สายตาที่มองทอดยาวไปข้างหน้า ของคนบางคน …
อาจมิใช่การมองอย่างมีวิสัยทัศน์อันยาวไกล
แต่...อาจเป็นสายตาที่มองย้อนไปในอดีตอย่างท้อแท้ใจกับโชคชะตาที่เกิดขึ้นกับตนเอง
และจากอดีตที่สะเทือนใจนี้...
มักจะทำให้เขามองอนาคตอย่างหวาดกลัว..
ว่ามันจะเกิดซ้ำรอยกับอดีตหรือไม่สิ่งที่เป็นจริงก็คือ…
เราไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรในอดีตได้
เพราะมันพ้นผ่านมานาน
และสำหรับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง...
ก็ใช่ว่ามันจะเกิดซ้ำรอยอดีตที่เลวร้ายเสมอไป
บางทีการทำในสิ่งเดียวกัน...
เมื่อต่างเวลา ต่างโอกาส ต่างวิธีกัน
มันอาจเป็นความสำเร็จอันงดงามและยิ่งใหญ่ก็เป็นไปได้
อยู่กับปัจจุบัน ทำปัจจุบันให้มีความสุข
ดูแลปัจจุบันให้ดีที่สุด
อนาคตยังมาไม่ถึง...
อดีตก็กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้...
จงอยู่อย่างมีความสุขกับปัจจุบัน...
และรู้เท่าทันสถานการณ์เสมอเถิด.
สวัสดีค่ะอาจารย์
ขอบคุณมากเลยค่ะ
ศึกษาพระพุทธศาสนา...โดยเฉพาะพระพุทธธรรมครับ.. ศึกษาให้ดี..