เสียงหัวเราะของคนป่วย..?บ่งบอกการมีกำลังใจสู้ชีวิตได้เป็นอย่างดี...
ผมพึ่งวางสายจากคนไกลเมื่อสักครู่นี้เอง พึ่งจะมีเวลาโทรไปหาพี่คนหนึ่งเขาแต่งงานกับพี่สาวคู่ชีวิตของยูมิเอง เขาอยู่กรุงเทพ ฯ ได้รับข่าวว่าเขาไม่สบายปีใหม่ 2551 ก็ไม่ได้มาเจอกันที่ภาคใต้ ...
โทรติดแต่ไม่มีคนรับ...ต่อมามีสายเข้าเครื่องผมเป็นเขาโทรกลับมา...ดีใจที่เราได้คุยกัน...เขาว่า...เป็นมะเร็งในลำไส้ใหญ่
<p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ขณะนี้ขยายไปที่ตับสามจุดแล้วกำลังใช้ยาเพื่อหยุดการแพร่ไปของมะเร็งอยู่...กำลังต่อสู้กันถ้าเราแพ้มันก็ขยายต่อ...แต่อยู่ที่กำลังใจของเราเหมือนกัน...</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ขณะนี้น้ำหนักลดลงไป 5 กิโลเพราะเวลาทานยาเข้าไปแล้วเบื่ออาหาร…วิงเวียนหัวจะระเบิดไม่สุขสบายเอาเสียเลย…</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ผมปล่อยให้เขาคุยเกือบ 30 นาที...แล้วหาวิธีคุยปลอบใจเขา...ชวนคุยเรื่องกระแสจิต...การเพ่งกสิณ ( วัตถุอันจูงใจให้เข้าไปผูกอยู่ ) เพื่อให้เกิดสมาธิ ผ่อนคลาย...จางหาย </p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p> แล้วเขาก็บอกว่า…เราคงมีโอกาสได้เจอกันอีก…และมีเสียงหัวเราะชอบใจดังมาก่อนกล่าวคำอำลากันว่า…สวัสดีปีใหม่ครับ…
