ด้วยความที่เป็นคนวุ่นตลอดเวลา ซึ่งสิ่งที่ตามติดตัวผมมาครับ การลืมเกิดขึ้นบ่อยมาก สำหรับเดือนที่ผ่านมา สิ่งที่ผมลืมทำเอาน้องๆ เจ้าหน้าที่เกือบเป็นลม ฮาฮา (หัวเราะเยาะทีหลัง) เนื่องจากน้องชายสุดที่รักของผมส่งเงินซากาตของเขาและภรรยามาให้ผมมอบเป็นทุนให้กับนักศึกษาขาดแคลน ผมก็แจ้งให้น้องเจ้าหน้าที่ประกาศรับทุนแก่นักศึกษา ซึ่งก็กำหนดวันรับทุนเรียบร้อยแล้ว และแล้วน้องเจ้าหน้าที่ก็ถามผมว่า ไหนละเงิน ผมก็ตอบไปอย่างหน้าตาเฉยว่า ยังอยู่ในธนาคาร ไม่ได้ถอนเลย จะเอาแล้วหรือ? (คำถามนี้ไม่น่าจะถามเลย) เจ้าหน้าที่ก็ตอบว่า ก็วันนี้นักศึกษาจะมารับทุนแล้วครับ ฮาฮาฮา แย่แล้วผม ลืมสนิทเลย รอบนี้กู้หน้าได้ด้วยการยืมเงินหัวหน้าสำนักงานคณะไปก่อน

คราวนี้ก็มีมาอีกหนึ่งทุนครับจากคุณพ่อคุณแม่ของภรรยาน้องชายผม (สรุปง่ายๆ คือ พ่อตาแม่ยายของน้องชาย) รอบนี้มากกว่ารอบที่แล้วเกือบสองเท่า และเมื่อแจ้งให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการ สิ่งที่เขาสั่งกลับมาให้ผมคือ อันนี้ห้ามอาจารย์ลืมเด็ดขาดนะครับ เพราะไม่งั้นไม่รู้จะไปยืมใครมาให้อีก ฮาฮาฮา และน้องเขาก็ไม่ลืมแผนสามครับ เขาก็บอกผมว่า แต่ถ้าอาจารย์ลืมจริงๆ จะใช้วิธีการใส่เงินซองเดียวมอบให้แบบหมุนเวียน (ฮาฮาฮา มันกล้าแซวหัวหน้าอย่างผม ฮาฮาฮา)

เพื่อป้องกันประวัติศาสตร์ซ้ำรอย (ซึ่งถ้าซ้ำอีก มีหวังคราวหน้าจะทำอะไร เจ้าหน้าที่คงจะให้ผมมัดจำก่อนแน่) ผมเบิกเงินออกมาตั้งแต่เมื่อสองวันก่อนครับ แต่มันยิ่งเป็นภาระให้ผมมากขึ้นครับ ผมไม่ค่อยไว้ใจตัวเองเวลาที่เงินอยู่กับตัว (ไม่รู้เป็นงัยชอบทำเงินหาย แล้วได้ของอื่นมาแทน ฮาฮาฮา)

แน่นอนครับ ผมต้องรีบเอาเงินที่เบิกมาไปส่งมอบทันที

ถ้าผมไม่ลืม ฮาฮาฮา

ปล. 1  ขอประชาสัมพันธ์สำหรับท่านใดที่มีเงินเดือนประจำ หรือมีเงินเก็บ หรือมีทองเก็บ สนใจจะจ่ายซากาตเป็นทุนการศึกษาให้กับนักศึกษาที่ขาดแคลน ติดต่อผมได้นะครับ ไม่ต้องเยอะครับ คนละเล็กคนละน้อยก็ได้แล้วครับ

ปล. 2 เรื่องของซากาตเป็นสิทธิของผู้สิทธิรับครับ จากอัลกุรอานพบว่า การทวงสิทธิการรับของผู้มีสิทธิรับจากคนที่จะต้องจ่ายเป็นสิ่งที่ทำได้ครับ ดังนั้นอย่ารอให้ถูกทวงถามเลยครับ (โดยเฉพาะจากมาลาอีกะห์) สำรวจท่าน แล้วจ่ายออกไปด้วยความบริสุทธิ์ใจจะดีที่สุดครับ วัลลอฮูอะลัม