หลักในการจำและทำความเข้าใจ

การสร้างคำสมาสแบบสมาส

หลักในการจำคำสมาสแบบสมาส

                *  ต้องเป็นคำที่มาจากภาษาบาลี สันสกฤต เท่านั้น  ต่อไปนี้เป็นคำที่ข้อสอบมักจะออกสอบลวงว่าเป็นคำสมาส  แต่ที่จริงไม่ใช่เพราะเป็นการนำเอาคำไทย  คำเขมรหรือคำภาษาอื่นๆ  ปะปน  คำที่นิยมออกข้อสอบมี  ดังนี้

พลเมือง  (ไทย)    ผลไม้ (ไทย)      คุณค่า (ไทย)      ทุนทรัพย์ (ไทย)      ราชวัง  (ไทย)     ราชดำเนิน (เขมร)

พลเรือน (ไทย)      มูลค่า (ไทย)      บายศรี (เขมร)      กลเม็ด  (ไทย)     เมรุมาศ  (เขมร)     กรมท่า (ไทย)

 

                -  ต้องสามารถแยกออกเป็น    คำได้  และมีความหมายทั้ง    คำ

                -  ต้องล้าง  (    )  และ  (    )  ของคำหน้าทิ้งไป  เช่น 

แพทย์ + ศาสตร์  =  แพทยศาสตร์  /  สวัสดิ์ + ภาพ  =  สวัสดิ์ภาพ

ศิลปะ + ศาสตร์  =  ศิลปศาสตร์  /  อิสระ + ภาพ  =  อิสรภาพ

                -  ส่วนใหญ่จะออกเสียงระหว่างคำ  เช่น  ประวัติศาสตร์ = ปฺระ หฺวัด ติ สาด  / 

นิจศีล  =  นิด จะ - สีน

                -  แปลความจากหลังไปหน้า  เช่น  กาฬ (ดำ) /  ปักษ์ (๑๕วัน)  =  ข้างแรม

ราช (ราชา)   /   บุตร (ลูกชาย)  =  ลูกชายของพระราชา

เทว (เทวดา / บัญชา (คำสั่ง)  =  คำสั่งของเทวดา

ราช (ราชา) / การ (งาน)  =  งานของพระราชา

           *  คำสมาสบางคำแปลจากหลังไปหน้าหรือหน้าไปหลังก็ได้  เพราะความหมายไม่เปลี่ยนแปลง

เช่น  บุตรธิดา  บุตรภรรยา  สมณชีพราหณ์    ศีลธรรม   เป็นต้น

                -  ลงท้ายด้วยข้อความต่อไปนี้เป็นสมาสแน่นอน

                       กิจ/การ/กรรม/กร/ศึก/ษา/ภัย/สถาน/ภาพ/วิทยา/ศิลป์/ธรรม/ศาสตร์

                -  คำที่นำหน้าด้วย  พระ   และคำหลังเป็นภาษาบาลี / สันสกฤต  เป็นคำสมาสเสมอ

 พระบาท  พระหัตถ์  พระเนตร  พระกรรณ

***ระวัง*** (ไม่ใช่)   พระเก้าอี้  (จีน)     พระขนง (เขมร)    พระอู่  (ไทย) 

 

หมั่นฝึกฝน  ประสบการณ์จะสร้าง

ความเข้าใจ  และจำได้แม่นยำ

" ครูอ๊อฟ "