ลองชมภาพนี้ดูนะครับ ผมบรรยายไม่ออกจริง ๆ ด้วยความซาบซึ้งในพระจริยวัตรอันงดงามของในหลวงที่ผมรักเป็นที่สุด .. ท่านลงไปนั่งพับเพียบอยู่กับราษฎรของท่าน ราษฎรที่ท่านรัก ...
มีผู้มีอำนาจบารมีอยู่ในมือเคยทำแบบนี้เพื่อราษฎรที่เลือกตัวเองเข้ามาหรือไม่ เห็นยกมือไหว้ปะหลก ๆ ตอนขอเสียงขอคะแนนเขาเท่านั้นแหละ
"พระมหากษัตริย์ที่ประเสริฐที่สุดในโลก"
ซึ่งผมค้นพบภาพที่ไม่เคยเห็นนี้ จากนิตยสารสารคดี เมื่อปี ๒๕๔๙ ฉบับหนึ่ง ภายในเล่มเทิดพระเกียรติ 60 ปีแห่งการครองราชย์ของในหลวงของเรา เมื่อวานนี้ จากการซื้อนิตยสารฉบับย้อนหลังฉบับนี้
ได้รับอีเมล เรื่องของในหลวงที่เรา(อาจ)ไม่เคยรู้
หลายข้อสัมพันธ์กับภาพนี้ค่ะ ขอนำมารวมไว้ที่นี้ 3 ข้อ
-
ทุกครั้งที่เสด็จฯ ไปยังสถานต่าง ๆ จะทรงมีสิ่งของประจำพระองค์อยู่ 3 สิ่ง คือ แผนที่ซึ่งทรงทำขึ้นเอง (ตัดต่อเอง ปะกาวเอง) กล้องถ่ายรูป และดินสอที่มียางลบ
-
อาชีพของในหลวง เมื่อผู้แทนพระองค์ไปติดต่อเอกสารสำคัญใดๆทรงโปรดให้กรอกในช่อง อาชีพ ของพระองค์ว่า "ทำราชการ"
-
เก็บร่ม : ครั้งหนึ่งเมื่อในหลวงเสด็จฯเยี่ยมโครงการห้วยสัตว์ใหญ่ เมื่อเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งมาถึง ปรากฏว่าฝนตกลงมาอย่างหนัก ข้าราชการและราษฎรที่เข้าแถวรอรับเปียกฝนกันทุกคน เมื่อทรงเห็นดังนั้น จึงมีรับสั่งให้องครักษ์เก็บร่ม แล้วทรงเยี่ยมข้าราชการและราษฎรทั้งกลางสายฝน
ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนานเท่านาน
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ
ผมมีโอกาสได้อ่านนิตยสาร "ฅ คน" ฉบับเดือนธันวาคมที่ผ่านมา ...
บุญคม ชารีรักษ์ , ชายวัย 46 เป็นชาวกาฬสินธุ์ ทิ้งงานเร่ขายนมดัชมิลล์อย่างไม่ลังเล เพื่อถีบจักรยานคู่ชีพจากจังหวัดกาฬสินธุ์มายังกรุงเทพฯ มายังโรงพยาบาลศิริราช โดยไม่มีเงินติดตัวมาสักบาท
และนี่คือส่วนหนึ่งที่เขาได้กล่าวไว้ในนิตยสารเล่มดังกล่าว...
"ถ้าเอาชีวิตผมไปแล้วพระองค์ท่านหายประชวร ทรงเป็นอมตะได้ ผมพร้อมใจทันที.."
"...ถ้าจะออกจากงานก็ยอมล่ะ ผมไม่ได้มากินเหล้าเมายาที่ไหน แต่เดินทางมาถวายพระพรให้พระเจ้าแผ่นดิน เราเป็นคนไทย การที่ในหลวงป่วยหรือเป็นอะไรมันเป็นเรืองสำคัญที่สุด อะไรเป็นยังไงก็ช่าง แต่ขอให้ได้มาเฝ้าท่าน "
"เรื่องงานผมหาเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่เดินขายนม เรายังทำสวนทำไร่ เดินเก็บขยะขายได้ แต่พระเจ้าแผ่นดินอย่างนี้ เราหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว..."
....
