สวัสดีครับ...
หลังจากช่วงเที่ยงนี้ ได้พบกับท่านอ.กะปุ๋ม..และได้เรียนรู้แนวทางการปฏิบัติ..เพิ่มเติม
ผมจดจ่อกับการเรียนรู้และการฟัง....พร้อมกับคอยดูจิตของเราเอง....
สิ่งที่ได้เรียนรู้มีหลายอย่างมากมาย....
แต่สรุปได้ดังนี้....
-อย่าอ่านมาก...ปฏิบัติไปเรื่อยๆแล้วจะรู้เอง
- อย่าลังเลสงสัยเลย อย่าไปวิตกวิจารย์ หรือตัดสิน..
- เริ่มต้นที่ศีล...ที่เคร่งครัด
- การดูแลกายที่จิตนี้อาศัย..กาย(รูป) ที่เราอาศัยเพื่อปฏิบัติ..
-ภาวนาให้มากๆ..เข้าไว้...
- ความรู้สึกตัว รู้เท่า รู้ทัน รู้ตาม..
- น้อมรับกรรม..ด้วยสติระหว่างการเดินทาง..
- กิเลสจะยิ่งละเอียดมากขึ้นเรื่อยๆ...
- ระวังเจ้าโมหะ หลงตนว่าเป็นผู้ปฏิบัติ หลงว่าดีเลิศกว่าผู้อื่น
- ให้รู้จักนิวรณ์ 5
- ไม่ต้องถามว่าใครถึงไหน อย่างไร ไม่ต้องอยากรู้ เดี๋ยวเราจะรู้เอง
- รู้จักความโกรธ....
อีกมากมายครับวันนี้ และวานนี้
คืนที่ผ่านมาผมนอนไม่หลับ..พยามกำหนดลมหายใจก็รู้สึกว่าหลับไม่สนิท..ดูก็ไม่ทัน..
ถามท่าน.. จิตคงจะถูกเขย่า..มากไปหน่อย ??
สวัสดีคะ
- เริ่มเห็นแสงธรรมเข้าแล้ว เมื่อเจอท่านผู้รู้ สงสัยจังเลยคะว่า อ.กระปุ๋ม ท่านสอนอะไร ถึงได้เข้าในจิต ซึ้งถึงใจ ท่านขนาดนี้
- ก่อนนอน อยากรู้จังเลยค่ะ ว่า "ท่านหายใจเข้า หรือ หายใจออก ก่อนนอนหลับ " ตอบได้หรือเปล่าค่ะ
สวัสดีค่ะ ไม่ได้คุยกันนานเลย
ชอบข้อนี้มากเลยค่ะ
"ไม่ต้องถามว่าใครถึงไหน อย่างไร ไม่ต้องอยากรู้ เดี๋ยวเราจะรู้เอง"
เพราะมัทรู้สึกว่ามีคนที่หลงไปกับจุดนี้มากมาย
"ระวังเจ้าโมหะ หลงตนว่าเป็นผู้ปฏิบัติ หลงว่าดีเลิศกว่าผู้อื่น"...สาธุ
ประโยคนี้ได้อารมณ์ประมาณว่าต้องการจะเดินทางออกจากป่า เพื่อไปข้ามทะเลแต่ดันไปตัดไม้ซุงจากป่าเอามากีดขวางทางเดินของตัวเองอีกซะงั้น
..ระวังเจ้าโมหะ หลงตนว่าเป็นผู้ปฏิบัติ หลงว่าดีเลิศกว่าผู้อื่น...สาธุ
ขอสาธุด้วยคน..เพราะ..ความหลง..เป็นสิ่งที่ทำให้ใครหลายคน..ผู้ปฎิบัติ..ธรรม..หลงกันมานักต่อนักแล้ว..หลงว่าตนเอง..รู้..แจ้ง..แล้ว หลงว่าตนเองเข้าใจแล้ว..หลงว่าตนเองรู้สึกแล้ว..ยุบหนอพองหนอ..สิ่งใดไม่เที่ยง..หนอ..คนที่หลง..น่ากลัวกว่าผู้ที่ไม่ปฎิบัติ..ผู้ที่ปฎิบัติ..แล้วหลง..ตนเอง..ว่ารู้แล้ว..ปฎิบัติแล้ว..เห็นแล้ว..รู้สึกแล้ว..น่ากลัวยิ่งกว่า..กลัวจิต..กำหนดในใจตน..
เหตุเพราะ..ข้าพเจ้ากำลังเห็น..จิตที่หลง..ของบางคน(หลายคน)..แสดงตัวตนทางมาทางกายให้ได้เห็น..ได้สัมผัส..อนิจจา..ความหลง..โมหะ..ความโกรธ โทสะและความโลภ โลภะ..อนิจจา..อนิจจา..
