ค่ำคืนนี้  พยายามนอนแต่หัวค่ำ ..คุณตาหวานทั้งหลายส่งข่าวมาเตือน กินข้าวยัง กินยายัง รักษาสุขภาพนะพ่อ นอนมากๆ นอนนิ่งๆ และนอนฝันหวาน ตาแก่ที่อยู่ในโอวาทมิตรรักแฟนบล็อก จึงจูงนางเข้าห้อง เธอถามว่าปวดเมื่อยตรงไหน ไม่รู้จะบอกยังไง เพราะมันเหน็บชาไปทั้งตัวและหัวใจ เธอบอกให้นอนแผ่กางแขนขาตามสบาย แล้วเอายามานวด หัวไหล่ ปลายมือปลายเท้า ถึงมันไม่หายแต่ผ่อนคลายขึ้น เปลี่ยนเป็นเอาปลายเล็บจิกเบาๆตามจุด.. คราวนี้ได้ผลแฮะ เหมือนมีกระแสไฟฟ้าจี๊ดขึ้นตามจุดต่างๆ ชั่วไม่นานก็ผล็อยหลับ..

เย็นนี้มีมิตรรักแฟนจ๋ามาร่วมวงกินข้าวกัน เม็กดำ1มากับแม่บ้าน ท่านเล่าฮูแสวง มากับมิตรสหายจากงานขุดเจาะน้ำมัน และนักแต่งเพลงลูกทุ่งมืออาชีพ ท่านรองออต เจ๊องุ่น เป็นเจ้าภาพชวนกันกินและคุย  ไปๆมาๆผมก็โดนทวงการบ้าน เรื่องหลักสูตรที่จะอบรมต่างๆ ที่เคยสัญญาว่าจะลองยกร่างเป็นตุ๊กตาไว้

ผมสารภาพบาป ..ก็ไม่ได้ช้าหรอก มันมีขั้นตอน ที่ต้องไปเห็น ไปคุย ไปคิด ไปค้น ไปสนทนาแบบคนค้นคนเปี๊ยบเลย ถ้าเรามีแต่ความคิดความฝัน ไม่มีคนทำ ผีก็หลอกนะสิ ทุกวันนี้ก็ได้ความคิดดีๆจากบล็อกส่วนหนึ่ง จากพวกวิชาเกินส่วนหนึ่ง จากพวกที่ร้อนวิชาส่วนหนึ่ง และจากพวกกรณีศึกษาส่วนหนึ่ง

ทางเมืองสองแควทำเรื่องการจำกัดปุ๋ยและอบรมคุณอำนวยในสไตล์ตัวเอง บ.ปูนซิเมนต์ไทยโดยเจ้าลูกชายโทนเคี่ยวแคะเม็ดความคิดออกมาเรียง สถาบันพระปกเกล้าส่งร่างการจัดตั้งวิทยาลัยสมานฉันท์สันติสุขมาให้อ่าน เม็กดำ1 แบกหลายเรื่อง งานค้นหาความสุขความพอดีในการเรียนการสอน การสร้างเสริมหลักสูตรมหาวิทยาลัยชีวิต ผมก็ติดพันอยู่กับการออกแบบฝึกอบรมเกษตรกรหลักสูตรเศรษฐกิจพอเพียงระดับผู้นำชุมชน แล้วก็มีงานไปเสนอหน้าบนเวทีต่างๆบ้าง

เห็นข่าวทีวีเมื่อคืนนี้ จะให้นอนฝันหวานได้จะได๋  ผมสะดุ้งตื่นมานั่งเขียนต๊อกๆอยู่นี่แหละ ..ครูเอาเด็กเกเรหนีโรงเรียนมาล่ามโซ่ไว้หลายชั่วโมง ตกเป็นข่าวใหญ่โตทั้งหนังสือพิมพ์และในทีวีวันนี้ มติชนตีพิมพ์หรา เรื่องเกิดที่ไหน ก็ที่บุรีรัมย์อีกนั่นแหละ เพิ่งเดินขบวนกดดันกกต.แจกใบแดงยกเขต ก็มาเจอเรื่องเอาโซ่มาล่ามปัญหานี่อีก

ผมเห็นใจทุกฝ่าย โรงเรียนเขาคงมีเรื่องอั้นมานาน แต่ถ้าปล่อยไป วิกฤติทางสังคมไม่มีเบรก มันก็จะเดินหน้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งฉาวโฉ่ คนที่เกี่ยวข้องแทนที่จะเกี่ยวก้อยกันแก้ไขปัญหา ก็คอยดูเถอะ ..มาตรการต่างๆจะยิ่งกว่าวัวหายล้อมคอก ออกมาพัวพันหลายชั้นจนมองไม่เห็นสิ่งผิดปกติ

ในการสอบ โอเนต โอน็อค อะไรนั่น นี่ก็ดันทุรังเหลือทน ไม่คำนึงถึงส่วนต่างและความไม่พร้อม ระหว่างโรงเรียนในเมืองกับโรงเรียนในชนบท มันมีความเป็นไปได้เรื่องมาตรฐานเดียวกันจริงหรือ สมศ.เขาก็ประเมินออกมาให้เห็นจะๆแล้ว เรื่องตลกทางการศึกษาเกิดขึ้นมากมาย แต่ก็จะอมพะนำดำน้ำกันอยู่อย่างนี้ นอกจากไม่แก้ มีแต่จะพากันกลบเกลื่อน มันน่าจะแจกใบแดงใบเหลือง ให้กับผู้บริหารระบบการศึกษาจังเล๊ย!!

