ในชีวิตของคนเรา  ต้องมีโอกาสดีเสมอ  บางคนมีโอกาสดี  ซ้อนกันมา  ที่จะต้องให้ตัดสินใจเลือกที่ดีกว่า....ก็มี 

 

เมื่อเวลาผ่านไป  มานั่งคิดทบทวนว่า .....เราไม่น่าตัดสินใจไปแบบนี้เลย 

 

บางคนก็กลับมานั่งดีใจ  สุขใจ  ที่ได้ตัดสินใจไปแบบนี้  .....ก็มี

 

การปฏิบัติหน้าที่  ย่อมมีทั้งในเรื่องส่วนรวมกับส่วนตัว  ควบคู่กันมาเสมอ    บางครั้งบางที  ก็มองเหมือนกับ  เป็นการทำเพื่อตัวเอง  ก็สุดแล้วแต่คนภายนอกที่จะมอง  ตัวเรา  ย่อมยึดมั่นว่า.....ทำดี  ทำถูกแล้ว  และเหมาะสมแล้ว  โดยไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นมาช่วยคิดหรอก

 

กลับมาพูดถึงเรื่องโอกาส  โดยเฉพาะคนที่ทำงานอยู่ในกรอบ  มีระบบ  ย่อมคิดถึงส่วนรวมเป็นหลักใหญ่   เรื่องของตัวเอง  เก็บไว้ พูดและตัดสินใจ  เป็นหลักรองลงไป

 

ดังคราวหนึ่ง  ที่ครูอ้อยมีโอกาสที่ดี  ที่จะก้าวหน้าในหน้าที่การงาน  ได้มีการเสนอชื่อไปแล้ว  แต่เนื่องจาก  มีคำสั่ง  ให้ไปปฏิบัติงานในหน่วยงานของตัวเอง   ครูอ้อย  ต้องคำนึงถึง  หน่วยงานของตัวเอง  ซึ่งใครๆ ก็มองว่าถูกต้อง  รวมทั้งตัวครูอ้อยเองด้วย

 

แต่เมื่อ  กาลเวลาผ่านไป  ครูอ้อย  ไม่ได้เสียใจหรอก  แต่เสียดาย  เสียดายโอกาสที่ดีกับชีวิตการทำงานของตนเอง  ในอนาคต 

 

ตัดสินใจไปแล้ว  จะมานั่งเสียดายอะไร  แต่อยากจะเก็บไว้เตือนใจตนเอง  และมิตรรัก  หากใครตกที่นั่งที่จะต้องตัดสินใจแบบครูอ้อย

 

จงเลือกตัวเองไว้ก่อน   เพราะที่นั่งตรงนี้  สังคมนี้  ไม่มีครูอ้อย  เขาก็เป็นสังคมกันได้  

 

แต่สำหรับครูอ้อย  ทิ้งโอกาสที่ดีนี้ไป   ด้วยการถูกกลั่นแกล้งจากเพื่อนครู  คนหนึ่ง  ที่ได้รับการยกย่องจากสังคมนี้  ให้เป็นผู้หลักผู้ใหญ่  .....

 

เมื่อวานนี้  ผู้ใหญ่ที่สุดในเขตพื้นที่การศึกษามาเยี่ยมโรงเรียน   อยากจะเรียนให้ท่านทราบ  แต่นั่น  มันไม่ใช่นิสัย.....ของครูอ้อย  

 

การทำดี  ไม่ต้องโฆษณา

 

การทำดี  ไม่ต้องเสแสร้ง

 

การทำดี  ไม่ต้องแบ่งหรือเลือกเวลา

 

การทำดี  ก็ไม่ต้องรอโอกาส เช่นกัน