ในประสบการณ์ของการจัดทำเวที ลปรร. เมื่อฉันป้อนโจทย์ให้เล่าเรื่องที่ได้ตามคาดหวัง และ เรื่องที่เกินความคาดหวัง คนที่นี่เกือบทั้งหมดมักจะไม่มีเรื่องเล่าให้บันทึกได้ แต่พอย้ายประเด็นมาที่เรื่องที่ยังไม่ได้ตามคาด กลับมีเรื่องพรั่งพรูออกมาจนบันทึกแทบไม่ทัน ฤาว่านี้คือ เหตุการณ์ที่กำลังบ่งบอกว่า การเรียนรู้ของที่นี่ใช้มุมมองเชิงลบมากเกินไปในการเร้าพลังแห่งตน เมื่อขึ้นตาชั่งแล้ว จึงหนักไปในจานที่ลบมากๆๆๆๆ จนไม่รู้ว่าบวก เป็นอย่างไร ถ้ามองในแง่ของความเป็นมนุษย์ สถานการณ์อย่างนี้คุณเอื้อ คุณอำนวยจะบอกดี ได้ไหมนี่?
- เมื่อปลายเดือนกุมภาพันธ์ 2551 ฉันนัดทีมมาลปรร. เพื่อหาประเด็นไป focus group กับกลุ่มผู้พิการแกนนำ ก่อนจัดทำแผนบริการผู้พิการปี 2551 ผู้ร่วม ลปรร. มีทั้งหมด 10 คน กว่าครึ่งมาจาก PCU ของ ร.พ. หัวปลา คือ ระบบบริการผู้พิการของร.พ.กระบี่ เป็นอย่างไร การ ลปรร. ได้เรื่องราวมาอย่างนี้
สิ่งที่ได้ตามคาดหวัง
กายภาพบำบัด
-
สามารถให้บริการผู้พิการได้ตามแผนจัดบริการ
กายอุปกรณ์
-
สามารถให้บริการซ่อมแซมกายอุปกรณ์ให้ผู้พิการที่มาติดต่อได้ทันที
-
การขอสนับสนุนเครื่องมือ กายอุปกรณ์ ทำได้ช้าในกรณีที่ยากๆ หรือต้องประสานขอการสนับสนุนออกไปนอกระบบของร.พ. เช่น สปสช. ศูนย์สิรินธรฯ
หอผู้ป่วยเด็กอ่อน
-
สามารถให้บริการผู้ป่วยอุบัติเหตุทางสมองได้ตามเป้าแผนบริการไม่ต่ำกว่า 80%
PCU
-
ครอบครัวผู้พิการเข้าใจสิ่งที่ให้ความรู้ เลือกทางเลือกของตัวเองในการลงมือช่วยผู้พิการ
-
ผู้พิการบางคนช่วยตัวเองได้ บางคนเพิ่มความสามารถช่วยเหลือตนเอง
-
ผู้พิการได้รับยาต่อเนื่อง
-
ผู้พิการได้รับความช่วยเหลือจากองค์กรอื่นที่เกี่ยวข้อง เช่น โรงเรียน
-
PCU สามารถจัดบริการที่สม่ำเสมอให้ได้
-
PCU ได้รับความไว้ใจเล่าเรื่องราวชีวิตให้ฟัง
-
PCU สามารถเสริมพลังสำเร็จ ทำให้ผู้พิการเปลี่ยนแปลงหันกลับมาช่วยตัวเอง
-
PCU ได้ช่วยให้ผู้พิการเข้าถึงอุปกรณ์เครื่องช่วยผู้พิการ
-
PCU ช่วยให้เกิดเครือข่ายการช่วยเหลือผู้พิการ และได้ทำงานร่วมกันแบบกัลยาณมิตร เช่น อปท.
