ตลอดชีวิตการทำงานในระบบราชการสิบปี ผมมีหลักคิดอย่างหนึ่งที่ยึดปฏิบัติมาในทุกยุคสมัย ก็คือ “การใช้คนให้ตรงกับงาน” หรือ “อยากได้งาน ..ก็ต้องมีคน”
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่ได้เรียนในหลักสูตรการบริหาร,
การทำงาน หรือการบริหารงานของตนเองจึงยึดหลัก “มนุษยนิยม” เป็นหัวใจหลัก และใช้ประสบการณ์ตรงที่เกิดจากการใช้ชีวิตแบบ “ฝังตัว” มาประยุกต์เป็นหลักคิดของขับเคลื่อนเรื่องงาน –</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วิถีของผม, จะว่าไปแล้วออกแนวลูกทุ่ง ๆ ตรงไปตรงมา หลายครั้งหลายคราดูเหมือนไม่มี “ศาสตร์” เอาเสียเลย แต่กระนั้นก็ดูจะมี “ศิลปะ” อยู่บ้างเหมือนกัน การทำงานในแนวคิดมนุษยนิยมของผม ดำเนินไปภายใต้แนวคิดและความเชื่อที่ว่า “คนเรามีศักยภาพ, มีความดีในจิตใจพร้อมจะทำงานเพื่อตนเองและสังคม” และที่สำคัญคือ “คนบางคนอาจเกิดมาเพื่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยเฉพาะ” ก็เป็นได้ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ดังนั้น แนวคิดการ “ใช้คนให้ตรงกับงาน” หรือ “..อยากได้งาน … ก็ต้องมีคน” จึงหมายถึง การใช้คนให้ตรงกับศักยภาพของคนนั้น ๆ และขณะเดียวกันก็ต้องใช้คนให้ตรงกับงาน เพื่อให้ได้ทั้งงานและได้ทั้งคน </p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ฉะนี้แล้ว, การได้ทั้งงานและได้ทั้งคนจึง หมายถึง งานนั้น ๆ เกิดขึ้นอย่างมีประสิทธิภาพ และงานนั้นก็ไม่ “ฆ่า” คนให้ตายทั้งเป็น (อย่างไม่จำเป็น !)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>
</p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">………………..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การมางานกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 35 ณ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ครั้งนี้ ผมจึงกล่าวย้ำเสมอว่า จุดอ่อนของฝ่ายประสานงานในทุกปีก็คือการสร้างระบบข่าวสารและการประชาสัมพันธ์ ซึ่งหมายถึง ขาดบุคคลที่จะมาบันทึกภาพอย่างมีทักษะ ภาพที่ได้มาแต่ละปีไม่ใคร่สมบูรณ์นัก เรียกให้ดิบ ๆ หน่อยก็คือ “ภาพไม่มีชีวิต” นำไปใช้ประโยชน์ไม่ได้ และที่สำคัญก็คือ ไม่สามารถนำภาพการแข่งขัน หรือแม้แต่การภาพชีวิตในมุมต่าง ๆ ไปใช้เป็นประโยชน์ต่อระบบการประมวลภาพได้อย่างที่ควรจะเป็น ทั้งการทำแผ่นป้ายประชาสัมพันธ์ หรือการตัดต่อวีดีทัศน์ก็ล้วนไม่เกิดดอกออกผลมาอย่างที่ใจหวัง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p>สิ่งเหล่านี้เป็นจุดบอดที่เกือบบอดสนิทมาในทุกปี …. และอันที่จริงกระบวนเหล่านี้มันต้องเกิดขึ้นมาตั้งแต่แรกเริ่มของการฝึกซ้อม ก่อนการเดินทางก็ควรทำภาพบรรยากาศของการฝึกซ้อม หรือแม้แต่ภาพการแข่งขันในปีที่ผ่านมามาฉายให้นักกีฬาและผู้ควบคุมได้ดู เพื่อสร้างแรงกระตุ้นเตือนให้พวกเขาได้ทำหน้าที่อย่างเต็มที่ รวมถึงวันแข่งจริง ก็ต้องไม่ลืมที่จะดำเนินการในเรื่องนี้อย่างจริงจังและต่อเนื่อง