ช่วงเดือนธันวาคม ครูพรรณาให้หนูได้เรียงความเรื่องพ่อของฉัน....หนูก็ได้เรียงความส่งไป.....แต่ไม่นึกว่า เรียงความของหนูจะได้ลงหนังสือพิมพ์ด้วย ลองมาอ่านกันดูนะเจ้าค่ะ ว่าหนูเขียนว่าอย่างไรบ้าง

           พ่อของฉัน

คอลัมน์ มติชนจุดประกาย ปี 3 ความเรียงเรื่อง พ่อ <p>นั่งหลับตา...เห็นภาพชายคนหนึ่ง ซ่อนความชื่นชมไว้ในแววตาเมื่อทอดไปสู่ชีวิตเด็กตัวเล็กๆ ที่เขาทำให้กำเนิดขึ้นมา...เขาคงเหนื่อยไม่น้อย แต่...ดูเขามีความสุขดีใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มปรากฏอยู่ตลอดเวลา เด็กตัวเล็กๆ คนนั้น...ดูเหมือนฉันเหลือเกิน และถ้อยคำที่ยังฝังตรึงในจิตใจของฉัน ในภาพที่ปรากฏอยู่ในขณะนั้น คือเสียงที่เด็กตัวเล็กๆ คนนั้น เรียกว่า พ่อ </p>

พ่อ เป็นคำที่ไม่มีคำบรรยายใดๆ แต่มันมีความหมายต่อจิตใจของฉัน ทุกครั้งที่เศร้าเหงา มีปัญหา หลายคนอาจจะปรึกษาเพื่อน ปรึกษาแม่ แต่สำหรับฉัน ฉันปรึกษาพ่อ พ่อเข้าใจฉันดีที่สุด ทุกครั้งที่มีปัญหา พ่อไม่ได้ให้ทางแก้ไขแต่พ่อจะพูดให้คิด แล้วทำให้ฉันเห็นทางแก้ไขนั้น พ่อบอกฉันเสมอว่า น้ำต้องค่อยๆ เติม ไม่ใช่เทลงไป ไม่อย่างนั้นมันจะล้นได้ ก็เหมือนชีวิตเราที่ต้องค่อยๆ เดินอย่างช้าๆ เดินอย่างระมัดระวัง ไม่เช่นนั้นอาจจะล้มได้ ณ วันนี้ ในชีวิตของฉันส่วนใหญ่นั้น มักจะผูกพันกับแม่เพราะแม่เลี้ยงดูฉันอย่างใกล้ชิด ส่วนพ่อจะมีหน้าที่ทำงานหาเงินมาเลี้ยงดูฉัน การใกล้ชิดอบรมสั่งสอนส่วนใหญ่นั้นแม่จึงมีมากกว่า พ่อทำงานหนักเพื่อให้ครอบครัวได้อยู่สุขสบาย ไม่ได้มีคำสอนจากปากของพ่อบ่อยๆ เหมือนที่เคยผ่านมาแต่การกระทำของพ่อนั้น เป็นสิ่งที่ดีกว่าคำสอนใดๆ ความขยัน อดทน เสียสละความสุขส่วนตัวเพื่อให้ครอบครัวได้อยู่สุขสบายเป็นสิ่งที่แทนคำสอนทั้งหมดได้ พ่อประหยัดมัธยัสถ์กับความสุขส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ ของใช้ส่วนตัวพ่อไม่เคยพิถีพิถัน แต่พ่อจะดูแลสุขภาพของตัวเองอยู่สม่ำเสมอ ตอนเช้าพ่อจะตื่นมาออกกำลังกาย เพราะพ่อรู้ว่าสุขภาพของพ่อสำคัญต่อครอบครัว หากพ่อไม่แข็งแรงก็จะไม่สามารถดูแลครอบครัวให้ดีได้ สิ่งต่างๆ ที่พ่อทำเป็นชีวิตประจำวันไม่ได้เป็นผลงานยิ่งใหญ่สร้างชื่อเสียง หรือเป็นที่รู้จัก แต่ฉันก็ภูมิใจที่พ่อทำทุกอย่างด้วยความรัก และพูดได้อย่างเต็มปากเต็มคำว่า ฉันเติบโตมาด้วยสองมือที่แม้จะหยาบกร้าน และมอมแมมด้วยงานหนัก แต่ก็สะอาดปราศจากมลทินของอบายมุขใดๆ เพราะพ่อเลี้ยงดูฉันจนเติบโตมาได้ขนาดนี้ด้วยการแลกกับหยาดเหงื่อแรงกายแรงใจที่พ่อทุ่มเทด้วยความรัก ความมานะซื่อสัตย์สุจริต

เมื่อฉันลืมตา...ภาพของชายที่เป็นตัวอย่างอันดี มีชีวิตสมถะ เสียสละเพื่อครอบครัวช่วยหล่อเลี้ยงชีวิตของฉันให้เติบโตและเป็นผู้สร้างฝันอันยาวไกล พยายามประคับประคองและผลักดันฉันให้เดินทางไปให้ถึงปลายฝัน ฉันเติบโตมาด้วยความรักและเห็นแบบอย่างที่ดีมาโดยตลอด พ่อ เป็นต้นแบบที่สวยงาม แม้ว่าพิมพ์ที่ออกมาจากต้นแบบพ่อพิมพ์ต้นแบบนี้จะไม่สามารถสวยงาม คมชัดเท่ากับพ่อแบบพิมพ์ แต่ฉันก็ดีใจที่ได้ออกมาจากพ่อแบบพิมพ์ที่ดีเช่น พ่อของฉัน ฉันสัญญาด้วยหัวใจว่าจะเป็นคนดี ทำสิ่งดีๆ เพื่อให้ชายคนนั้นได้มีความสุขบ้าง อย่างน้อยก็ให้ดีสักครึ่งหนึ่งของต้นแบบที่ฉันเรียกแทนตัวชายคนนั้นว่า พ่อ

น.ส.จิราภรณ์ กาญจนสุพรรณ ม.6 ร.ร.บางลี่วิทยา จ.สุพรรณบุรี

หน้า 27





ข้อมูลจาก มติชน
http://gotoknow.org/file/nongji/%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%8A%E0%B8%99.jpg 

</font><p> </p><p>              หนูดีใจมากเลยค่ะ ….ที่เรียงความที่หนูเขียนและคิดด้วยมือและสมองอันน้อยนิดของหนู จะได้ลงหนังสือพิมพ์อย่างนี้…….ถ้าคุณพ่อได้อ่านคงจะดีใจนะค่ะ ที่ลูกสาวเรียงความให้คุณพ่อได้ลงหนังสือพิมพ์……คิคิ สงสัยนั่งอ่านอยู่บนสวรรค์เรียบร้อยแล้ว….แต่ว่า บนสวรรค์จะมีคนส่งหนังสือพิมพ์ให้อ่านไหมนะ คิคิ</p><p>               เป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านนะเจ้าค่ะ ———–> น้องจิ ^_^</p>