-
พยาบาล PCU เป็นจุดเชื่อมให้เกิดเครือข่ายดูแลผู้พิการในชุมชนระหว่างองค์กรภาครัฐ
-
สามารถทำให้เกิดเครือข่ายเพื่อนช่วยเพื่อนในกลุ่มผู้พิการในชุมชนที่ชุมชนเริ่มเอง
-
ได้ช่วยกลุ่มผู้พิการที่ย้ายเข้ามาใหม่ในชุมชนไห้ได้รับบริการการดูแล
-
สามารถช่วยลดความพิการให้ประชาชนในชุมชนได้บางส่วน
-
สามารถช่วยผู้พิการให้ได้ขึ้นทะเบียนและเข้าถึงสิทธิ
ประธานชมรมผู้สูงอายุ
-
ทำได้ดีมาก ตามความรู้ที่เรียนมา พอใจมาก
สิ่งที่เกินความคาดหวัง
กายภาพบำบัด
-
ผู้ป่วยอายุ 81 ปี เป็นอัมพาต สามารถเดินได้ภายใน 2 สัปดาห์จากฝีมือของญาติที่ได้ฝึก-สอนการดูแลให้
-
เครื่องมือเสียโดยไม่ได้ตั้งตัว ทำให้มีปัญหาในการให้บริการ
กายอุปกรณ์
-
ได้ช่วยเหลือผู้ป่วยซึ่งถูกตัดขาจากอุบัติเหตุและสูญเสียครอบครัวในเวลาเดียวกันซึ่งต้องสูญเสียงานและไร้ที่อยู่ จนมีงานทำ และพัฒนาตนเองได้จนกลายเป็นแกนนำสำคัญของกลุ่มผู้พิการ
หอผู้ป่วยเด็กอ่อน
-
ทีมงานจากกายอุปกรณ์ กายภาพบำบัดลงมือช่วยผู้ป่วย ร่วมวางแผนการดูแลผู้ป่วยทันทีโดยไม่ต้องร้องขอหรือปรึกษาเมื่อพบผู้ป่วยที่ต้องการบริการด้านกายภาพบำบัดในระหว่างไปให้บริการที่หอ
-
ความเห็นใจต่อผู้พิการของกายภาพบำบัดที่ช่วยปรับวันนัดหมายตามที่ร้องขอ ให้ผู้พิการเกิดความสะดวก กรณีต้องมารับบริการต่อเนื่องทั้งจากหอและกายภาพบำบัด
-
ดีใจมากที่ทำให้เด็กคนหนึ่งซึ่งไม่ยอมพูดคุยกับใคร และเสียใจกับสภาพตนเองที่ถูกตัดขาจากการประสบอุบัติเหตุจนคิดจะฆ่าตัวตายเปลี่ยนใจมาดูแลตัวเองหลังกลับบ้าน จนได้ความมั่นใจในตัวเองกลับมาอีกครั้ง
PCU
-
ได้ช่วยให้คนไข้ความดันโลหิตสูงที่เสียใจต่อการเกิดอัมพาตแทรกซ้อนจากโรค ซึ่งหนีออกจากบ้านเพื่อฆ่าตัวตาย เปลี่ยนใจหันกลับมาดูแลตัวเอง เลิกความคิดฆ่าตัวตาย
-
ประทับใจสามีที่รักภรรยาที่เป็นอัมพาตมาก จนเนรมิตเครื่องช่วยฝึกกล้ามเนื้อที่ทำการเชื่อมการต่อเองจนพร้อมใช้ในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ หลังได้รับคำแนะนำเรื่องอุปกรณ์ผู้พิการ แถมยังร่วมค้นหาวิธีช่วยตามวิธีภูมิปัญญาไทยแล้วนำมาประยุกต์ใช้ดูแลร่วมด้วยได้เอง
-
ความสามารถของผู้คนในครอบครัวที่นำเอาความรู้ที่ได้แนะนำให้ไปดัดแปลงเป็นเครื่องมือช่วยดูแลผ้ป่วยที่บ้าน เช่น ดัดแปลงเครื่องดูดฝุ่นให้กลายเป็นเครื่องดูดเสมหะง่ายๆที่บ้าน การขุดหลุมทรายข้างบ้านใช้เป็นตู้อบซาวน่าธรรมชาติสำหรับผู้ป่วยอัมพาต
-
ได้รับความไว้วางใจจากชุมชน
-
