การติดตามเพื่อทำความเข้าใจคำว่า "Chaordic management" ในสนามต่างๆที่มีกระบวนการจัดการความรู้ ทำให้ฉันได้ความรู้ใหม่เกี่ยวกับคำว่า "วัฒนธรรมองค์กร " และ "ธรรมนูญ"
เมื่อย้อนรำลึกไปถึงเมื่อครั้งพัฒนาร.พ.กระบี่ภายใต้มาตรฐาน HA ฉบับ 20 ปีกาญจนาภิเษก ที่มี 20 บท ว่ามีส่วนหนึ่งที่เอ่ยถึงวัฒนธรรมองค์กร และธรรมนูญแพทย์ ดูเหมือนความเข้าใจต่อความจำเป็นที่จะต้องกำหนดให้มีธรรมนูญไม่ใคร่ชัดเจน แล้วคำว่า วัฒนธรรมองค์กร ก็ช่างนามธรรมเสียนี่กระไร
ความรู้ใหม่นี้เป็นข้อสรุปจากประสบการณ์ส่วนตัวของฉันเองซึ่งอาจจะมีอคติได้ จึงอยากแลกเปลี่ยนประสบการณ์เพื่อเปิดกว้างความคิดออกไปได้อีก
ฉันพบว่า ที่แท้ วัฒนธรรมองค์กร คือ ข้อตกลงในการอยู่ร่วมกันของสมาชิกในองค์กรนั้น เป็นข้อตกลงทิศทางการทำงานร่วมกันระหว่างผู้บริหารและผู้ปฏิบัติทุกระดับที่ได้ผูกโยงการทำงานร่วมกันโดยผูกโยงไปยังเป้าหมายความสำเร็จที่ตกลงร่วมกันไว้ด้วยในขณะเดียวกัน ภาษาที่คุ้นหูอีกคำ คือ Norm ของการอยู่ร่วมกัน การทำงานร่วมกัน
เพื่อการใช้ การอ้างอิง การทบทวน และการวัดผล จึงมีการบันทึกข้อตกลงเหล่านี้ไว้เป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อรับรู้ และปฏิบัติร่วมกัน บันทึกที่เกิดขึ้นก็คือตัวธรรมนูญ โดยธรรมนูญจะรวบรวมไว้ซึ่งขอบเขตที่ได้ตกลงไว้
วัฒนธรรมองค์กร จึงเสมือนตัวบอกทิศทางการขับเคลื่อนพฤติกรรมในองค์กร บอกกลยุทธ์สำคัญที่ใช้อยู่ในระบบ HRD เป็นเครื่องมือขับเคลื่อนที่ใช้ระบบ HRD ขับเคลื่อนให้เกิด HRM โดยไม่ต้องลงมือบริหาร HR ที่มั่นใจว่าสุดท้ายแล้วจะเกิดความสำเร็จที่องค์กรคาดหวัง วัฒนธรรมองค์กร จึงเป็น เข็มมุ่งของระบบ HRD
ถ้ามองมุมนี้ เข็มมุ่งของ HRD ระดับร.พ. ที่เพิ่งสรุปทิศทางกันไว้ในแผนร่างคุณภาพที่เคยบันทึก ที่ว่ามี PDCA แล้วก็ยังไม่ครบซิน่า แล้วที่คิดว่าเป็นเข็มมุ่งก็ยังไม่ใช่ซิน่า เพราะยังขาดส่วนของการนำที่ช่วยสานสัมพันธ์การทำงานร่วมกันของระบบต่างๆ เห็นทีว่า จะต้องไปขยายความเพิ่มเติมอีกหน่อย เพื่อทำให้เกิดความชัดเจนและวัดได้ในระดับระบบ และระดับหน่วยงาน และมีเข็มมุ่งที่เป็นเข็มนำการทำงานเป็นทีม
สวัสดีครับ หมอ
วัฒนธรรมองค์กร เป็นเรื่องที่ สร้างได้ แต่ไม่ง่าย ผมเห็นว่าวัฒนธรรมจะเกิด ส่วนใหญ่เกิดจากทีมนำองค์กรเห็นคุณค่า ส่งเสริมคุณค่า เช่น การดูแลด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์ ช่วงแรก ๆ เดินยาก+นามธรรม เพราะ การนำองค์กรเน้นคุณภาพที่ชั่งตวงวัดได้ แต่ต่อมาเริ่มเห็นจุดที่ต้องเปลี่ยนเพราะ การชั่งตวงวัดอย่างเดียวค่อนข้างกระด้าง ขาดมิติความสัมพันธ์ ขาดมิติความสุขในงาน
จึงเป็นนำระดับนโยบายให้ส่งเสริมการแพทย์ด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์ ซึ่งผมหวังว่าน่าจะเป็น re-emerging culture