สวัสดีครับ อาจารย์ขจิต :)
ขอบคุณครับที่อาจารย์แวะมาเยือนและ "สั้น" ครับ :)
สวัสดีครับ คุณ แผ่นดิน
ขอบคุณครับ :)
ขอบพระคุณ คุณ หมอเจ๊ ครับที่แวะมาเยี่ยมบันทึกนี้ :)
Stardust มีรูปภาพที่หายากของในหลวงมาฝากค่ะ
ขอบคุณ หนูฝุ่น ครับ :)
ขอบคุณอาจารย์ที่ลงภาพสวยๆ ภาพที่กินใจคนทั้งประเทศ
ประเทศไทยหากไม่มีสถาบันพระมหากษัตริย์เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรเป็นศูนย์รวมของประเทศแล้ว ประเทศไทยวันนี้ ผมไม่อยากจะคิดว่ามันจะเป็นอย่างไร แม้ว่าการเลือกตั้งเสร็จสิ้นไปแล้วก็ตาม ดูแล้วไม่มีการเปลี่ยนแปลงเท่าที่ควร ยังอยู่วังวนเดิมๆ ฉนั้นทางที่ดีที่สุด อยากให้คนไทย ยึดหลักพระราชดำรัสของในหลวง เป็นแนวทางในการดำรงชีวิต และหลักธรรมคำสอนของแต่ละศาสนาที่ตัวเองนับถือ อยากเห็นคนไทยมีความสุข
ขอบคุณมากครับ อาจารย์ สังเวียร .. เราต้องรักและทำดีเพื่อท่านมาก ๆ ครับ :)
เห็นภาพพระองค์ท่านแล้วรู้สึกซาบซึ้ง ตื้นตันใจ อย่างมากจนน้ำตาไหล พระองค์เป็นถึงพระมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่แต่ลงมานั่งกับพื้นเพื่อถามถึงทุกข์สุขของประชาชนของพระองค์ ทั้งๆที่คนที่มียศถาบรรดาศักดิ์มีอำนาจในบ้านเมืองบางคนยังๆไม่เคยทำอย่างนี้เพื่อประชาชนเลย มีแต่เอาความสบายส่วนตัวเป็นใหญ่ จึงไม่น่าสงสัยเลยที่พระองค์ท่านทรงเป็นในหลวงที่อยู่ในใจของประชาชนคนไทยทุกคน
ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน อยู่เป็นมิ่งขวัญของประชาชนชาวไทย ตลอดกาลนานเทอญ
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ
ขอบคุณมากครับ อาจารย์แก้วตา :)
สวัสดีค่ะWasawat Deemarn
ประทับใจภาพนี้มาก.. ยังไม่เคยมีโอกาสได้เห็นเลยค่ะ พระองค์ท่านทรงใกล้ชิดกับประชาชน นั่งพับเพียบติดดิน ทำให้นึกไปถึงที่พระองค์ท่านทรงเล่าเกี่ยวกับพระนาม"ภูิมิพล" ที่พระชนนีตั้งให้ ทำให้พระองค์ทรงใกล้ชิดกับผืนแผ่นดินแบบนี้
ขอบคุณมากค่ะสำหรับภาพความประทับใจในความทรงจำดีๆ
ขอบพระคุณมากครับ พี่ a l i n l u x a n a =) :) ที่แวะมาเยี่ยมบันทึกนี้ ยังมีเรื่องราวมากมายในสมุดบันทึกเล่มนี้นะครับ หวังว่า พี่คงได้มีโอกาสอ่านทั้งหมดแล้วนะครับ :)
มีรูปในหลวงมาฝาก ครับ
ขอบใจมากครับ ... ครูวิริยะ :) ... ภาพงามมากครับ
คนไทยเรามีความโชคดีหลายอย่าง และความโชคดีที่ยิ่งใหญ่มากก็คือ เรามีพระมหากษัตริย์ที่ประเสริฐที่สุด พระองค์ไม่เคยทอดทิ้งประชาชน
“ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน”
ขอบพระคุณ พี่ ครูก้อย ที่แวะมาเยี่ยมเยือน ครับ :)
สวัสดีค่ะ อาจารย์. Wasawat
วันนี้นอนไม่หลับ ติดG2K มากไปค่ะ ต้องเปิดทุกวัน เข้ามาขอบคุณ สำหรับ คำแนะนำนะคะ ถ้าไม่รำคาญ เอ๋จะขอยึดอาจารย์เป็นที่พึ่ง
เคารพและนับถือค่ะ
เอ๋
สวัสดีค่ะ อาจารย์. Wasawat อีกครั้งค่ะ
ลืมบอก เอ๋ก็รักในหลวง และสงสารที่ทรงงานหนักด้วย