สุขและทุกข์ คละเคล้า เล่าให้รู้ เพื่อให้ดู ว่ารู้ และให้เห็น เล่าด้วยเขียน เล่าด้วยอ่าน ด้วยพากเพียร ผลัดกันเวียน มาเขียนอ่าน แลกเปลี่ยนกัน

บ่นลูกยังไม่จบ  ใน..บ่นลูกแล้วมองตนเอง..เฮ้อ ...แต่เห็นนาฬิกา มันดึกแล้วนะ  สี่ทุ่มแล้ว  

ใช้เวลาเป็นเกณฑ์  บางคราวก็ถูก  บางคราวก็ไม่ใช่ 

ครูอ้อยถามลูกว่า....ลูกเคยนับไหม  ในแต่ละคืนนั้น  ลูกนอนกี่ชั่วโมง 

ฟังแม่นะ  อรหันต์  สี่  เศรษฐี  ห้า  ยาจก  หก...นี่คือสูตรที่คุณยาย  ได้ให้ไว้กับแม่ 

และแม่  ก็ปฏิบัติ..สลับกันทุกคืน เป็นอรหันต์กลายๆบ้าง  เป็นเศรษฐีกลายๆบ้าง  และเป็นยาจกกลายๆบ้าง 

หมายถึง ครูอ้อยจะไม่นอนดึกทุกวัน  แต่จะนับเวลา  ก่อนที่จะนอนทุกคืนว่า...เรานอนมากเกินไปหรือเปล่า  น้อยเกินไปหรือเปล่า...

แต่เด็กสมัยนี้  ครูอ้อยไม่เห็นเด็กบ้านคนอื่น  เห็นแต่ลูกของตนเอง  และตัวเอง ครูอ้อยจะนำตัวเองมาเป็นบรรทัดฐานในการเลี้ยงลูก.....หรือนี่ 

เปล่าเลย  ครูอ้อย  ไม่ได้ให้ลูกมาเหมือน พิมพ์ทุกส่วนสัดหรอก  เพียงแต่ให้ข้อคิดว่า...ลำบากก่อน  แล้วจึงสบายทีหลัง 

ลำบากตอนนี้  หมายถึง  นอนดึก อ่านหนังสือเรียนให้มากๆ  เวลาสอบ  จะได้ทำข้อสอบได้ 

หากเธอไม่เคยมุทะลุอ่านหนังสือนิยาย ภายใน 1 คืนจบ  ครูอ้อยจะไม่ต้องการให้ลูกนอนดึกเลย...นี่เป็นสาเหตุหนึ่ง  ...

การอ่านหนังสือ  อะไรก็ได้  ที่ลูกชอบ  เป็นเรื่องที่ดี  ที่ควรฝึกให้มีนิสัยรักการอ่าน  ก็จริงอยู่  แต่..ในระยะนี้ จะมีสนามแข่งขัน  ให้ลูกต้องไป ลงประลอง  ดังนั้น...หนังสืออื่นๆ  ก็ควรเก็บ  และอย่าให้เห็นอีก....

ตาก็เหลือบเห็นลูก  หยิบหนังสือออกมาจากกล่องที่เก็บไว้  ทีละเล่ม  หนาบ้าง บางบ้าง  ออกมาอ่าน 

วันนี้  เธอปิดภาคเรียนแล้ว...เดี๋ยวจะต้องโทรศัพท์ไปเชียร์  ให้อ่านหนังสือก่อน...

แต่...แวบหนึ่ง ก็คือ....แชท  แชท  แชท  

ครูอ้อยเตือนลูกได้..แล้วนี่...ครูอ้อย  เธอกำลังทำอะไรอยู่ 

หนึ่ง  แชทแชทแชท 

สอง  นินทาลูก....

บ่นลูกแล้วมองตนเอง..เฮ้อ...ฮา..