สวัสดีผู้บริหารรุ่นฟ้าหลังฝนทุกคน เป็นอย่างไรกันบ้างคะ หวังว่าคงจะมีความสุขกันทุกคนที่ได้พบกับบุคคลอันเป็นที่รักที่เราต้องจากกันไปชั่วระยะหนึ่ง (เพียง 16 วัน) และเมื่อไปถึงที่ทำงานก็คงมีความสุขกับการสะสางงานเช่นกันนะคะ ซึ่งตนเองก็สุขเช่นกันตั้งแต่วันแรกที่มาถึงที่ทำงาน ก็ได้รับรายงานผลการทำงานของน้อง ๆ ที่รับผิดชอบในกลุ่มแผนงานและมาตรฐานว่าได้ทำอะไรไปบ้างแล้ว และขณะนี้มีเรื่องด่วนที่ต้องเร่งดำเนินการให้แล้วเสร็จก่อนที่จะต้องเดินทางไปฝึกปฏิบัติงานที่สถานศึกษาต้นแบบอะไรบ้าง จึงทำให้ในวันแรกเป็นวันที่เราต้องสนุกอยู่กับงาน ในขณะที่ใจก็คิดถึงทุกคนในรุ่นฟ้าหลังฝนว่าขณะนี้เป็นอย่างไรกันบ้าง ยุ่งเหมือนกับเราหรือเปล่า ใครจะมีเวลาคิดถึงเราบ้างนะ คิดถึงทีมวิทยากรพี่เลี้ยงที่สถาบันฯสิรินธร ทุกคนเลยที่เอาใจใส่เราอย่างกับเด็กเล็ก ๆ ที่คอยถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง สบายดีไหม ทานอาหารว่างหรือยัง ทานอาหารกลางวันอิ่มไหม อาหารอร่อยหรือเปล่า ทานกันเยอะ ๆ นะ อาหารเหลือเยอะเลย ฯลฯ และก็คอยบำรุงเราด้วยอาหารที่เป็นสัตว์ปีกทั้งน้านเลย จนพวกเราคุยกันสนุก ๆ ว่า พวกเรากลับบ้านคงต้องบินกลับกันแล้ว (ล้อเล่นค่ะ.....อย่าเพิ่งโกรธนะคะ ) ที่จริงอาหารอร่อยมาก ทำให้น้ำหนักตัวขึ้นมากต้องไปหาหมอ เพื่อหายามาทาน เพราะเนื่องจากน้ำหนักขึ้นมากเกินไป และไขมันในเส้นเลือดและแคลอสเตอรอลสูง ซึ่งที่จริงก่อนไปอบรมหมอตรวจพบว่าไขมันทั้งสองอย่างนี้สูงอยู่แล้ว และหมอให้ลดอาหารทุกอย่างที่เป็นแป้ง ไขมัน เครื่องดิ่ม(น้ำอัดลม) ทุกชนิด รวมทั้งขนมที่มีน้ำตาล รวมทั้งผลไม้ที่มีน้ำตาล ให้ทานได้เฉพาะผักและปลาที่ปรุงสำเร็จโดยไม่ใช้น้ำมันเท่านั้น แต่เมื่อไปอบรมฯ ก็ไม่สามารถปฏิบัติตามหมอกำชับได้ เนื่องจากการบริการที่ยอดเยี่ยมของทีมวิทยากรพี่เลี้ยงและอาหารที่เลิศรส (จะว่าเป็นชูชกก็ไม่เถียงนะคะ) ทำให้เป็นอย่างนี้(ขณะนี้จะปวดศรีษะมากทุกวัน / ไขมันขึ้นค่ะ) นี่เป็นแค่วันแรกที่ไปทำงานเท่านั้นนะคะ วันนี้เป็นวันที่สองที่มาทำงาน (24 มกราคม 2551) ต้องไปร่วมประชุมกับมหาวิทยาลัยศิลปากร สำนักงานอธิการบดี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ เกี่ยวกับการสำรวจข้อมูลการมีและการใช้ ICT ในสถานศึกษาที่จัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน และเมื่อกลับมาถึงที่ทำงาน คิดถึงทุก ๆ คน จึงนั่งพิมพ์บันทึกนี้ให้คลายความคิดถึง..........คลายความคิดถึงได้บ้างแล้ว ขอจบเพียงเท่านี้ก่อนนะคะขอทำงานสักหน่อย และเตรียมหัวข้อสารนิพนธ์ก่อนคะ รักทุกจังเล้ย................
ตามมาเยี่ยมครับ ดีใจด้วย ที่ได้กลับมาพบกับที่รัก .... อวยพรให้การฝึกงานราบรื่นครับ มีข่าวคราวหรือความคืบหน้าเรื่องการฝึกงานก็เอามาเล่าสู่กันฟังนะครับ...........
ดีใจกับความสำเร็จระดับหนึ่ง เป็นไงบ้านผอ.รัชนี จากการที่เราอยู่ร่วมกันนานวันทำให้คิดถึงเพื่อนๆ จึงเข้ามาพูดคุยด้วย ผลจากการฝึกปฏิบัติงานเป็นอย่างไงบ้าง ยังสู้อยู่อีกไหม? เท่าที่ดู พี่เราใจเกินร้อยอยู่แล้ว ขอเป็นกำลังใจให้.......แล้วเจอกันวันที่ 13 ก.พ.51 บ้าย...บ่าย.....