บ่อยครั้งครับ ที่ผู้บริหารมักจะสั่งการให้ผู้ปฏิบัติงานต้องละจากงานหลัก เพื่อไปทำงานใหม่ที่รับเข้ามา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นงานเร่งด่วน
วิธีการดังกล่าว แม้จะทำงานใหม่ได้เสร็จทันตามเวลา แต่ก็มีผลกระทบด้านลบตามมา นั่นคือ เสียงานหลัก และ เสียอารมณ์ผู้ปฏิบัติ
สำหรับหลักการทำงานของผมในกรณีที่มีงานใหม่เร่งด่วนเข้ามา ผมจะพยายามไม่ให้เกิดผลกระทบด้านลบดังกล่าว โดยใช้หลักการง่ายๆ นั่นคือ ก็รับงานนั้นเอามาทำเสียเอง ง่ายไหมครับ
แต่ใช่ว่าจะรับทำทุกงานนะครับ ประเดี๋ยวจะกลายเป็นผู้จัดการสันดานเสมียนไป หรือ อาจจะถูกผู้ปฏิบัติงานมองค้อนว่าแย่งงานเขาไปทำเสียหมด
ผมมีหลักการพิจารณางานใหม่ที่รับเข้ามาดังนี้ครับ
1. งานเร่งด่วน สำคัญ - ผมทำเอง
2. งานเร่งด่วน ไม่สำคัญ - ผมทำเอง หรือ มอบหมาย
3. งานไม่เร่งด่วน สำคัญ - มอบหมาย
4. งานไม่เร่งด่วน ไม่สำคัญ - มอบหมาย
หลักการพิจารณาดังกล่าว ผมจะยึดเป้าหมายของการทำงานที่ว่า
“งานหลักทำไป งานใหม่ไม่รบกวน”
ขอบคุณครับ
แต่นั่นจะทำให้คนที่เสนอตัวเข้ารับงาน(ที่ไม่ใช่งานหลัก)ได้รับผลตอบแทนที่น่าพึงพอใจ..และได้ผลเร็วกว่าพวกท่ตั้งหน้าตั้งตาทำแต่งานหลัก..ประเภท ได้ครับพี่ ดีครับผม เหมาะสมครับท่าน เนี่ยได้ดีมาเยอะแล้ว..ขอบอก
สวัสดีครับ คุณนงเยาว์ แช่มช้อย
ขอขอบคุณมากครับที่เสนอความคิดที่เป็นประโยชน์ เป็นการช่วยเสริมเติมเต็ม
ที่ผมพบมาส่วนใหญ่ก็เป็นแบบที่คุณนงเยาว์เขียนมานั่นแหละครับ
เพราะงานใหม่มักจะเป็นงานสร้างสีสรรค์และเป็นผลงานให้กับผู้บริหารได้เป็นอย่างดี
สวัสดีครับคุณสมอลแมน
มันอยู่ที่ใจครับ...ถ้าช่วยกันคนละไม้ละมือ...เดี๋ยวงานก็เสร็จ...ส่วนที่ได้ก็ให้มองว่าเป็นภาพรวมขององค์กร...ถ้าให้ใจกันก็ไม่มีปัญหาครับ(แต่ต้องไม่มีพวกอีแอบนะครับ)
ขอบคุณครับ
ประเด็นสำคัญของการทำงานอยู่ตรงที่เขียนไว้ครับ
ให้ใจกันก็ไม่มีปัญหาครับ
และที่จะเป็นปัญหาก็ตรงนี้ครับ
พวกอีแอบ
ขอบคุณครับ
งานหลัก และงานรอง มีเหมือนกัน แต่ก็ต้องทำตามหน้าที่ที่รับมอบหมายให้ดีที่สุดคะ ไม่ทิ้งทั้ง 2 อย่าง เราต้องบริหารจัดการเวลาเอง ถึงจะเรียกว่า รับผิดชอบ
ปัญหาของงานหลัก งานรอง อยู่ที่การบริหารจัดการที่ไม่เหมาะสม ก็เสียทั้งสองงานครับ
ถ้าจัดการให้ดี หรือบริหารจัดการเวลาเหมาะสม ก็โอเคครับ
ขอบคุณครับ