เมื่อสมาชิกมีการเขียนบันทึกในสมุดบันทึกแต่ละเล่ม (BLOG) ... ในการเขียนบันทึกนั้น เนื้อหาที่เขียนลงไป ย่อมต้องผ่านกระบวนการคิด ไตร่ตรอง จนเกิดเป็นข้อสรุป หรือ แก่นความรู้ ที่ถูกถ่ายทอดออกมาในรูปของตัวอักษร ตัวหนังสือ หรือแม้กระทั่งมีการใช้โมเดล ภาพประกอบต่าง ๆ ที่ได้จัดทำเอง หรือภาพประกอบที่หยิบยืมของผู้อื่นแล้วอ้างอิงอย่างถูกต้อง
บันทึก 1 บันทึก จะมีเพื่อน ๆ และกัลยาณมิตรเข้ามาแสดงความคิดเห็น ทักทาย ต่อยอดความรู้ให้ไกลออกไป จนอาจได้ข้อสรุปและอาจจะยังไม่ได้ข้อสรุป ณ เวลานี้
การเขียนบันทึก ข้อมูลความรู้ของผู้เขียนนั้น จะปรากฎอยู่บนเว็บไซต์ Gotoknow ไปเรื่อย ๆ จนกว่าหมดอายุ หรือ เกิด ERROR ในกระบวนการเก็บข้อมูล หรือ สำรองข้อมูล
เรื่องการสำรองข้อมูลนี้ จากการพูดคุยกับคุณ มะปรางเปรี้ยว ... ทำให้ทราบว่า ทางผู้ดูแลระบบได้มีการสำรองข้อมูลของเว็บ Gotoknow และเว็บที่เกี่ยวข้องทุก ๆ วัน (ชื่นชมความขยันขันแข็งมากครับ) เพื่อให้ข้อมูลที่มีอัพเดทยังคงอยู่ใน Gotoknow ตลอดไป
ถึงแม้ทางพระ จะบอกว่า "ความแน่นอน คือ ความไม่แน่นอน" ก็ตาม ใช่ไหมครับ ใครจะไปรู้ว่า อนาคตจะเกิดอะไรขึ้นกับ Gotoknow .. ผมไม่ได้แช่งนะครับ มันต้องคิดให้รอบด้านไว้ก่อนครับ เช่น Server อาจเสีย, ระบบสำรองข้อมูลเกิดพัง, เกิด BUGS อันน่ากลัว แก้ไขไม่ได้ในอนาคต อะไรก็ตามที่ทำให้ไม่สามารถสำรองข้อมูลได้ ทำให้ข้อมูลถูกลบ หรือ พัง นั่นถือว่า เป็นความไม่แน่นอน เป็นความเสี่ยงที่คาดไม่ถึง ครับ
การมอบข้อมูลให้กับผู้ดูแลระบบช่วยรักษาเป็น "จดหมายเหตุ Gotoknow" นั้น ทำให้ภาระตกอยู่กับผู้ดูแลระบบครับ ถึงแม้จะเป็นหน้าที่ก็ตาม
ผมจึงอยากพูดถึง "ระบบสำรองข้อมูลส่วนตัว" ซึ่งผมก็ไม่ทราบหรอกว่า ภาษาปะกิตใช้คำว่าอะไร เพราะไม่ได้เรียนมาทางนี้ มีแต่ความคิดที่อยู่ในหัวนี่แหละ
ผมมีแนวความคิดว่า ผมอยากรวบรวมสิ่งที่ผมเขียนไว้ในทุก ๆ วัน ทุก ๆ บันทึก ทุก ๆ สมุดบันทึก มาเก็บไว้ที่ตัวเอง เครื่องของตัวเอง เพื่อสักวันหนึ่ง ผมอาจจะทำ "หนังสือทำมือ" เก็บไว้เป็น "จดหมายเหตุส่วนตัว" ก็ได้ ... คราวนี้ล่ะ ผมก็จะไม่ห่วงแล้วว่า ระบบสำรองข้อมูลหลักจะเกิดข้อบกพร่องอย่างไร แค่ไหน ข้อมูลที่ถูกถ่ายทอดมาจากความคิดในสมองของผมก็ยังคงอยู่ เพราะผมสามารถจะเก็บข้อมูลของตัวเองไว้ได้
นี่คือ "ระบบสำรองข้อมูลส่วนตัว" ที่ผมคิด
ผมไม่ได้พูดว่า GOTOKNOW ต้องมีฟังก์ชั่น หรือ คำสั่ง ที่จะทำหน้าที่ให้สมาชิกสามารถเลือกสำรองข้อมูลเองได้
ขอคิดก่อนครับว่า การสำรองข้อมูลที่เราต้องการนั้นมีอะไรบ้าง ?
