แต่ก็ผิดคาด โยคะไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเลย

                                  คนเรานี่ก็แปลก เวลาจะต้องไปที่ไหน ก็มักจะได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับสิ่งนั้นๆ อยู่เรื่อย เช่นผู้เขียนกำลังจะไปอินเดีย ก็ได้มาเกี่ยวข้องกับเรื่องของอินเดีย

           มีอันต้องไปเรียนวิชาโยคะในช่วงนี้ ก็ไม่ทราบหรอกว่าที่จริงโยคะ มันหมายถึงอะไรบ้าง คิดว่าเป็นการดัดตัว แก้เมื่อยอะไรทำนองนั้น แต่ก็อยากเข้าไปเรียนรู้

 แต่ก็ผิดคาด โยคะไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเลย อาจารย์ผู้สอนมาจาก สำนักโยคะวิชาการ ที่ร่วมกับสมาคมหมอชาวบ้าน เป็นต้นตำรับ จากประเทศอินเดียโบราณเลย แท้จริงโยคะคือการดูแลสุขภาพอย่างองค์รวม และเป็นการรวมกายและใจ ให้เป็นหนึ่งเดียว เป็นการฝึกให้รู้ตัวตลอดเวลา และสมาธิ ใครเคยฝึกอย่างไร ตำรับไหน มาบ้าง แต่ผุ้เขียนเรียนโยคะที่อยู่ภายใต้ ความนิ่ง สบาย ออกแรงน้อย และมีสติ

  จะเล่าในบางส่วนที่ได้ข้อคิดกลับมาจากการถูกฝึก เริ่มต้นเลย การกินอย่างมีสติ ก่อนกินอาหาร ต้องมีการกล่าวถึงคุณของอาหาร ของผู้ผลิต และผู้ปรุง มีสติในการเคี้ยว ๓๐ ครั้งต่อคำ

 เป็นคนที่กินอาหารค่อนข้างเร็ว เคี้ยวเร็วกินเร็ว แต่พอมาถูกให้นั่งกินข้าวทีละคำ อย่างสำรวม และค่อยๆเคี้ยวๆค่อยๆกลืน ได้ความรู้สึกที่แตกต่างอย่างมาก

   ทำให้เรารู้ว่า ข้าวนี้ รสชาดช่างหอมหวานลิ้นจริงๆ อร่อยทุกคำ ส่วนเนื้อสัตว์นี่แปลก ยิ่งเคี้ยว ยิ่งจืดชืด ที่เรามีความรู้สึกว่า ทำอะไรต้องใส่เนื้อสัตว์ เดี๋ยวไม่อร่อย นั้นเราเข้าใจผิด ข้าวก้อง ก้อนเท่ากำปั้น กินอิ่มไปทั้งวัน มารยาทในการกิน ไม่พูดไม่คุย หลายคนอึดอัด เพราะความคุ้นเคย ที่เรามักใช้เวลากินเป็นการสังสรรค์เฮอาทุกมื้อ มาคิดๆแล้ว ก็ดีไม่ใช่น้อย อย่างน้อย ก็คงไม่เกิดเรื่อง ทะเลาะกันกลางวงข้าว ที่ได้ยินบ่อยๆ กินช้าว ไม่คุย กลับใช้เวลาน้อย และหมดภาระกับการกินอย่างไม่ต้องกังวล กินให้หมด ตามที่ตัก ไม่ให้เหลือ ของทิ้งขว้างไม่มี

  ตลอดการอบรม ไม่มีกินเบรค ก็ไม่รู้ว่ากินทำไม มันเป็นส่วนเกินของเราแท้ๆ

ผู้เขียนเข้าเรียนมา ๔ วันแล้ว เห็นคุณค่าของการฝึกโยคะ ที่โยคีสมัยก่อนเขาปฏิบัติกัน ที่ว่าแปลกแต่แรกนั้น เพราะกำลังจะบอกว่า ได้มีโอกาสรู้จักอินเดียเพิ่มขึ้น ได้เรียนปรัชญาอินเดีย ทำให้รู้ว่า คนอินเดียคิดอย่างไร ดำรงชีวิต และมีเป้าหมายชีวิตอย่างไร

ถ้ามีโอกาส จะได้เล่าแลกเปลี่ยนกันต่อไป แต่ที่ชอบมากคือ อาจารย์เรียกผู้เรียนว่า โยคีน้อย เลยสรุปในใจว่าเราเป็น โยคีน้อย ที่กำลังจะเข้าชั้นเรียนวิถีโยคี ดีจัง