ได้ทำให้เกิดเครือข่ายดูแลผู้พิการในระหว่างภาครัฐ
ประธานชมรมผู้สูงอายุ
-
ไม่มี
สิ่งที่ไม่ได้ตามคาดหวัง
กายภาพบำบัด
-
ผู้พิการกลับถึงบ้านไม่ได้รับการดูแลจากญาติตามที่คาด ทั้งๆที่อยู่ที่ร.พ.ทำได้
-
เมื่อขึ้นไปหอผู้ป่วย มีผู้พิการที่ไม่รู้ตัวต้องให้บริการกายภาพบำบัดพร้อมกับการพยาบาล แต่ไม่มีพยาบาลมาช่วยให้การพยาบาล
-
มีแผนการให้บริการผู้ป่วยก่อนกลับบ้าน แต่ไม่ได้รับการบอกจากหอผู้ป่วยให้รู้ว่าจะให้กลับบ้าน จึงไม่มีโอกาสได้ร่วมวางแผนให้บริการก่อนกลับบ้านเพิ่มเติม
-
ผู้พิการผิดนัด ทำให้ต้องปรับบริการประจำวันเพื่อรองรับงานที่ไม่ได้วางแผน
กายอุปกรณ์
-
อยู่คนเดียว อยากมีผู้ช่วยบริการผู้พิการที่มาติดต่อในช่วงที่ต้องออกไปปฏิบัติราชการนอกสถานที่ เพื่อให้ผู้พิการไม่ต้องมาติดต่อซ้ำ แต่ก็ไม่มี
-
เคยแก้ไขช่องทางติดต่อให้กับผู้พิการ เพื่อให้ผู้พิการมีที่ปรึกษาได้ กรณีที่ไม่อยู่ โดยทำความตกลงให้กับประชาสัมพันธ์และห้องบัตรไว้ให้รับติดต่อก่อนส่งเข้าไปกายอุปกรณ์ แล้วไม่เป็นไปตามที่คิดไว้
-
ช่วยคนไข้เบาหวานให้มีขาเทียมแล้ว คิดว่าพอดีแล้ว ใช้ได้ดีแล้ว แน่ใจว่าไม่มีภาวะแทรกซ้อนแน่ แต่ลืมสอนให้คนไข้ตรวจดูภาวะแทรกซ้อนเองให้เป็น รู้วิธีตรวจแผลเบื้องต้น ทำให้มีคนไข้เบาหวานที่ในระยะแรกดูเหมือนใส่ขาเทียมดีแล้ว พอดีแล้ว เกิดแผลหลังใช้งานขาเทียมไปแล้ว 6 เดือน คนไข้คิดว่าไม่เป็นไร ทำแผลเองได้ ก็ทำไปเอง ทำไปทำมาจนมีเนื้อเน่าตาย และลุกลามจนต้องตัดขาเพิ่มอีก และต้องมาทำขาเทียมให้ใหม่
หอผู้ป่วยเด็กอ่อน
-
ไม่ชอบใจผลการประเมินผู้ป่วยและญาติ ที่พบว่า เมื่อเราเลือกให้ความรู้อย่างหนึ่งเพื่อช่วยผู้พิการแต่ญาติต้องการรู้อีกอย่างหนึ่ง เพราะเรื่องที่เราเลือกให้ความรู้เขารู้แล้ว
-
เราติดต่อตามคนไข้ทางไปรษณีย์ แต่ไปรษณีย์ไม่ถึง บางทีนานเป็นปี เราก็ไม่รู้คนไข้ที่ผู้พิการจึงขาดช่วงการดูแลต่อเนื่อง มารู้ทีหลังว่าที่ขาดช่วงเพราะไปรษณีย์ส่งไม่ถึงมือ
-
ผู้พิการมีความพิการเพิ่มขึ้นหลังการให้บริการ
-
ผู้พิการต่างอำเภอไม่มีสถานบริการสำหรับเป็นที่พึ่งด้านการดูแล
-
พัฒนาการของเด็กที่ดูแลไม่เป็นไปตามคาด
-
ผู้พิการไม่มีค่าใช้จ่ายในการดูแลสุขภาพ
-
ระบบงานไม่ได้กำหนดไว้เกี่ยวกับการพบแพทย์ ทำให้ผู้ป่วยที่ควรได้พบแพทย์ไม่ได้พบ
-
ผู้ที่ได้รับการดูแลควรได้รับการประเมินซ้ำใหม่หลังการบำบัดฟื้นฟู แต่ก็ไม่ได้รับ
-