- บางคนต้องการสำรองข้อมูล เฉพาะ "เนื้อหาทั้งหมดที่ตนเองเขียนไว้" ในบันทึกเท่านั้น
- บางคนต้องการสำรองข้อมูล ทั้ง "เนื้อหาที่ตนเองเขียนไว้" และ "การแสดงความคิดเห็นของเพื่อน ๆ ทั้งหมด" ทุกคน
- บางคนต้องสำรองข้อมูลแบบ Maximum ไปเลย คือ "เนื้อหาที่ตนเองเขียนไว้", "การแสดงความคิดเห็นของเพื่อน ๆ ทั้งหมด" รวมถึง "วันและเวลาทั้งหมดที่มีการเขียนและแสดงความคิดเห็น" ด้วย เรียกว่า ยกหน้าที่แสดงผลทั้งหมดของบันทึกนี้เลยทีเดียว
ผมมาลองคิดถึง .. การสำรองข้อมูลด้วยตัวของเราเองล่ะ มีวิธีการใดบ้าง ?
- COPY and PASTE ... ก็เปิดหน้าบันทึกที่ต้องการเก็บ แล้วค่อย ๆ ระบายทึบเนื้อหาที่ต้องการ แล้วนำมาแปะไว้ที่โปรแกรม Text Editor ครับ เช่น Notepad Wordpad หรือ Microsoft Word เป็นต้น ส่วนรูปก็อาจจะต้อง Save Image As .. ไว้ก่อน แล้ว Insert ภายหลัง .. (สำหรับคนที่มีความอดทนสูง และขยันเป็นนิจ ครับ)
- Print Out ... เปิดหน้าบันทึกที่ต้องการเก็บ แล้วสั่งพิมพ์ออกเครื่องพิมพ์ไปเลย วิธีการนี้ ถ้าการแปลงร่างจากกระดาษเป็น Text ก็ต้องพิมพ์ใหม่ หรือไม่ก็ต้อง Scan แล้วแปลงไฟล์ทีหลังครับ (ขยันมากกว่าเดิม ครับ)
- สั่งแปลงไฟล์เก็บอยู่ในรูป PDF ... ถ้าหากมีโปรแกรมที่สามารถแปลงหน้าเว็บเป็น PDF ได้ เช่น Adobe Acrobat ครับ วิธีนี้ถ้าต้องการเป็น Text สำหรับการจัดเอกสารต่อไป ก็ต้องแปลงเป็น Text อีกที เห็นข้อดีว่า ไฟล์ PDF จะไม่รักษา FORMAT ตายตัว ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขได้ (ถ้านำไฟล์จัดใหม่ ก็ต้องขยันแปลงอีกครับ)
- จับภาพหน้าบันทึกเป็นไฟล์รูปภาพ เช่น JPEG ... ใช้โปรแกรมพวกจับภาพ เช่น Snagit หรือ Hypersnap-DX Pro จับภาพหน้าบันทึกแล้วแปลงร่างเก็บเป็นไฟล์ภาพ ... วิธีนี้ ผมยังไม่ทราบวิธีการแปลงไฟล์เป็น Text ได้นะครับ (ใครทราบก็บอกมั้งครับ) ... (จัดไฟล์ใหม่ ยิ่งเหนื่อยนัก)
- ฯลฯ .... (ผู้รู้ โปรดนำเสนอแนะในข้อต่อไปด้วยครับ)
ผลดีของการสำรองข้อมูล
- สำรองข้อมูลได้ด้วยตนเอง ...
