"คุณครูแอ๊วขา...คุณครูแอ๊วทำยังไง..ถึงไม่มีแฟนเหมือนคนอื่นเค้าคะ"

 

สืบเนื่องมาจากวันนี้เป็นวันแห่งความรัก..เช้าวันนี้..เด็กๆวิ่งเข้ามากอดคุณครูตั้งแต่เช้า..หอบเอาดอกไม้มาให้..หอมกลิ่นความรัก...ตลบอบอวลเลยเชียว...

ช่วงสาย..คุณครูพานักเรียนไปนั่งอ่านหนังสือกันนอกห้องเรียน..บรรยากาศดีมากๆมีลมหนาวพัดมาเป็นระลอก...และแล้ว..ก็คงเพราะเป็นวันแห่งความรักนี้กระมัง...เด็กๆจึงมีคำถามที่ทำเอาครูเกือบตกเก้าอี้....ตั้งแต่ยังไม่ทันจะได้เริ่มอ่านหนังสือกันเลย..

"คุณครูแอ๊วขา...คุณครูแอ๊วทำยังไง..ถึงไม่มีแฟนเหมือนคนอื่นเค้าคะ".....ครูฟังแล้วก็ตลกมากๆ...นั่งพิมพ์ตอนนี้ยังแอบหัวเราะไม่ได้...ฟังดูเหมือนเป็นความสามารถพิเศษของคุณครูเลยนะเนี่ย..55.แต่ ณ...เวลานั้น..ครูเกือบตกเก้าอี้เลยจริงๆ..ก็แหม..ประโยคนี้..มันช่างแทงใจดำครูเสียนี่กระไร...อยากโกรธมากๆ....แต่ก็โกรธไม่ลง...เลยต้องขอเวลานั่งคิดหน่อยนะ..(เออ...คำถามนี้..มันน่าคิดจริงๆ...)ก็เลยตอบเด็กไปว่า..มันก็มีหลายเหตุผลเหมือนกันนะคะ..

หนึ่ง....ครูคงยังไม่เจอใครที่ครูรู้สึกชอบมากๆจนอยากแต่งงานน่ะค่ะ..

สอง..ครูรู้สึกว่า...ตอนนี้ครูก็มีความสุขดี..อิสระจนไม่อยากจะมีใครให้เป็นห่วง..เป็นทุกข์น่ะจ้ะ..

และแล้วก็มีเด็กหญิงคนหนึ่งมาช่วยชีวิตได้พอดี.(อย่างนี้ต้องให้คะแนนพิเศษ...555) เธอตอบว่า..

"ก็คุณครูน่ะ..เค้าไม่อยากมีแฟนกินเหล้าแล้วก็ทะเลาะกันน่ะสิ"อืม..เด็กคนนี้ช่างมีวิจารณญาณกว้างไกลเกินเด็กปอหนึ่ง...สมควรยกย่องเป็นอย่างยิ่ง..เธอช่างมองโลกได้ตามความเป็นจริงฟังดูเหมือนมีประสบการณ์มาก่อน...ครูก็เลยถามกลับไปว่า..เออ..ทำไมหนูคิดอย่างงั้นล่ะจ๊ะ..."ก็หนูเห็นน้าหนูเป็นอย่างนั้นทุกวัน..หนูล่ะเบื่อ."  ยิ่งกว่านั้นเธอยังจีบปากจีบคอบอกอีกว่า.."หนูเลยตั้งใจว่า..หนูจะอยู่เป็นโสดเหมือนครูแอ๊วน่ะแหละ..แม่หนูก็บอกงี้แหละค่ะ" ....และต่อจากนั้นก็มีเสียงสนับสนุนจากเด็กผู้หญิงอีกหลายๆคน..เฮ้อ..นี่ครูทำให้เด็กคิดเรื่องนี้จริงจังไปหรือเปล่าหนอ...ครูก็เลยต้องเพิ่มเติมไปว่า..ความรักน่ะ..เป็นสิ่งที่ดี.แต่ต้องอยู่ในช่วงเวลาที่เหมาะสม..และพฤติกรรมที่เหมาะสมจ้ะ....แล้วครูก็อธิบายการกระทำตนที่เหมาะสมกับเพื่อนต่างเพศ..เมื่อโตขึ้นในช่วงวัยรุ่น..(ต้องรีบสอน...เมื่อเด็กกำลังอยากรู้...และกำลังสนใจพอดี...สังเกตจากการนั่งฟังอ้าปากหวอ..ตาแป๋วแหวว)....เด็กๆออกความเห็นเพิ่มเติมว่าเป็นนักเรียนต้องตั้งใจเรียน..อ่ะ..ถูกต้อง...เป็นนักเรียนต้องตั้งใจเรียนก่อนเป็นอันดับแรกเมื่อถึงเวลาที่มีงานทำ..ทุกอย่างเหมาะสมแล้วจึงค่อยคิดเรื่องนี้..ไม่ใช่เรื่องที่ต้องรีบเร่ง..ดูอย่างครูสิ...ครูแก่แล้วยังไม่เห็นว่า..จะเดือดร้อนเลยจริงมั๊ย..เด็กๆพากันหัวเราะว่า..ครูยังไม่เห็นแก่เลย..และยังยกยอปอปั้นครูอีก...คงกลัวครูเสียใจ...ถ้าไม่ทักท้วงว่ายังไม่แก่..(อิอิ..เข้าเป้าเราเลย..)

ทุกวันนี้..สำหรับตัวเองแล้วในบทบาทของความเป็นครู...มีอะไรที่พอจะเล่า..สอนได้..เราต้องรีบนำเสนอในเวลาที่เค้ามีความสนใจอยากรู้อย่างเป็นกันเอง...เป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นมุมมอง...ที่หลากหลายแก่พวกเค้า...เริ่มตั้งแต่ที่เค้ายังเล็กๆ..ความคิดเหล่านี้จะได้ถูกต่อยอดไปเรื่อยๆ...และจะได้มั่นใจว่าไม่สายเกินไป..เหมือนสังคมของเด็กวัยรุ่นปัจจุบัน..ที่เราต้องมานั่งมองว่า..มันเกิดอะไรขึ้นและทำไม...ทุกอย่างจึงแตกต่างกับสมัยของเรามากมายถึงเพียงนี้...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

   เพียงอยากจะบอกพวกเค้าว่า..ความรักเป็นสิ่งที่ดี..เป็นพลังอันยิ่งใหญ่...แต่ต้องอยู่ในช่วงเวลาที่เหมาะสม...และนำพลังแห่งความรักนี้ไปใช้ให้ถูกทางอันจะทำให้ชีวิตของเราเจริญรุ่งเรืองต่อไปจึงจะเรียกว่า...รู้จักความรักอย่างแท้จริง

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขอให้ทุกหัวใจ..สดใส..และเข้มแข็ง....ในทุกๆวันของชีวิตนะคะ...