สวัสดีครับ

หลายท่านคงได้รู้จักเจ้าความโกรธ  หรือโทสะะกัน  ส่วนรู้มากรู้น้อยนั้นก็ตามแต่ละคนซึ่งคงจะแตกต่างกันไปนะครับ

มีเรื่องราวเรื่องเล่าที่เกี่ยวข้องกับความโกรธ....

หลายท่านคงเห็นข่าวทางทีวีและหน้าหนังสือพิมพ์  ถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับปาย...

      มุมที่ผมกำลังสื่อครั้งนี้พยามที่จะหลีกเลี่ยงข้อมูลที่อาจจะมีผลกระทบและข้อมูลที่เกี่ยวกับคดีนะครับ

      อย่างหัวข้อที่กล่าว.... ว่าด้วยความโกรธ....

     เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นผมรู้สึกเข้าใจ  เห็นใจ..ทุกๆฝ่าย 

   วันนี้จะมองมุมของผู้กระทำ....

   โดยพื้นฐานถ้าหากว่าพี่ชายท่านนั้น....กระทำจริง  ก็คงจะเป็นเรื่องที่คงจะเศร้าสะเทือน  และเกิดผลกระทบต่อครอบครัวเขามากๆนะครับ

  เพราะความโกรธ...

  สองอย่างพบกัน  จึงทำให้เมื่อเกิดการกระทบของผัสสะ  การตอบสนองด้วยความดิบของสัญชาตญาณ  ของอกุศลจิต(โทสะ)  จึงเต็มที่และรุนแรง  ขาดการยับยั้งชั่งใจ 

           หรือที่เราชอบพูดว่า ขาดสติ

ที่เราเคยฟังบ่อยๆว่าขาดสตินั้น เหตุการณ์ครานี้ทำให้ผมเห็นภาพที่ชัดเจนมากขึ้น 

      ผู้คนส่วนใหญ่ที่ดีๆ...หรือคนๆหนึ่ง         อาจจะไม่เคยทำผิดอะไรมาก่อน  อาจจะไม่เคยทำให้ใครเดือดร้อน   อาจจะเป็นพ่อที่ดีของลูกเล็กๆสองคน...เป็นลูกน้องที่ดี...

 

              แต่ถ้าไม่รู้จักความโกรธดีพอ  ไม่เอาชนะความโกรธ ด้วยสติ  ก็อาจจะหลงทาง  อาจจะกระทำสิ่งที่ผิดพลาดได้  ตั้งแต่เล็กน้อยจนถึงขั้นร้ายแรงเช่นนี้

 

         เรื่องราวที่เกิดขึ้น...ทำให้ได้บทสรุป  บทเรียนหลายอย่าง...

               - เกิดความรู้สึกเมตตากับผู้คน  ที่ผู้อื่นอาจจะมีความรู้สึกด้านลบ  กับการกระทำ 

              - เมื่อต้องพบกัน  ในหน้าที่...หลังเสร็จหน้าที่แล้ว...ผมก็ถอดหมวก  ถอดความรู้สึกอื่นๆออก  เหลือเพียงความเข้าใจ  ความเห็นอกเห็นใจในความเป็นพ่อของลูกๆตัวน้อย   ผมสวมกอดพี่ชายท่านนี้ด้วยน้ำตา..และพูดสั้นๆว่าผมเห็นใจ เข้าใจ  ไม่พูดอะไรมาก  ขอเพียงให้คิดถึงลูกๆ  ตัวเล็กๆ  ขอให้มีกำลังใจ

           

               และสุดท้าย...เพราะความโกรธ(อาจจะ) เจ้าโทสะตัวเดียวที่แว๊ปมาเยี่ยมเยือน...ไม่ว่าจะจากมูลเหตุใดก็แล้วแต่

 

    บางครั้งเราก็ไม่สามารถเอาชนะกรรมได้...แม้จะมีคนมาช่วยเรา  ดึงเราขึ้นให้ขึ้นมาจากสภาวะจิตที่อ่อนแอ  สับสน ให้ขึ้นมาถูกทาง...

   เราคงได้เพียงฟัง....และคิดตาม ตรึกตรอง...

   เราเท่านั้นที่จะฝึกฝนจิต  ที่จะพัฒนาจิต  และขัดเกลาตนเองให้ดียิ่งๆขึ้น...

  แง่มุมหนึ่งของความโกรธ....