- นำข้อมูลไปใช้ประโยชน์อื่น ๆ ต่อไป เช่น เอกสารประกอบการสอน การอบรม พิมพ์หนังสือ หรือ จดหมายเหตุ แหล่งข้อมูลอ้างอิง ฯลฯ
- ลดความเสี่ยงของข้อมูลมากขึ้น
- ฯลฯ (คิดไม่ออกแล้วครับ)
ผมได้แนวความคิดนี้มาจาก ... ?
จากพวกเว็บไซต์ไดอารี่ออนไลน์ครับ ที่ใช้วิธีการให้สมัครสมาชิกฟรี เขียนบันทึกตามขอบเขตพื้นที่เว็บไซต์ที่จำกัด แต่มีวิธีแบบการตลาด ๆ ว่า
"ถ้าต้องการพื้นที่เพิ่มขึ้น ต้อง ... เสียตังค์เพิ่ม และ ...
ถ้าต้องการให้มีการสำรองข้อมูลการเขียนสมาชิกแต่ละคน ก็ต้อง ... เสียตังค์อีกเช่นกัน เพื่อให้ทางเว็บไซต์สำรองข้อมูลไว้ในแผ่น CD ครับ"
แนวความคิดไม่ได้เสนอแนะว่า ต้องเสียเงินนะครับ .. แต่เลือกประเด็นที่สนใจเฉพาะการสำรองข้อมูลเท่านั้น
เอาล่ะครับ ท่านทั้งหลายครับ ... ท่านมีความคิดเห็นกันอย่างไรบ้างครับ เกี่ยวกับเรื่อง "บันทึกที่สมาชิก Gotoknow เขียนไว้ ควรจะมีระบบสำรองข้อมูลส่วนตัวหรือไม่ อย่างไร ?"
ลองหันมาถามตนเองดูนะครับว่า คิดอย่างไรกับประเด็นนี้ ..
ไม่ได้ ล่อเป้า แต่ ล่อความคิด ครับ
ขอบคุณทุกท่านครับ :)
สวัสดีค่ะ
เป็นเรื่องที่น่าสนใจค่ะ
โดยปกติจะสำรองข้อมูลข้อเขียนของตัวเอาไว้ในเบื้องต้นค่ะ
แต่ข้อความที่มีผู้มาแสดงความคิดเห็นนั้นยังไม่มีวิธีการในการจัดเก็บ
ง่ายที่สุดแต่ค่อนข้างเปลืองคือการพิมพ์ออกมา
สวัสดีครับ .. คุณ jaewjingjing
ขอบคุณด้วยใจจริงครับ ที่แวะเข้ามาช่วยแสดงความคิดเห็นนี้ :)
สวัสดีครับ ท่านอาจารย์ Wasawat
ประเด็นนี้ดีมากครับ เพราะผมร้อยทั้งร้อย เขียนแล้วเขียนเลยครับ ไม่ได้สำรองอะไรไว้เลย
คงจะต้องสำรองเอาไว้บ้างตามคำแนะนำของท่านอาจารย์
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับอาจารย์Wasawat Deemarn
ประเด็นนี้น่าสนใจมากครับ....ความแน่นอน คือความไม่แน่นอน.... ในแง่ของการประกันความเสี่ยงก็เห็นควรว่าน่าจะมีอะไรรองรับไว้บ้าง
การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของสมาชิกในบันทึกต่างๆเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่หนังสือทั่วไปไม่มีซึ่งทำให้ผมหลงรัก G2K และรักการอ่านมากขึ้น ถ้าเป็นไปได้ก็อยากเก็บทุกความเห็นและทุกรอยยิ้มไปด้วยครับ : )
อาจารย์Wasawat Deemarn ค่ะ
สวัสดีคะ
ขอบคุณอาจารย์Wasawat มากคะ ที่ได้นำเสนอความคิดได้น่าสนใจ ทีมงานพัฒนาเองก็อยากทราบเหมือนกันคะว่า ผู้ใช้งานต้องการอะไร
