·      บันทึกนี้เขียนเมื่อวันที่16 กุมภาพันธ์ 2551

·       เช้านี้ ถือได้ว่าเป็นวันอากาศดีอีกวันหนึ่ง

·      เปิดอ่านบันทึกต่างๆใน gotoknow พบคนคุ้นหลายคนที่เมื่ออ่านแล้วจะพบหลากหลายอารมณ์

 

·      ตั้งแต่เรื่องส่งข่าวคราวเพื่อนเจ็บไข้ของ อ.แป๋ว

·      ฟังเพลงแสนเพราะของคุณรัตติยา

·      อ่าน คุณ แผ่นดิน เจ็บหัวใจวันแห่งความรัก

·      ให้กำลังใจแก่กันของคุณ โอ๋ อโณเรียกได้ว่าเป็นเช้าแห่งความสุขที่ได้หยอกล้อกันผ่านบล็อก

·      อยากจะนั่งกอบโกยความสุขอย่างนี้นานๆ แต่มันเป็นไปไม่ได้ชีวิตยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องดำเนินไป

·      เมื่อวันก่อนเข้าอบรม สัมมนาผู้นำการเปลี่ยนแปลง ฟังรศ. สุภาพ ณ นคร

·      ท่านเป็นวิทยากรที่ยอดเยี่ยมมีเทคนิคการสอนที่ทำให้คนสนใจ ไม่ง่วงในยามบ่าย จากเสียงอันทรงพลังของอาจารย์

·      อาจารย์นำภาพสวนหย่อมที่มีทั้งดอกไม้ ก้อนหิน ต้นไม้ ภูเขา หญ้าที่จัดวางไว้อย่างสมดุลสวยงามมาให้ทุกคนดู และให้ทุกคนคิดว่าคุณคิดอะไรเมื่อเห็นภาพนี้

·      วันนั้น เมื่อมองภาพนี้แล้วคิดไปถึงความหนักแน่นของก้อนหินก้อนใหญ่ที่มีรูปร่างแปลกที่ตั้งอยู่กลางภาพห้อมล้อมด้วยสิ่งต่างๆหลากหลาย คล้ายกับชีวิตของคนเรานั้นต้องการความหนักแน่น อดทนความแข็งแกร่ง อยู่กลางความแตกต่างหลากหลายของผู้คนรอบตัว

·      ยามอยู่ในท่ามกลางความแตกต่างหลากหลายของผู้คน ทำอย่างไรเราจะอยู่ได้อย่างเป็นสุข

·      แม้จะพบกับสิ่งที่ไม่สวยงาม ได้ยินสิ่งที่ไม่รื่นหู พานพบกับอากับกริยาที่ไม่ต้องใจ

·      เมื่อคิดไปๆ เราจะพบว่า ความสุข อยู่ใกล้แค่เอื้อม คือ อยู่ที่จิตใจของเราเท่านั้นเอง ท่านผู้ชม