วันนี้เป็นวันที่คุณเปรมสุรีณ์ แสนสม คุณทับทิม มาฉายและคุณวสิน นงนาคพเนาว์ ได้ฝึกปฏิบัติการดูแลเท้าผู้ป่วยเบาหวานมาครบ ๗ วัน โดยไม่มีวันหยุด ระหว่างการฝึกดิฉันได้ไปพบกับทั้ง ๓ ท่านและทำ AAR เป็นระยะๆ เพื่อประเมินว่าต้องมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงแผนการฝึกปฏิบัติในเรื่องใดบ้าง ปรากฏว่าทุกคนพอใจตามกำหนดการที่จัดให้

 

 จากซ้าย ดิฉัน คุณศิริวรรณ คุณกิ่งเพชร คุณทับทิม คุณเปรมสุรีณ์ และคุณวสิน

ในภาพรวมทั้ง ๓ ท่านบอกว่าได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ เกินกว่าที่คาดหวังไว้ โดยได้เรียนรู้ผ่านการสังเกตแบบมีส่วนร่วมในสถานการณ์จริง ได้เห็นแผลที่เท้าหลากหลายแบบ ได้ลงมือปฏิบัติขูด callus ตัดเล็บ ทำ felted foam dressing ฯลฯ โดยปฏิบัติกับเพื่อนที่มาฝึกด้วยกัน กับอาสาสมัคร (ที่ รพ.เทพธารินทร์ เรามีอาสาสมัครขาประจำ) และผู้ใช้บริการที่สถาบันราชประชาสมาสัย คนละหลายราย การฝึกปฏิบัติด้วยกันเองทำให้เรียนรู้ประสบการณ์ของผู้ใช้บริการ คุณวสินบอกว่า "ได้ประสบการณ์ถูกตัดเล็บ บางครั้งเราคิดว่าไม่มีอะไร แต่จริงๆ เวลาที่ตะไบเล็บแล้วไปถูกเนื้อจะเจ็บ พอเรามีประสบการณ์เองจะทำให้เพิ่มความระมัดระวังยิ่งขึ้น" แต่ละคนได้เขียน AAR ของตนเองไว้ซึ่งคุณสุภาพรรณจะนำมาลงในบล็อกต่อไป งานนี้คุณทับทิมเขียนบันทึกเป็นรายวันทีเดียว ดิฉันเสนอให้นำไปลงในบล็อกของพุทธชินราช

การฝึกปฏิบัติในครั้งนี้ทั้ง ๓ ท่านบอกว่าไม่มีสิ่งใดที่ยังไม่ได้หรือได้น้อยกว่าที่คาดหวัง มีข้อเสนอแนะที่น่าสนใจคืออยากให้ทีมงานของโรงพยาบาลเทพธารินทร์จัดทำคู่มือการปฏิบัติเพื่อจะได้นำกลับไปใช้ต่อ และควรจัดหาเครื่องมือสำหรับการดูแลเท้าเอาไว้จำหน่าย ที่ไหนต้องการสามารถสั่งซื้อได้จากที่นี่ คุณวสินมี idea ที่จะดัดแปลงสิ่งของที่หาได้ในพื้นที่ทำเป็นเครื่องมือเฉพาะอย่าง

ดิฉันพาทุกคนและคุณกิ่งเพชร ประกอบกิจเจริญ ออกไปรับประทานอาหารกลางวันนอก รพ. มื้อส่งท้าย ก่อนจะมาร่ำลา ศ.นพ.เทพ หิมะทองคำ เมื่อเวลาประมาณ ๑๕.๐๐ น. อาจารย์เทพฝากว่าเมื่อกลับไปทำงานใน รพ.ของตนแล้วช่วย feedback ให้รู้ด้วยว่าสิ่งที่เรียนรู้ไปนั้นนำไปใช้ได้มากน้อยแค่ไหน

ดิฉันรู้สึกชื่นชมในความตั้งใจจริงของทั้ง ๓ ท่าน ทุกคนมีแผนอยู่แล้วว่าจะกลับไปทำอะไรต่อ เราตกลงกันว่าอีก ๑ เดือนจะเล่าความคืบหน้ากลับมาให้ทราบ

วัลลา ตันตโยทัย วันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