ดีจังเลยค่ะ เหมือนมีคนมาช่วยเตือนกันไม่ให้หลง.. ถึงเวลา ถ้าเราปฏิบัติแล้ว ก็คงจะรู้สึกได้เอง ว่าไปถึงไหนแล้ว บางทีพี่ก็มีบททดสอบผ่านมาให้ทำเหมือนกัน พอทำพลาด เราก็จะรู้เองว่าบางเรื่องยังไปไม่ถึงไหน แต่บางเรื่องก็ผ่านดี ^ ^
ดีจังเลยค่ะ เหมือนมีคนมาช่วยเตือนกันไม่ให้หลง.. ถึงเวลา ถ้าเราปฏิบัติแล้ว ก็คงจะรู้สึกได้เอง ว่าไปถึงไหนแล้ว บางทีพี่ก็มีบททดสอบผ่านมาให้ทำเหมือนกัน พอทำพลาด เราก็จะรู้เองว่าบางเรื่องยังไปไม่ถึงไหน แต่บางเรื่องก็ผ่านดี ^ ^
สวัสดีครับ
1. เพชรน้อย
อาจารย์กะปุ๋มท่านคงจะทราบว่าผมติดตรงไหนนะครับ...
มาถึงท่านก็อึด กระแทกคำสอนเข้าไปที่ตรงจุดที่ผมติดขัดเลยนะครับ
จุดแข็งคือ ศรัทธาจริต ทุนเดิมที่พอมี
จุดอ่อนคือทิฐิมานะ โมะจริต นิวรณ์ และอิทธิบาท 4 และความอ่อนของกำลังสติ
โดนไปหลายอย่างมากครับ....ถือเป็นบูญที่ได้อาจารย์จากแดนไกลท่านมาสอนแนะถึงที่ครับ...
ก่อนนอน..
ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ ... ไม่ได้เพ่งขนาดนั้นครับ ^_^
ขอบคุณมากๆครับ
สวัสดีครับอาจารย์
2. มัทนา
จริงๆเลยครับ ไม่ได้คุยกันนาน
ขอบคุณมากๆครับที่แข้มาเยี่ยมเยือน..เพราะว่าอาจารย์คือส่วนหนึ่งของการเติบโตทางความคิด จิตใจผมนะครับ....
สวัสดีครับพี่กบ
3. ข้ามสีทันดร
ขอบพระคุณมากๆครับ...
การได้อ่านหนังสือธรรมที่ได้จากพี่...การได้กำลังใจและคำแนะนำที่ต่อเนื่อง
ทำให้นักเดินทางคนนนี้ ได้เกิดปัญญาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆครับ
อัตราการเติบโตเร็วมากกว่าเดิมครับ
ขอบพระคุณมากๆครับ
จะมีสติที่จะไม่หลงโมหะตัวนี้ครับ
เพราะเป็นสิ่งที่กั้นขวางปัญญาอย่างยิ่ง
แต่อาจจะต้องใช้เวลานะครับ เพราะบางทีสติปัญญาก็ยังอ่อน ทำให้เราถูกหลอก ถูกปั่นหัวได้นะครับ
ธรรมสวัสดีครับพี่
4. ไม่แสดงตน
ขอบพระคุณมากที่ร่วมแบ่งปันครับ....
ใช่ครับอาจจะมีผู้ที่หลงอยู่หลายคน...
แต่ขอให้ระลึกรู้ และสัมผัสผู้คนเหล่านั้นด้วยเมตตาจิตนะครับ....
และพึงเตือนสติผู้คนเหล่านั้นด้วยจิตที่บริสุทธิ์ กล้าหาญและเปิดเผย...
เชื่อแน่ว่าผู้คนที่หลงเหล่านั้น..จะน้อมรับด้วยเมตตาจิตเช่นกันครับ..
เพราะผู้กล้าเตือนคือผู้เจริญแล้ว และเป็นผู้ที่อยู่ในที่แจ้ง กล้าหาญทางจิต
ด้วยพลังแห่งปัญญา พลังแห่งบารมีอันงดงามที่เขาได้ละ ได้วางแล้ว
การเตือน การแนะด้วยเมตตาจิต เป็นการให้ธรรมทานต่อผู้ที่ยังหลงอยู่เหล่านั้น เหมือนดั่งเช่นท่านผู้เจริญแล้วได้กระทุ้ง กระแทกจิตผู้เข้าปฏิบัติ แบบเมตตา ไร้ซึ่งอคติ หรือดมหะจริตที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลังนะครับ...
ขอเชิญพี่ผู้ไม่แสดงตน ซึ่งผมพิจารณาจากความเห็นและภาษาท่านแล้ว เชื่อแน่ว่า
ท่านมีเมตตาจิตสูง...และเป็นผู้เบาบางแล้วซึ่งกิเลสนะครับ...
กราบขอบพระคุณมากๆครับ...
สุพัฒน์
สวัสดีครับอาจารย์
6. กมลวัลย์
ความมีเมตตาจิตของอาจารย์ ต่อจิตที่กำลังเดินทางดวงนนี้นั้น ชั่งมากมายนัก เกินที่จะกล่าวได้ครับ
ผมเชื่อว่าอานิสงค์ของการเรียนรู้ธรรม ร่วมปฏิบัติไปพร้อมกับท่าน ส่งผลให้จิต
ดวงนี้ที่ถูกเกาะเกี่ยวด้วโคลนกิเลสที่หนา...ให้เบาบางลงไปได้มากมายเลยครับ
...กราบขอบพระคุณครับ..^_^