คำสอนใด ๆ ยากที่จะเข้าไปนอนอยู่ในจิตใจของเด็ก ๆ

ตัวอย่างที่ดีมีค่ากว่าคำสอน...ไม่ต้องเว้าวอนสอนสั่งให้ยากใจ...

ช่วงขับรถขึ้นสู่ยอดเขาบนเกาะยอผมมักจะเปิดหน้าต่างรถเพราะได้รับลมที่ปะทะเข้ามาแบบสบาย ๆ ในยามเช้าเช่นนี้  นึกถึงเรื่องใกล้ตัวที่เห็นเจ้าตัวเล็กมักมองการกระทำของเราแล้วชอบทำตามไม่ว่าจะเป็นการอ่านหนังสือหรือทานข้าว  พวกเขามักจะทำเอาเป็นแบบอย่างไปจากพ่อ หรือแม่ 

 เลยเกิดมุมคิดบันทึกเรื่องนี้ว่า...คำสอนใด ๆ ยากที่จะเข้าไปนอนอยู่ในจิตใจของเด็ก ๆ เท่ากับการกระทำของพ่อแม่ที่ลูกศึกษาสังเกตและทำตามเอาอย่างโดยไม่รู้ตัว 

 ดังนั้น  ถ้าคุณได้เป็นพ่อหรือแม่ของลูก ๆ คุณจะทำตัวอย่างไร..?  เพราะถ้าเรามีพฤติกรรมที่ชอบทำร้าย  โมโห  ชอบฆ่าสัตว์ตัดชีวิต  เราชอบลักเล็กขโมยน้อยทำตัวเป็นโจรวายร้าย  ถ้าเรามีพฤติกรรมเจ้าชู้สำส่อน  เสเพล   ( บ้าหญิง  บ้าชาย ) 

  ถ้าเราชอบโกหกหลอกลวงไร้สัจ  กล่าววาจาเชื่อถือไม่ได้  หรือถ้าเราชอบดื่มเหล้าจนเมามายนอนกลางดินกินกลางทรายเพราะความเมาหมาเลียนปากก็ยังไม่รู้สึกตัวแล้วอย่างนี้

  แล้วลูก ๆ ของเราเฝ้ามองและเอาเป็นแบบอย่างในทางชีวิตเขาอยู่นั้น  คุณจะรู้สึกอย่างไร...

สิ่งทั้งหมดนี้เราอาจแกล้งตบตาหลอกคนอื่นได้แต่เราไม่สามารถหลอกตนเองได้เลย  ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้จึงสรุปว่า…ตัวอย่างที่ดีมีค่ากว่าคำสอน  ฮา ๆ เอิก ๆ