อดีตกาล

กลับมาจากโครงการ IOCS วันนี้รู้สึกมีความสุขแบบกังวลเพราะว่าต้องทำงานอีกมากกกกกมีเพื่อนที่น่ารักทุกคนเช่น ลอยจาก PTTAR  น้องถาที่คอยให้พี่ได้หัวเราะตลอดเวลา และอีกหลายคน พรุ่งนี้ตั้งใจว่าจะถามน้องที่ทำงานว่ามีความฝันไว่อย่างไรบ้างที่ทำงานอยากให้ที่ทำงานเป็นแบบใหน อ.วิจารย์ บอกว่าต้องทำฝันของผู้อื่นให้เป็นจริงก่อน เรามาสำรวจตัวเองแล้วพบว่ายังไม่เคยถามฝันของน้องเลยได้แต่ให้คำชมเป็นบางโอกาสพรุ้งนี้เป็นอย่างไรจะเล่าให้ฟังนะค่ะ

ความประทับใจในโครงการ IOCS มีมากมายตั้งแต่วันแรกที่ให้เราได้สำรวจตัวเองว่าที่ผ่านมาเรามีความสุขอย่างไรบ้างเราคิดไม่ออกเลยเพราะว่าเรามีความสุขทุกวันอิอิ ไม่ได้โม้แล้วให้เราได้ลองฝึกฟังเราก็งงว่าต้องฝึกด้วยหรือเพราะที่ผ่านมาเราก็ฟังอยู่แต่บังเอินที่ผ่านมา35 ปีเราฟังแบบไม่ฟัง งงละจิเราใช้หูฟังแต่จิตไม่ยอมฟังด้วยทำให้คู่สนทนาของเราไม่ประทับใจเราเท่าไรแต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเราจะพยายามใช้จิตฟังให้มากที่สุด

 อดีตกาลผ่านแล้วเลยไป

อนาคตไซร้ยังไม่ผ่านมา

ปัจจุบันคือ ของขวัญอันล้ำค่า

ทำวันนี้ให้มีค่า วันข้างหน้าข้างหลังจักงดงาม

บ้ายค่ะ