อำมหิตสักดาบหนึ่ง

ความเจ็บช้ำในใจของคนเรา บางครั้งก็คล้ายเป็นบาดแผลที่เน่ากลัดหนอง
ยิ่งไปกระทบมัน ยิ่งลึกยิ่งเน่ากว้าง
แต่หากแม้นบังเกิดความอำมหิตให้มันสักดาบหนึ่ง...
ให้มันมีเลือดมีหนองไหลออกมา ไม่แน่ว่ากลับจะทุเลาเร็วขึ้น.



จอมดาบหิมะแดง
โกวเล้ง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน samranchon

คำสำคัญ (Tags)#uncategorized

หมายเลขบันทึก: 16018, เขียน: 18 Feb 2006 @ 19:45, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 14:26, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (2)

มิชลิน
IP: xxx.146.247.68
เขียนเมื่อ 19 Feb 2006 @ 15:33

วิกาล

ดวงดาวแวววับอยู่บนท้องฟ้า หมู่ไม้ใบหญ้าไหวตัวตามสายลม

ดวงจันทร์ยิ่งกระจ่าง

นี่ยังคงเป็นหมู่ดาวเช่นเมื่อค่ำวาน

แต่คนของเมื่อวานเล่า?

ดาวยังอยู่บนท้องฟ้า เดือนยังอยู่บนท้องฟ้า

คนอยู่ที่ใด?

 

 

ดาบจอมภพ

(พฤติกรรมของเอี๊ยบไคและโป๊วอังเสาะ)

โกวเล้ง                          

meo
IP: xxx.40.59.41
เขียนเมื่อ 19 Feb 2006 @ 17:43
555 ข้าน้อยขอคารวะ...