ครอบครัวมีเวลาไม่พอให้กับเด็กที่พิการ ทำให้เด็กได้รับการบริการไม่ต่อเนื่อง และยิ่งเป็นภาระของญาติ
PCU
-
ให้บริการไม่ครอบคลุมอย่างที่ตั้งใจ เพราะไม่รู้ข้อมูลกลุ่มที่เคลื่อนย้ายเข้ามาใหม่ในชุมชน
-
ผู้พิการได้รับเครื่องช่วยไปแล้วใช้บ้างไม่ใช้บ้าง บางคนก็เอาไปใช้ทำประโยชน์อย่างอื่นที่ไม่สมคุณค่าของมัน
-
ญาติไม่เอาธุระเรื่องผู้ป่วย
-
ญาติอับอายขายหน้าสังคม ปิดบังและกีดกัน จนทำให้ไม่มีโอกาสเข้าไปช่วยเหลือผู้ป่วย
-
ไม่สามารถช่วยเหลือผู้พิการที่ไม่มีหลักฐานราชการให้เข้าถึงสิทธิที่ควรได้
-
อยากให้บริการผู้ป่วย แต่ญาติไม่เปิดกว้างให้เข้าถึงผู้ป่วย ทำให้ทำไม่ได้ บางรายก็ฆ่าตัวตายโดยไม่มีโอกาสได้ช่วย
-
คิดว่าให้คำแนะนำดีแล้ว แต่ปรากฎว่ามีภาวะแทรกซ้อนของคนไข้ที่พิการจากเบาหวานจากจุดเล็กๆที่คิดไม่ถึง เช่น การพุพองจากความร้อนที่ประคบตัว การเกิดแผลกดทับบริเวณที่คิดไม่ถึง
-
มีผู้ป่วยจิตเวชที่คิดว่า ได้ดูแลผู้ป่วยดีแล้ว แต่มารู้ว่ายังไม่ดีเมื่อ ผู้ป่วยหนีหายออกจากบ้าน ซึ่งโชคดีที่ตามเจอ
-
ผู้พิการทางจิตถูกกักกัน คุมขัง และใช้ความรุนแรง ที่บ้าน เนื่องจากญาติกลัวไปทำร้ายคนอื่น
-
ผู้พิการขาดสังคมที่จะช่วยเหลือให้มีกำลังใจช่วยตัวเองให้ดีขึ้น
-
หอผู้ป่วยนัดเด็กที่อยู่ต่างอำเภอให้มาฉีดวัคซีนที่ PCU เพิ่มภาระญาติโดยไม่จำเป็น
ประธานชมรมผู้สูงอายุ
-
เครื่องมือน้อยไป เก่าไป ช่วงที่เสียทำให้ต้องรอนาน
-
มีผู้พิการที่บ้านที่ยังไม่ได้รับการช่วยเหลือ
-
ผู้พิการในอำเภอเมืองที่อยู่นอกเขตเทศบาล ยังไม่ได้รับการดูแล
-
ควรมีการอบรมพ่อแม่เด็กพิการเป็นกลุ่ม แต่ไม่มี เด็กพิการจึงไม่ได้รับการดูแลที่ดีจากพ่อแม่เท่าที่ควร
เพื่อให้น้องๆทุกคน ทุกฝ่าย และ PCT ทำงานง่าย หนุนเสริมกันให้ได้ผลสำเร็จที่องค์กรคาดหวังฉันว่า ฉันต้องไปทำหน้าที่ต่อเรื่องการเชื่อมการบูรณการ Passion Plan ที่จะทำต่อของเวที ลปรร. ให้สอดคล้องกับแผนงาน 2 แผน คือ แผนงานคุณภาพในประเด็นการคุ้มครองสิทธิของผู้ป่วย
แผนกำหนดเข็มมุ่งเน้นไว้แล้ว 2 ประเด็น คือ การเข้าถึงบริการ และ การลดความพิการในทุกแง่มุม ไม่ว่าจะเป็นมุมส่งเสริมสุขภาพ รักษาพยาบาล ป้องกันความพิการ หรือ การฟื้นฟูสภาพความพิการ
อีกแผนที่ต้องเชื่อม คือ แผนปฏิบัติการประจำปีที่ร.พ.ทำสัญญาไว้ว่าจะจัดบริการให้ กองทุนที่เกี่ยวข้อง
27 กุมภาพันธ์ 2551
อยากเห็นนวัตกรรมเครื่องดูดฝุ่นที่เป็นเครื่องดูดเสมหะและเครื่องอบซาวน่า..พบกันครั้งหน้าเล่าให้หนูรัตน์ฟังบ้างนะคะอาจารย์