นี่คือการเชื่อมสายใย แรก ระหว่างสองประเทศ ไทย - บังคลาเทศ โลกนี้ เราย่อมมีสายโยงใยกันได้ อย่างไร้พรมแดนค่ะ

   ช่วงนี้ กำลังรออยู่หลายอย่าง อย่างแรกคือการรอการอนุมัติการลา ไปต่างประเทศ จากผู้บังคับบัญชาอยู่ ส่งตั้งแต่ต้นเดือน ปรากฏว่า มีภาระกิจมากมาย ทางสาธารณสุขอำเภอ จึงเพิ่งจะส่งใบลา ให้นายอำเภอ วันนี้เอง คงต้องรอต่อไป

  แต่ไม่เป็นไร ผู้เขียนไม่ได้กังวลอะไร เพราะที่ผ่านมา ทุกอย่าง ที่ผ่านพ้นไปจนถึงวันนี้ ก็ทำให้ผู้เขียนได้รับประสบการณ์ว่า ทุกอย่างล้วนมีกำหนด เวลาของเขาเอง จะต้องไปที่นี่ ทำแบบนี้ หาคนนี้ ซึ่งก็จะเป็นตามลำดับไป

 ระหว่างรอ ได้รับข่าวจาก บล็อก ของคุณแณณ ที่บันทึกเรื่องราว ของวัดพุทธ ที่บังคลาเทศ มีสภาพความเป็นอยู่ ค่อนข้างอัตคัด ขาดแคลน แม้แต่จีวร ก็เก่าขาด และเธอ อยากทำบุญ ผ้าไตรจีวร จึงบอกผ่านบล็อก มาถึงผู้เขียน และคุณพลเดช เพราะเธอได้ทราบเรื่องราว ที่เราช่วยกัน บอกบุญ ทำหนังสือหนึ่งคนวาด หนึ่งคนแต่ง ขายเพื่อหาทุน ให้อาสาสมัครไปช่วยงาน ที่กุสินาราคลินิก แล้วจึงอยากให้ร่วมบุญผ้าไตรกันอีก ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ได้ร่วมอนุโมทนาสาธุกัน

  ดังนั้น ผู้เขียนจึงเริ่มบอกบุญ ผ้าไตร เริ่มจากตามวัดต่างๆ ที่รู้จัก และคนที่คุ้นเคย ในการนำผ้าไตรไปนี้ ได้คิดว่าจะนำไปพร้อมการเดินทางไปกุสินารา ของผู้เขียน แต่ปรากฏว่า น่าจะได้ผ้าไตรจำนวนมาก จึงคิด จะฝากทัวร์ ชลบุรีที่จะไปอินเดีย ในวันที่ 23 กพ.51 นี้สักรอบหนึ่งก่อน และนำไปฝากไว้ที่วัดกุสินารา เพื่อวันที่ผู้เขียนไปถึง จะได้ติดต่อคุรแณณ ส่งต่อไปยังบังคลาเทศ

   น่าปิตืใจ ที่วันนี้ วันเดียว ผู้เขียนสามารถบอกบุญ เฉพาะ สองวัด ได้ผ้าไตรมา ประมาณ 40 ชุด จึงขอให้ร่วมอนุโมทนากัน แต่กว่าจะถึงวันไป น่าจะได้เป็นร้อยผืน

 นี่คือการเชื่อมสายใย แรก ระหว่างสองประเทศ ไทย - บังคลาเทศ โลกนี้ เราย่อมมีสายโยงใยกันได้ อย่างไร้พรมแดนค่ะ

             โยคีน้อย