ผมเขียนหัวบันทึกแบบนี้ หลายคนที่เคยไปแล้วอาจเกิดคำถามในใจว่า วัดนี้สงบด้วยหรือ

ตรุษจีนปีนี้ พี่ๆและผมมีโอกาสพาคุณพ่อคุณแม่ไปเที่ยวพิษณุโลก สุโขทัย และจุดหมายแห่งแรกของการเดินทางเมื่อลงจากเครื่องบิน คือ วัดใหญ๋..วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก หรือ วัดพระพุทธชินราช

ผมมากราบพระพุทธชินราชรวมครั้งนี้เป็นครั้งที่สาม แต่ละครั้งมาในช่วงเวลาแตกต่างกัน..เช้าตรู่. .ก่อนเที่ยง ..ละสำหรับครั้งนี้ ช่วงเที่ยงพอดี ทำให้เกิดความรู้สึกแตกต่างกัน ครั้งนี้ก็เป็นโอกาสได้ติดตามความรู้สึกของตนเองอีกครั้ง

นับตั้งแต่รถตู้จอดตรงลานข้างพระวิหาร ก็จะพบเห็นสิ่งที่เป็นสภาพถาวรอย่างหนึ่งของวัด คือ ห้างร้านขายของเต็มพื้นที่ ผู้คนเดินกันขวักไขว่ ได้ยินเสียงประกาศทางลำโพงแนะนำวัดและสวัสดีทักทายผู้คนที่มา เหมือนเดินในตลาดนัด งานวัด ผมคิดเอาเองว่า คงเป็นการสอนให้เราเห็น ความวุ่นวายทางโลกที่ล้อมรอบอยู่ภายนอก หรือ เปลือก ของขายสารพัดตั้งแต่ของรับประทานไปจนถึงวีซีดีภาพยนตร์ กระตุ้นกิเลสตัณหาได้ชะงัดนัก ทดสอบมารผจญสุดๆ

แวะเข้าไปตรงที่จุดธูปเทียน วางดอกไม้และปิดทองพระด้านนอก เนื่องจากทางวัดไม่อนุญาตให้เข้าไปทำในวิหาร นับเป็นนโยบายที่ดี ผู้คนชุลมุนกันเข้าไปให้ถึงตรงจุดนั้น เป็นการทดสอบผู้คนอีกครั้ง ว่าจะสงบใจลงตั้งจิตสักการะคุณพระรัตนตรัยหรืออธิษฐานขอพรที่ตั้งใจมาขอได้อย่างครบถ้วนกระบวนความ โดยไม่วอกแวกไปกับบรรยากาศข้างตัวได้หรือไม่ ผมเองไหว้พระตรงนั้นตามๆเขาไป เพราะตั้งใจจะไป ไหว้พระมือเปล่า ข้างในวิหารมากกว่า

ตรงหน้าประตูวิหาร ทุกคนต้องถอดรองเท้า..สมบัติชิ้นเล็กๆส่วนตัว วางไว้ด้านนอก ท่ามกลางกองรองเท้าสารพัดชนิดหลากหลายราคา มีโอกาสที่จะกลับมาแล้วหาไม่เจอได้ ถ้าอายุมากหรือขี้หลงขี้ลืม  คราวนี้ก็ได้ ทดสอบการรู้จักละวาง สิ่งที่ไม่ใช่ของตัว ว่าจะทำได้หรือไม่

ตอนก้าวเท้าเปล่าข้ามธรณีประตูเข้าไปในวิหาร แต่ละคนต่างตะลึงกับภาพเบื้องหน้า.. พระพุทธรูปสีทองอร่ามได้พักหนึ่ง ก่อนที่สติจะถูกกระชากให้กลับมามองทาง ไม่ให้ชนผู้คนที่อยู่ด้านหน้าหรือเหยียบผู้คนที่นั่งกันเต็มพื้นที่ในวิหาร โอกาสที่จะได้สัมผัสภาพขององค์พระ ที่ดูเหมือนจะค่อยๆลอยสูงขึ้น เพราะเราต้องเดินต่ำลงไปเรื่อยๆ ตามที่สถาปนิกสมัยโบราณตั้งใจไว้ เป็นไปไม่ได้เลย ผมรู้สึกตัวเองสับสนมากกว่าตอนอยู่ข้างนอกเสียอีก เพราะกิจกรรมรอบด้านมีสารพัด ทั้งรวมกลุ่มถ่ายรูป เช่าซื้อวัตถุมงคล บริจาคเงินสมทบ นั่งรับการประพรมน้ำมนต์จากพระ และกราบพระ เรียกได้ว่าเป็น one stop shop สำหรับการทำบุญทุกประเภทภายในจุดเดียว ใครใคร่ทำอะไร..ทำ

ผมเดินแหวกฝูงชนที่นั่งกันเต็มพื้นที่ ไปหาที่ว่างของตนเองได้ตำแหน่งเหมาะๆข้างเสาปิดลายทอง ขณะนั่งคุกเข่าลง เงยหน้าขึ้นมององค์พระ โดยเฉพาะตรงพระพักตร์ รู้สึกพอใจ ชื่นชมกับความงาม ความเป็นเลิศของพุทธศิลป์ พระพุทธรูปที่งามที่สุดในแผ่นดิน

ตอนพนมมือขึ้นกลางอก ผมคิดถึงคุณพ่อคุณแม่ รู้สึกภูมิใจ ที่ได้มีโอกาสพาคนที่ผมรักทั้งสองคนมากราบพระตามที่ตั้งใจไว้ ในที่สุด

ตอนก้มลงกราบพระกับพื้น ผมระลึกถึงคุณพระรัตนตรัย  นิ่งและ..สงบ