ปี เมื่อตึกอุบัติเหตุ ฉุกเฉิน เปิดปี 2526
เวลาผ่านมา 25256-2533 เปลี่ยนหัวหน้าตึก คนที่2 คนที่3 และพี่เ็ป็็นคนที่4 เริ่มต้องพัฒนาตนเอง จำเป็นท ี่ต้องนำ เหตุการณ์บังคับ จำเป็นต้องเรียนเฉพาะทางเวชปฏิบัติทั่วไป เรียนปริญญาโท
ผลการเรียนไม่แย่มาก เกรด 3.77 ก็ค่อยมีกำลังใจหน่อยหนึ่ง
ปี 2541 เริ่มทำงานมีระบบมากขึ้น สำหรับพี่แล้วการศึกษาช่วยได้
ทำงานประจำแล้วจัดทำโครงการพัฒนา ต่อมาก็เริ่มทำงานวิจัยมาเรื่อยๆ ต้องขยัน และอดทน คิดว่าไม่มีอะไรยากและเ็ป็นไปได้ ปัญหามีไว้ลองภูมิเรา
เหมือนกับว่าเป็นงานประจำ ให้รู้สึกชิน จนเป็นปกติ
รางวัลที่เราได้นั้นเป็นเพราะมีคนภายในเสนอชื่อ ตัวเรามีงาน คือต้องทำประโยชน์ให้หน่วยงาน องค์กรภายนอกรับรองให้ตามเกณฑ์ที่กำหนด คือ รางวัลของความพากเพียร สำหรับพยาบาลคนหนึ่งที่อยากเห็นที่ทำงานของตนเป็นที่ยอมรับ