โลกนี้ไม่มีอะไร ที่ต้องไปตึงเคร่งเหมือนหนังกลองไปทุกเรื่อง วิชายืดหยุ่นศาสตร์ วิชาโช๊คอัพศาสตร์ บางครั้งก็เป็นเหมือนมือวิเศษมาช่วยคลี่คลายปัญหาได้อย่างง่ายดาย ถ้าทั้ง2ฝ่ายหันหน้ามาจ๊ะจ๋ากัน

ข้าราชการกระทรวงไอซีที.ที่ดีและน่ารักมีเยอะ นักเลงพอ..ที่จะตกลงปลงใจทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่าย คุณน้าเสกสรร เกิดพิพัฒน์ เคยมาดูงานที่นี่ ในฐานะนักศึกษา วปอ. ยังมาเปิดหมวกเรี่ยไรเงินซื้อตู้ฟักไข่ให้เด็กๆโรงเรียนบ้านเม็กดำ เป็นคนที่มีต้นทุนมิติทางสังคมสูง น่ารักน่ากอด บอกไว้ก่อน อิอิ

ผมเป็นคนหวานแหว๋วจริงๆนะ มีหลายบล็อกที่ท่านผู้ใหญ่อ่านแล้วรำคราญ..มันจะเขียนเพ้อเจ้อลากยาวไปถึงไหนๆ พิรี้พิไรออดอ้อนอยู่นั่นแล้ว ก็บางทีมันอยากระบาย..

ความรู้สึก ให้เป็น ความรู้สั่น

·        อ่านแล้วเหมือนโดนผีอำ ก็มี

·        อ่านแล้วน่าถี- ก็มี

·        อ่านแล้วโดนใจ ก็มี

·        อ่านแล้วน่ากอด ก็มี

เช้านี้ ท่าน รศ.ดร.พูลพงษ์ บุญพราหมณ์ คณบดีสำนักวิชาการสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ มากับท่านเสกสรร เกิดพิพัฒน์ ผู้อำนวยการกลุ่มงานส่งเสริมและพัฒนาสังคมอิเล็กทรอนิกส์ ได้กรุณาแวะมาพบปะแลกเปลี่ยนความคิดเห็น เรื่องดำเนินการศูนย์ถ่ายทอด ICT.ชุมชน มหาชีวาลัยอีสาน

เราคุยกันสบายๆ ท่านมีประสบการณ์สูง มองแว๊บเดี๋ยวทะลุ รู้ว่าที่นี่ทำงานด้านICT.ตามสไตล์ของเฮฮาศาสตร์ มองหาวิธีที่จะเอาไอทีเข้าไปเกาะกุมหัวใจคนไทยแต่ละสาขาอาชีพอย่างไร? ได้คิดและทดลองทำเรื่อยมา เป็นการเรียนรู้ตามสภาพธรรมชาติแห่งสังคมในชุมชนแวดล้อม

สรุปว่าเรื่องศูนย์ไอซีทีชุมชน พบทางออกที่ดี คิดไปในทางเดียวกัน ปรับจูนเข้าหากัน นอกจากการยึดกฎระเบียบแล้ว ควรยึดกฎสังคมชุมชนประกอบด้วย เข้าใจถึงความต่างแต่ละแห่งมันมีจริง การเรียนรู้วิธีการผ่านระบบระเบียบราชการเป็นศาสตร์และศิลป์ ที่ข้าราชการทั่วไปควรศึกษา ถ้าแข็งๆทื่อๆเป็นหน้าที่เสี่ยวอ้อ เพราะไม่ต้องใช้การตัดสินใจและรับผิดชอบอะไร?

ถามว่าวันนี้! ผมกับแขกที่มาเยือน 2ท่าน ทำอะไรกัน?

 

เราเช็คใจ! ไม่ใช่เช็คแฮนด์!

 

ถอยมาคนละก้าว ..แล้วโผเข้ากอดกัน

อิ อิ .