"ยูมิ" เป็นสิ่งที่ง่าย แต่ว่ามีความหมาย "ลึกซึ้ง" ให้เราได้ค้นหาอยู่ตลอดเวลา

ตั้งใจไว้ตั้งแต่เริ่มเข้าไปฝากเนื้อฝากตัวเป็นศิษฐ์กับครูสอนยิงธนูญี่ปุ่นสำนักนึงเมื่อปลายปีที่แล้ว ว่าจะบันทึกสิ่งที่ได้เรียนรู้ทุกๆครั้ง ไม่ได้มีจุดประสงค์อื่นใด นอกจากเอาไว้้เตือนตัวเองไม่ให้ลืมว่าครูสอนอะไรมาบ้าง วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งในหลายๆวันที่รู้สึกสดชื่นมากๆหลังจากกลับมาจากยิงธนู

อยู่ญี่ปุ่นซะเปล่า (นี่ก็จะครบ 4 ปีแล้ว.. ไวจริงๆ) กลับไปได้ยินเรื่องราวของการยิงธนูแบบญี่ปุ่น หรือที่เรียกกันว่า "คิวโดะ (Kyudo: 弓道）" จากพี่สาว (มัทนา) ซึ่งกำลังเรียนอยู่พร้อมๆกับคุณสามีที่แคนาดาซะงั้น ตอนพี่ใหญ่มาญี่ปุ่นก็พากันไปตะลุยร้านขายอุปกรณ์คิวโดะ ซึ่งก็ไม่ได้มีมากนัก ไปรู้จักอุปกรณ์ ไปเห็นอะไรต่างๆเกี่ยวกับคิวโดะมาจนเกือบจะครบปี ถึงพึ่งจะมีโอกาสได้เรียนจริงๆเมื่อปลายปีที่ผ่านมานี่เอง 

ภาพจาก http://ja.wikipedia.org

วันนั้นนึกครึ้มอะไรขึ้นมาไม่รู้ ถีบจักรยานผ่าน Budo Center：　武道センター หรือสำนักศิลปะป้องกันตัวแบบญี่ปุ่น อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากโรงเรียน มีทั้งโรงซ้อมของเคนโดะ คิวโดะ แล้วก็ศาสตร์ทางนี้ของญี่ปุ่นอีกหลายอย่าง  ขนาดไม่ใช่เล็กๆ ครั้งนี้ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เข้ามา แต่ประจวบเหมาะว่าเจ๊อะเข้ากับสำนักคิวโดะที่เค้ากำลังซ้อมกันอยู่พอดี ก็เลยเดินเข้าไปโท่งๆแล้วก็บอกเค้าว่า "หนูอยากเรียนคิวโดะค่ะ" ครู 2-3 คนที่อยู่แถวนั้นก็เลยเดินมาคุยด้วย สอบถามวันเวลาที่สำนักนี้สามารถใช้สถานที่ซ้อมที่นี่ได้ แล้วก็ตกลงกันว่าจะเริ่มมาวันแรกวันไหน ความรู้สึกเหมือนกับในหนัีงญี่ปุ่นเลย มีการฝากตัวเป็นศิษย์ของเจ้าสำนัก อะไรอย่างนั้นเลยล่ะ (มาค้นพบตอนหลังว่าครูที่รับเราเป็นศิษย์เนี่ยะ เป็นนักธนูญี่ปุ่นระดับชั้น 10... คือสูงสุดที่จะเป็นได้ในศาสตร์ทางนี้...อึ้ง...<--- ฝากตัวเป็นศิษย์ถูกครูแฮะเรา)

 กลับบ้านพร้อมรอยยิ้ม นึกในใจว่า... นี่คืออีกสิ่งหนึ่งที่ตั้งใจไว้ว่าจะลองทำให้ได้ เป็นหนึ่งใน New Year Resolution ที่ผ่านมาจนจะหมดปียังไม่ได้ทำ เป็นสิ่งหนึ่งที่คิดว่าจะไม่เสียใจเลยถ้าได้ทำ กลับจะเสียใจซะอีกหากไม่ได้เริ่ม...

 วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ครึ้มมาก... เพราะ.... เราได้ยิงลูกธนูแล้ววววว เย้! ดีใจจริงๆ

บล๊อกหน้าจะเขียนเล่าถึงวันแรกที่เริ่มไปเรียน กัีบ shaho-hassetsu　射法八節 หรือขั้นตอน 8  ขั้นตอนสำคัญ อันเป็นหัวใจในการยิงธนูนะคะ