ได้ข่าวว่าจะเอาตำรวจมาคุมห้องสอบโอเน๊ท ถ้าทำจริงๆดังว่า ..ครูทั่วประเทศไทยจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ยอมให้เขาประจานใช่ไหมว่า ไม่มีน้ำยาแม้แต่จะแสดงความซื่อตรง ความมีระเบียบ ความรับผิดชอบ ดูแลหน้าที่ให้เป็นปกติไม่ได้ 

เด็กเรียนอ่อน เรียนไม่เอาไหน มีนโยบายกักตัวไว้อย่าให้เข้ามาสอบ เดี๋ยวตัวเลขจะออกมาไม่สวย จะส่งผลกระทบต่อเก้าอี้ของผู้บริหารระดับเขตพื้นที่ และชั้นหอคอยงาช้าง เห็นวิธีลูบหน้าปะจมูกแล้วยังครับ วงการศึกษากำลังดำเนินไปในทิศทางใด หัวใจเขาทำด้วยอะไรหนอ

ลูกหลานไทยแต่ละคน ไม่ว่าจะเรียนเก่ง เรียนอ่อน ลูกคนจน ลูกคนรวย เราจะตีราคาคุณค่าความเป็นมนุษย์กี่บาท? เราอาจจะเห็นคนจนขายโลหิต ขายไต ขายอวัยวะบางส่วนเพื่อแลกกับความอยู่รอด แต่ถ้าถามว่าทั้งชีวิตขายเท่าไหร่? ซื้อแล้วจัดการชำแหละอวัยวะต่างๆไปขาย ไปปลูกถ่าย มีคนจนคนไหนบ้างที่ยอมขายชีวิต คุณค่าของแต่ละชีวิตประเมินไม่ได้หรอก..การละเลยหน้าที่ ทอดทิ้งความรับผิดชอบ การศึกษาไม่เน่าก็ให้มันรู้ไป แต่ละปีคุณครูจะไปชื่นชมเด็กที่สอบเข้าแพทย์ เข้าวิศวะได้0.1-1% แต่เด็กที่ตกค้างมองไม่เห็น หัวใจคนในกระทรวงศึกษาธิการทำด้วยพลาสติก รึ ครับ

คุยไปคุยมาก็ย้อนถึงเรื่องโครงการเก็บตกเยาวชน เรามีแผนจะเอาเด็กที่จะจบออกม.3ที่ไม่เรียนต่อม4-6 รุ่นนี้เราช่วยกันอภิบาลใจจนเป็นผู้เป็นคนได้บ้างแล้ว นอกจากเลิกหนีโรงเรียน บ่ายหน้ากลับมาเรียนกิจกรรมต่างๆ กำลังไปด้วยดี บางคนมีวัวเลี้ยงเป็นของคนเอง มีธุรกิจทำโต๊ะเก้าอี้คอนกรีต เลี้ยงปลา เลี้ยงกบ เลี้ยงไก่ไข่ ปลูกสมุนไพร ปลูกต้นไม้ เขาเริ่มเห็นเส้นทางแห่งชีวิต เกิดความรักตัวเองรักเพื่อนมนุษย์บ้างแล้ว

เม็กดำ1 จะประสานงานให้เขาได้เรียนสูงขึ้นกับกศน. จบม.6ก็เข้ามหาวิทยาลัยชีวิต ได้ปริญญาตรีในช่วงวัยที่ยังแข็งขัน ถ้าเขาตระหนักในการเรียนรู้ เขาก็จะมีความรู้สืบทอดบรรพบุรุษ ปักหลักเป็นมนุษย์ชนเผ่าอีสานต่อไป เป็นตัวหลักที่จะพัฒนาชนบท ถ้าโรงเรียนและมหาวิทยาลัยมองเห็นตรงนี้ ปรับวิชาการมาผสมกับวิชาชีพ มาร่วมมือเป็นพันธมิตรกับเรา ลูกหลานไทยก็จะไม่เคว้ง แต่ถ้ายังฝืนขืนเดินชนกำแพงเมืองจีน ไม่นานหรอก ปอเต็กตึ๊งจะทำงานหนัก!!

ในรายการฝึกอบรมเยาวชนระดับนี้ นอกจากจะเรียนหนังสือแล้ว เราอยากจะมีกิจกรรมกีฬา ยังขาดสนามบาสเก็ตบอลย์ และเครื่องกีฬา จึงพิจารณาการเล่นดนตรี ร้องเพลง ฝึกฝนด้านคอมพิวเตอร์ จัดกลุ่มให้แสดงออก มีกิจกรรมเล็กๆส่วนตัว..เราติดต่อครูดนตรีเพื่อชีวิตไว้บ้างแล้ว ขาดแต่เครื่องดนตรีเก่าๆ คอมพิวเตอร์แก่ๆ จะมีท่านใดใจบุญสุนทานบริจาคให้บ้างไหมหนอ ที่ปรึกษาหารือขอความรู้  เราเล็งๆไว้แล้วว่าจะไปกอดเอว “ท่านอัยการชาวเกาะ” ส่วนท่านผู้สันทัดกรณีด้านต่างๆก็อย่าหมายว่าจะรอดสายใจเราไปได้  รอหน่อยเถิดคนดี จะมีเทียบเชิญไปถึง

“ถ้าไทยไม่ช่วยไทย เราจะร้องเพลงชาติไทยให้แมวที่ไหนฟัง” จ๊ะ