วัฒนธรรมชาวใต้เป็นอย่างไร..?

วัฒนธรรมชาวใต้เป็นอย่างไร..?มีข้อคิดสะกิดใจอะไรบ้าง..

ท่านผู้อ่านครับ มีคติชาวบ้านที่จดจำกันมามากที่สื่อแสดงยกย่องผู้มีคุณธรรมสืบทอดมานมนาน โดยผู้ได้เป็นใหญ่เป็นโตต้องวางตนให้เป็นแบบอย่างแก่คนอื่น ๆ ดังคติชาวบ้านว่า…เป็นช้างผอมดีหวาเสือพี…( เป็นช้างที่อดโซดีกว่าอิ่ม ด้วยการไปเบียดเบียนกินเลือดเนื้อสัตว์อื่น ) หรือ…เหยียบหลังช้างแล้วอย่าย่างหลังหมา…( …ก้าวสู่ที่สูงแล้วอย่าลดตนลงมาใฝ่ต่ำ…) นับเป็นสิ่งดีควรมีสำนึกร่วมกันรักษาคุณธรรมเหล่านี้ไว้...แม้เรื่องสวัสดิรักษาคำกาพย์ เป็นวรรณกรรมท้องถิ่นภาคใต้ ฉบับวัดหงสาราม อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี สะท้อนถึงโทษภัยจากวิกฤติคุณธรรมว่า…ชีพราหมณาจารย์ ศักดิ์สิทธิทุกสถาน หลักเมืองอันมี จะโดยตามกัน ผันตามกาลี สัมณพราหมณ์ชี โลเลหากัน... นับเป็นคำเตือนใจของนักปราชญ์ชาวใต้เมื่อร้อยกว่าปีมาแล้วได้เป็นอย่างดี สอดคล้องกับคำกล่าวของ ศาสตราจารย์ สุธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์ ที่ว่า…มีพวกฉลาดแกมโกงร่วมกันผลักดันผู้ที่เป็นเสาหลักให้ถูกมองว่าเป็นเสาหลอก ทำให้ผู้ที่วางตัวเป็นหลักเป็นแกนให้ถูกมองเป็นไม้หลักปักเลน ผู้ที่ควรเป็นศูนย์กลางทางวิชาการถูกผลักดันให้เป็นนักวิชาการชายขอบหรือตกขอบ นักวิชาการที่ควรเดินนำหน้านักการเมืองสลัดศักดิ์ศรีไปเดินตามหลัง นักวิจัยกลายเป็นมือปืนรับจ้างของนักธุรกิจชี้ผิดให้เห็นถูกพลิกความไม่เป็นให้เห็นเป็นควร นักบริหาร นักการเมือง นักวิชาการ สื่อมวลชน รวมหัวกันทำโครงการที่ไม่ควรเกิดได้เกิด ที่ควรเกิดกลับไม่ได้เกิด คนเก่งคิดเก่งทำสู้คนเก่งเท็จ เก่งประจบไม่ได้ เข้าทำนอง…สัมณพราหมณ์ชี โลเลหากัน…นั้นเอง…