ถ้าจับอยู่อย่างนั้นก็ไม่ถึงเป้าหมายสักที

การวิเคราะห์หาเหตุผลใด ๆ บางครั้งก็เหมือนม่านบังตาแห่งปัญญาเหมือนกันนะครับ  เพราะมันผิดยุคผิดสมัยหรือมุมที่มองมันแตกต่างกันออกไป

เหมือนคนหนึ่งนั่งอยู่บนรถทัวร์มีสิ่งแวดล้อมอย่างที่เห็นไม่เหมือนคนที่นั่งอยู่ในรถไฟเพราะสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันใช่หรือไม่..?

  <p style="margin: 0cm 90pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">แล้วทำไมเราไม่ยอมฟังมุมคิดของคนอื่นบ้างบางทีอาจทำให้ตาเราสว่างขึ้นมาก็ได้นะครับ</p><p style="margin: 0cm 90pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 90pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เหมือนเราไม่สามารถมองเห็นได้โดยรอบต้องอาศัยคนอื่นมองหลังให้ด้วย  ในความเป็นจริงของชีวิตกับสิ่งที่เป็นประเพณีวัฒนธรรมมันมีนัยแห่งการขัดกันพอสมควร</p><p style="margin: 0cm 90pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 90pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> อาจจะเป็นไปได้ว่าสิ่งที่สะสมจนมาเป็นประเพณีนั้นมันเหมาะกับสภาพกาลเวลาในขณะนั้น  พอเปลี่ยนมาถึงยุคใหม่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้วขณะความเชื่อมโยงผูกติดในมุมคิดก็ยังคงมีอยู่</p><p style="margin: 0cm 90pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 90pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">แต่อย่างไรก็ตามการพูดถึงเรื่องจับและวางหรือจับแล้วปล่อยเหมือนการขึ้นไปหาลูกมะพร้าวของชาวสวนก็เป็นมุมคิดที่น่าสนใจเช่นเรามีเป้าหมายอย่างไร…</p><p style="margin: 0cm 90pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 90pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">มองไว้ให้ชัดเจนเหมือนเป้าหมายการขึ้นไปเอาลูกมะพร้าวแล้วเราจะขึ้นถึงเป้าหมายได้ก็ต้องจับ ๆ ปล่อย ๆ คือใช้มือจับต้นมะพร้าวแล้วปล่อยไปจับสูงขึ้นไปตามลำดับอย่างนี้ถ้าจับอยู่อย่างนั้นก็ไม่ถึงเป้าหมายสักที  </p><p style="margin: 0cm 90pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p>เหมือนการเดินทางชีวิตถ้าไม่ปล่อยเลยก็แย่การหายใจเข้าอย่างเดียวไม่มีการหายใจออกก็แย่แน่ ๆ นี่และชีวิตบางครั้งต้องปล่อยวางบ้างนะคุณ …ฮา ๆ เอิก ๆ