ความจริงของชีวิต

     ชีวิตมนุษย์ทุกคนบนโลกใบนี้...  เกิดมาทั้งทีเหมือนมีใครคอยกลั่นแกล้ง     สอดแทรกเอาปัญหามาให้ตลอดเวลา   เกิดมาก็มีติดตัวมาทันที   เหมือนเป็นของแถม   หลายคนก็มีตั้งแต่ยังไม่เกิดด้วยซ้ำ....
    
     ปัญหา...เศรษฐกิจ   ปากท้อง   ปัญหาจากรัก   จากโลภ  จากโกรธ   จากหลง...    สลับหน้ากันมาให้บริการ  บางจังหวะไปตรงกับช่วงโปรโมชั่น  มากันพร้อมหน้าทั้งโขยง   ทำเอาชีวิตอัปปางไปก็เยอะ...

     บางคน  รักใครก็ยึดติด   อยากให้เขาเป็นของเราคนเดียว   เขาไปมีคนใหม่ก็ทุกข์ใจเจียนตาย   พอมีรักดี ๆ  ก็ไม่เก็บรักษาไว้  เห็นเป็นรักเก่า  อยางมีรักใหม่  วิ่งไขว่คว้าหาสิ่งที่คิดว่าสดชื่นกว่าอยู่ร่ำไป   สุดท้ายของเก่าก็รักษาไว้ไม่ได้   ของใหม่ก็เป็นเพียงภาพลวงตา   "เหมือนหมามองชิ้นเนื้อในน้ำ"

     บางคนอยากประสบความสำเร็จ  ไขว่คว้าหาการยอมรับไม่สิ้นสุด  ใครโกง  โครหักหลัง   ใครมาทำให้เจ็บ  ก็เก็บความโกรธแค้นไว้ในใจ   นับเดือน  นับปี   ก็มีจิตใจที่ขุ่นมัวทุกครั้งที่ได้เห็นได้ยินเรื่องเกี่ยวกับเขา

     โลภอยากได้  อยางมีของที่ไม่เคยได้  ไม่เคยมี ใช้จ่ายเงินกับกับขยะต่าง ๆ  ที่ทันสมัย  แต่ไม่เหมาะกับตัวเอง  และทุกวันนี้มันก็กองอนุสรณ์แห่งความโง่อยู่ในห้องเก็บของ

     การมีความรู้มาก ๆ  ไม่ได้หมายความว่าจะมีปัญญามาก  "ความทุกข์เหมือนแสงแดดที่แผดเผา  เราไม่สามารถอยู่ในร่มเงาได้ตลอดเวลา    บางวันแดดเบา    บางวันแดดแรง     สุดแล้วแต่ใครจะจัดการกับตัวเองได้ดีแค่ใหน"