แก้ปัญหาความยากจน
เป้าหมายมีหลายแบบ
- แก้ชั่วคราว
พอให้ได้ชื่อว่าเอาใจใส่คนจน
หน่วยงาน/บุคคลที่เกี่ยวข้องมีงานทำ แก้แบบ "สร้างภาพ"
- แก้แบบได้ผลยั่งยืน
แก้ปัญหาความยากจนแบบยั่งยืน ต้องแก้แบบ "ช่วยให้ช่วยตนเองได้" ช่วยให้มีความเคารพตนเอง มั่นใจตนเอง มีการรวมตัวกันเรียนรู้ในการประกอบอาชีพและการดำรงชีวิต ต้องเข้าไปหนุน "การเรียนรู้ตลอดชีวิต" ที่ชาวบ้านจัดกันเอง
และที่สำคัญต้องเปลี่ยนระบบที่เอาเปรียบคนจน จ้องดูดเงินจากคนจนคนไม่รู้เท่าทัน ต้องแก้ไขสาเหตุของความยากจนเชิงระบบ ซึ่งในเวลา 4 - 5 ปีมานี้ยิ่งรุนแรงหนักขึ้น
วิจารณ์ พานิช
16 ก.พ.49
ลุงประยงค์เคยแนะนำว่า “เจ้าของความจน ต้องจัดการความจนด้วยตัวเอง”
สิ่งที่น่ากลัวคือ
คน "ฉลาด ( แกมโกง )" สร้าง "ระบบที่ไม่ชัดเจน และ ล่อลวง" เด็กๆที่ จน ( ปัญญา เนื่องจากยังไม่ถึงวัยอันควร ) หลอกล่อให้ใช้ เทคโนโลยีใหม่ๆ ( มือถือ หรือ โปรโมชั่น )
ความจนเป็นส่วนหนึ่งของวงจรแห่งความชั่วร้าย ได้แก่ "ความโง่ ความเจ็บ และความยากจน" แต่ทุกคนสามารถตัดวงจรนี้ได้โดยใช้
KM :แนวทางการจัดการความ(ไม่)รู้