บันทึกนี้ จึงเป็นบันทึก ล่อความคิด ที่น่าคิดมากทีเดียว
ฝากสมาชิกท่านอื่นๆ ร่วมกันแสดงความคิดเห็นด้วยนะคะ
ที่จริงแล้วระบบที่ให้ผู้ใช้สามารถสำรองข้อมูลออกไปได้นี้อยู่ในรายการของสิ่งที่ต้องทำมานานแล้วครับ แต่ยังไม่ได้มีโอกาสทำเสียทีครับ บันทึกของอาจารย์ทำให้เราเห็นความสำคัญของ feature นี้มากขึ้นครับ เดี๋ยวเราจะพยายามหาโอกาสทำให้เร็วที่สุดครับ
สวัสดีครับ ท่าน ผอ.วิชชา small man
ขอบคุณครับ ท่าน ผอ.วิชชา :)
สวัสดีครับ คุณ ข้ามสีทันดร
ขอบคุณด้วยใจจริงครับ ยิ้ม ๆ ครับ :)
สวัสดีครับ พี่ ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี
ขอบคุณครับพี่ :)
สวัสดีครับ น้อง มะปรางเปรี้ยว
บันทึกนี้ จึงเป็นบันทึก ล่อความคิด ที่น่าคิดมากทีเดียว
ฝากสมาชิกท่านอื่นๆ ร่วมกันแสดงความคิดเห็นด้วยนะคะ
รับทราบครับผม
ขอบคุณมากครับ :)
สวัสดีครับ อาจารย์ ดร. ธวัชชัย ปิยะวัฒน์
ขอบคุณอาจารย์ครับที่ให้ความคิดเห็นมา :)
สวัสดีครับ
ส่วนหลังนำลง G2K แล้ว น่าที่จะสำเนาทั้งหมดไว้อีกเพราะมีเพื่อนๆเข้ามาแสดงความคิดเห็นนั้น ก็เป็นเรื่องส่วนตัว ที่น่าทำสำหรับประเด็นที่น่าสนใจและเป็นผระโยชน์สำหรับท่านนั้นๆ
ส่วนตัวผมจะหาเวลาตระเวน shopping ความรู้ แล้วบทความใดที่เป็นประโยชน์ในด้านต่างๆของเราก็จะ Copy เก็บไว้ใน folder ส่วนตัวอีกต่างหากครับ
สวัสดีครับ ... พี่ bangsai
ขอบคุณครับ พี่ bangsai :)
สวัสดีครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง
ขอบคุณครับ :)
สวัสดีครับ
ผมคล้ายกับคุณบางทรายคือเก็บในโฟลเดอร์เฉพาะครับ ทั้งต้นฉบับของตัวเองและสำเนาจากใน G2K
ข้อมูลดิจิตัล ประมาทไม่ได้เลยครับ ต้องขยันเก็บและไว้ในที่ต่างๆ เสมอ
ต้องทำตัวเป็นบรรณารักษ์ห้องสมุดของตัวเองครับ
ประวัติศาสตร์ของ G2K ก็ส่วนหนึ่ง
แต่ประวัติศาสตร์ของส่วนตัว ก็ต้องเก็บไว้สำหรับลูกหลานในอนาคตครับ
ด้วยความปรารถนาดี
สวัสดีครับ ท่าน พลเดช วรฉัตร
บุญรักษา ครับ :)
เอ้อ...ไม่อยากบอกเลยค่ะว่าทำไม่เป็น เห็นใครๆ ก็พูดถึงโปรแกรม SnagIT ยังตามหาคนสอนอยู่ค่ะ...ยังยุไม่ขึ้น (ตรงนี้ตัวเองคอตกค่ะ)..
พี่ ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี ... สู้ ๆ ครับ
SnagIT เป็นการจับภาพเป็นลักษณะไฟล์ภาพเป็นส่วนใหญ่ครับ หรือ บางครั้งสามารถจับเป็น PDF ก็ได้ครับ ผมลองแล้ว สนุกดีเหมือนกัน แต่ถ้าต้องการเนื้อความที่เขียนก็เหนื่อยหน่อย ครับ
ขอบคุณครับพี่ :)