นั่งคุยกับเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องที่เคยไปทำวิจัยที่เกาหลี เล่าให้ฟังถึงเรื่องน่าสนใจที่ไปพบมา ฟังแล้ว ก็รู้สึกว่า ระบบคิดของคนเกาหลี มีอะไรหลายอย่างที่น่าสนใจ

เช่น เรื่องสิ่งแวดล้อม

เวลาเข้า natural park คนเขาถือหลักว่า ขยะของตัวเอง ต้องเก็บคืนมาให้หมด แม้แต่ที่ดูว่า ไม่จำเป็น เช่น กินส้ม แล้วเขาไม่ได้ถือวิสาสะทิ้งเปลือก ทิ้งเมล็ด ด้วยเหตุผลคือ ส้มที่กิน เป็นสิ่งแปลกปลอมของระบบนิเวศดั้งเดิม ถ้าปล่อยให้งอกขึ้น ระบบนิเวศอาจเสีย

ฟังแล้วนึกถึงกรณีของไทย  เรื่องปลาเทศบาลที่กำลังมีปัญหา หอยเชอรี่ตามท้องนา หรือมะละกอเอเลี่ยน (ขาดก็แต่ปิรันย่า)

หรือที่ช่วงนี้ยอดฮิต คือพวกที่แกะป้าย ฝาท่อ สายไฟฟ้า สมบัติสาธารณะออกไปขาย

ล่าสุด วัยรุ่นแกะน๊อตเสาไฟฟ้าแรงสูงไปชั่งกิโลขาย ผลกระทบกระเทือนไปคงเป็นหลักร้อยล้าน

 

หรือขายหนักกว่านั้น ยังมีเลย

 

ฟังแล้วอึ้ง

 

หรือเรื่องนโยบายวิจัย รัฐบาลเขาอุดหนุนงานวิจัยเอกชนถึงขั้นว่า รัฐออกทุนให้นักเรียนจากประเทศอื่นมาทำ R & D ในบริษัทเอกชน และให้ความสำคัญกับการถ่ายเทเทคโนโลยี-ความรู้ระหว่างภาครัฐและเอกชนมาก เช่น หัวข้อวิทยานิพนธ์ยอดนิยม คือทำแบตเตอรรี่มือถือขึ้นมา(อีกรุ่น)  ซึ่งดูเผิน ๆ อาจไม่พิศดาร แต่เป็นอะไรที่ใช้งานได้จริง และทำให้วงจรเกลียวความรู้นำสู่การปฎิบัติได้เร็ว

บ้านเรา นโยบายจูงใจตรงนี้ มีอยู่บ้าง แต่อาจไม่เร้าใจหรือเปล่าไม่รู้ ?