เมื่อสถานพยาบาลมีคนไข้ เป็นคนไร้รัฐ
- โครงการวิจัยเพื่อสำรวจสถานการณ์การดำเนินการของโรงพยาบาลเพื่อการเข้าถึงสุขภาพเเละการสร้างหลักประกันสุขภาพ “ทางเลือก” สำหรับคนไร้รัฐ หรือ ชุดวิจัย A-2 เลือก 4 สถานพยาบาลเป็นตัวอย่างของการตอบโจทย์วิจัยที่ว่าสถานพยาบาลมีทัศนคติ การตอบสนองหรือทำหน้าที่ของตนอย่างไรกับคนไร้รัฐเมื่อพบว่าคนไข้ที่มาขอรับการรักษานั้น เป็นคนไร้รัฐ
- ชุดวิจัยย่อยชุดนี้พบว่า ขณะที่สถานพยาบาลทุกแห่งทั่วประเทศตกอยู่ภายใต้นโยบายกรอบการดำเนินเดียวกัน คือการจำกัดการให้บริการหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าแก่ “บุคคลผู้มีสัญชาติไทย” ตามการกำหนดความ/ตีความของสปสช.
- สถานพยาบาลบางแห่งกลับดำเนินการตามหลักจรรยาบรรณของแพทย์ที่พึงปฏิบัติต่อผู้ป่วยและมนุษยธรรมที่อยู่ในใจ สถานพยาบาลบางแห่งในพื้นที่ที่คนไร้รัฐ “มีกำลังซื้อ” ถึงกับเปิดดำเนินการให้บริการชุดหลักประกันสุขภาพแก่คนไร้รัฐ
- อาจเป็นไปได้ว่าในกรณีนี้ สถานพยาบาลสามารถลดความเสี่ยงจากการเพิ่มต้นทุน และคนไร้รัฐในสถานะแรงงานต่างด้าวมีกำลังซื้อหลักประกัน
- แต่หากพิจารณาแต่เพียงประเด็นนี้ การดำเนินงานลักษณะนี้อาจกลายเป็นเรื่องผิวเผินไปด้วยเหตุผลทางเศรษฐศาสตร์
- ประเด็นสำคัญจึงมีอยู่ว่า สถานพยาบาลเหล่านี้ เริ่มต้นยอมรับความจริงที่ว่า โรคภัยไข้เจ็บนั้นเป็นธรรมดาของโลกและมนุษย์ มิได้เกิดขึ้นกับใครโดยเลือกสัญชาติ ในฐานะที่เป็นบุคลากรและองค์กรด้านสาธารณสุข เมื่อคนไข้เจ็บป่วยมา คนเป็นหมอ และโรงหมอก็ต้องทำหน้าที่
(อ่านกรณีศึกษา ข้อมูลและข้อสังเกตที่น่าสนใจระหว่างการลงพื้นที่เก็บข้อมูลได้จาก
