เขาย่อมนำตนห่างจากความดีเป็นที่เบื่อระอาไม่น่ารักต่อผู้พบเห็น

ใครเป็นคนหัวดื้อบ้าง..?ถามตรง ๆ เลยนะ...ฮา ๆ เอิก ๆ

ท่านผู้ฟังครับ..คำว่า  ถัมภะเป็นศัทพ์บาลีทางศาสนาพุทธแปลง่าย ๆ ว่า...ความหัวดื้อ  เป็นกิเลสอย่างหยาบ  เพราะมีความกระด้าง  หัวดื้อ  ถือดี  คือคนหัวแข็ง  หัวรั้น  ใครเป็นบ้าง...

                ลักษณะของคนหัวดื้อนั้นมักเป็นคนไม่ยอมใครกระด้าง  เอาตนเป็นประมาณ  ไม่เห็นใครดีไปกว่าตน  ไม่ยอมรับฟังเหตุผลของใครทั้งสิ้น..มักชอบคัดค้านนักปราชญ์ผู้ประพฤติดีปฏิบัติชอบโดยไม่ยอมรับฟังคำแนะนำใด ๆ ทั้งสิ้น  และมักเป็นคนที่แสดงลักษณะออกมาที่ตรงข้ามกับความนิ่มนวล 

                ถ้าแอบมองดูโทษของความหัวดื้อนี้  ถ้าฝังแน่นอยู่ในจิตใจผู้ใด  ผู้นั้นจะมีอาการของความโง่หลงงมงายถือตนเองเป็นใหญ่  เขาย่อมนำตนห่างจากความดีเป็นที่เบื่อระอาไม่น่ารักต่อผู้พบเห็น

                วิธีละจากความหัวดื้อ  คือ 

1 . ต้องใช้ปัญญาพิจารณาให้เห็นโทษของความดื้อรั้น  และเล็งเห็นผลจากความเป็นผู้ว่าง่าย  แล้วลงมือทำตามคำแนะนำจากท่านผู้รู้

2 . ต้องหมั่นเจริญภาวนาสมาธิ  เพื่อให้จิตใจสงบสุขเยือกเย็น

ถ้าทำได้เท่านี้  ชีวีคงมีความสุขนะครับ..ฮา ๆ เอิก ๆ...