ลูกเด็กเล็กแดง คนมีคนจน นายจ้างลูกจ้าง ต่างก็ชอบ..รางวัล

ครูอ้อยอยู่กับเด็กๆ  ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4  ที่เรียนรู้ภาษาอังกฤษ  ด้วยความชอบ  ความรันทด  การถูกบังคับ  หรือแบบใดๆก็ตาม  ต่างก็มีการแสดงออกมารูปร่างต่างๆกัน  แบบหลายพ่อพันแม่....

ซึ่งครูอ้อย เป็นครู  เป็นผู้จัดการเรียนรู้  ด้วยแนวการคิดว่า...จะทำอย่างไรให้  นักเรียนของครูอ้อย  ผ่านจุดประสงค์การเรียนรู้ด้วย KAP  และจะต้องใช้เงื่อนไขต่างๆ มาเป็นตัวจับให้การดำเนินการเรียนรู้เป็นไปด้วยความราบรื่น  ไปสู่เป้าหมายของความสำเร็จ...

ซึ่ง  ก็ไม่พ้น..รางวัล  เป็นตัวตอบแทนความตั้งใจ  ใครตั้งใจเรียนมาก  ต้องตามไปดูคะแนน  คะแนนที่สอบกัน  ไม่ว่าจะออกมาแบบบริสุทธิ์ยุติธรรม  หรือแบบฉ้อฉลใดใดก็ตาม  ต่างก็ชื่นมื่นที่ได้รับรางวัลกันไปถ้วนหน้า...

เมื่อก่อนตอนเป็นเด็ก  ก็ชอบรางวัล  รางวัลที่ครูอ้อยได้รับ  ส่วนใหญ่จากการเรียน  รู้ซึ้งถึงความสุขทางใจจริงๆ  ที่ได้รับรางวัล   เพราะกว่าจะได้รับรางวัล  ต้องผ่านการอ่านหนังสือ  ทำข้อสอบด้วยความตั้งใจ 

เมื่อได้รับรางวัล...สุดแสนจะดีใจ และมีความสุข  จนเชื่อว่า.....ทำดีย่อมได้ดี   แต่...เมื่ออายุมากขึ้น  การทำงานด้วยความอุตสาหะ  พากเพียร  ได้ตั้งจุดมุ่งหวังไว้ที่...นักเรียน   รางวัลที่ครูอ้อยได้รับ  และมีความสุขก็คือ  นักเรียนอ่านออกเขียนได้  และเป็นนักเรียนที่น่ารัก  มีคุณลักษณะที่พึงประสงค์ 

ส่วนรางวัลจากทางอื่น  แบบที่เพื่อนๆข้าราชการคิดถึง  ใฝ่ฝันถึง....มันคือ  รางวัลแห่งเกียรติยศ หรือไม่  ก็ไม่อาจจะระบุได้  แต่รางวัลแต่ละปีนี้...ได้เพราะอะไร...ก็ไม่เหมือนกันอีก  มันจะเป็นรางวัล  หรือยาพิษ...มันจะเป็นสวรรค์ หรือ นรก  แต่ละแห่ง  แต่ละที่  แต่ละปี  แต่ละคน  ก็ระบุไม่ได้  

ในวันนี้  เพื่อนครูได้พูดคุยกันมาก...อยากจะบอกเพื่อนครูว่า....ทำดีย่อมได้ดี  ไม่ได้ตรงนี้  ก็อาจจะได้ตรงโน้น..ก็เป็นได้ 

ก็เหมือนนักเรียนที่ได้รับรางวัลจากการทุจริตข้อสอบ...ภูมิใจจังที่ได้รับรางวัล...แต่ได้มาจากอะไร  มันใช่ความสุขที่แท้จริงไหมนี่...

ท่านเอย  ความสุขที่แท้จริงของท่าน  อยู่ที่ตรงไหน  เรามีความสุขเหมือนกันหรือไม่.....อยู่ที่เดียวกันหรือไม่.....

ท่านก็น่าจะตระหนักดี...ว่า..รางวัลนี้  ให้กับทุกคนในแต่ละปีไม่ได้หรอก......รอปีนี้ไม่ได้  ปีหน้า  ปีโน้น  ปีแน้น.....ก็ยังมีอีกกกกก