พอใครเดินผ่านนกก็ร้อง...จิ๊บ....จิ๊บ ....เป็นเสียงนกมีความสุข......แปลเองค่ะเพราะเป็นเสียงนั้นจริงๆ ........นกอยู่ทางนี้ค่ะ.......หนูเป็นนกประดิษฐ์ค่ะ

 

             นกนะคะ

นกตัวนี้ได้มาสองปีกว่า...เดิมให้เกาะไว่ที่ต้นโมกตรงมุมโปรด...อยู่มานกก็บินหายไป.....ครูพรรณาก็บ่นว่า....บินไปไหนไม่กลับมา.......ผ่านไป ๑ เดือน.......นกก็กลับมาในสภาพขาพิการ...เกือบหลุด...มาเกาะที่ต้นโมกตามเดิม........เอ ! นกนะนี่....ไปร้านค้าขอซื้อตัวใหม่ก็ไม่มี.......ถ้ารู้ว่าจะมีรังสวย ๆ แบบนี้...จะซื้อสักฝูง........

และแล้วเมื่อไปชมงานบ้านและสวนที่เมืองทองธานี...เกิดความคิดแจ่ม.....จะเอากระถางต้นไม้นี้ไว้เป็นรังนก......ประกอบกับมีเครื่องให้สัญญาณเวลาคนเดินผ่านแล้วมีเสียง....เรียกว่าติ๊งต่องก็แล้วกันนะคะ.....เดี๋ยวนี้มีขายหลายเสียง...เราก็เลือกเสียงนก...อันละ ๑๕๐ บาท....ใส่ไว้ในรังนกด้วย....พอใครเดินผ่านนกก็ร้อง...จิ๊บ....จิ๊บ ....เป็นเสียงนกมีความสุข......แปลเองค่ะเพราะเป็นเสียงนั้นจริงๆ ........นกอยู่ทางนี้ค่ะ.......หนูเป็นนกประดิษฐ์ค่ะ