เพราะนั่นคือ ส่วนหนึ่งของการสร้างบรรยากาศของการเรียนรู้ที่เราไม่ควรละเลย หรือมองข้าม </p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลายคนมองในมุมต่างกันกับที่ผมมอง และผมให้ความเคารพต่อมุมมองที่ต่างกันนั้นเสมอมา หากแต่โดยส่วนตัวก็มองว่า กระบวนการของการบันทึกภาพและประมวลภาพกิจกรรมนั้น เป็นเสมือนการบันทึกประวัติศาสตร์กิจกรรมนั้น ๆ เลยทีเดียว และงานนี้ ก็ไม่ใช่ว่าใครที่ไหนก็ทำได้, แต่มันต้องใช้ “คนที่สันทัด” กับเรื่องพรรค์นี้พอสมควร </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดังนั้น, การมางานกีฬามหาวิทยาลัยฯ ครั้งนี้ ผมจึงได้ชวน คุณสุริยะ สอนสุริยะ ผู้ซึ่งผมขนานนามให้ว่า “มือนวัตกรรมข้ามคืน” มาด้วย และให้มาปฏิบัติหน้าที่ในด้านนี้โดยเฉพาะ และสำคัญอีกประการคือ การมาเพื่อเปิดโลกทัศน์ของเจ้าตัว เพราะเกือบสิบปีตั้งแต่ทำงานมา คุณสุริยะ ก็ยังไม่เคยมาร่วมสังเกตการณ์ในงานกีฬานี้เลยแม้แต่หนเดียว ! </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>
</p><p></p><p>สุริยะ สอนสุระ : มือดีด้านศิลปวัฒนธรรมที่ดึงมาเฉพาะกิจเพื่อสร้างกระบวนการเติมเต็มงานด้านกีฬาของ มมส </p><p> </p><p> </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การนำตัว “ขุนพล” ท่านนี้มาด้วย จึงเป็นกระบวนการของการทำงานในแบบฉบับของผมที่ว่า “การใช้คนให้ตรงกับงาน” หรือ “อยากได้งาน ..ก็ต้องมีคน” และถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนที่จบด้านนี้มาโดยตรง แต่เราก็ถือว่าเขาคือคนที่ดีที่สุด และมีทักษะ, หรือมุมมองชีวิตในเรื่องพรรค์นี้อย่างน่ายกย่อง !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ผมเลือกที่จะให้มี “เขา” อยู่ในงานนี้ ไม่ใช่เพราะเหตุผลของความสนิทสนมส่วนตัวกับลูกน้อง แต่ผมเลือกเขา เพราะเชื่อว่าเขาทำได้ .. และทำได้ดีในสิ่งที่ทีมกีฬาของเรายังขาดและประสบปัญหามาอย่างยาวนาน และที่สำคัญอีกประการ แต่เป็นภาวะส่วนตัวนั้นก็คือ ผมเชื่อว่าเขารู้ใจผมดี … รู้ว่าผมคิดอะไร ! ต้องการอะไร ! และควรที่จะแต่งเติม ต่อยอด หรือแม้แต่ตัดทอนอะไรต่อมิอะไรในสิ่งที่ผมคิด ! รวมไปถึงการมีมุมมองที่เป็นศิลปะ ละเอียดอ่อนต่อเนื้องาน และมีอารมณ์ขันต่อชีวิตและงาน ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่จะช่วยให้งานที่ผมต้องการมีชีวิตชีวาอย่างไม่ยากเย็น </p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมดีใจที่หลายคนเห็นพ้องกับวิธีคิดในเรื่องนี้ของผม และเรื่องเหล่านี้หลายคนอาจมองว่าเล็กน้อยมาก แต่สำหรับผมแล้ว ผมกำลังบอกกับทีมงานว่า หลักการทำงาน หากเราสามารถใช้คนให้ตรงกับงาน หรือใช้คนให้ตรงกับศักยภาพของเขา ผลพวงอันสำคัญก็คือการได้ทั้งงานและได้ทั้งคน ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และแนวคิดเช่นนี้ก็ไม่ใช่แนวคิดของการปฏิเสธที่ให้โอกาสแก่คน หากแต่บางสถานะเราเองก็ต้องใช้คนให้ตรงกับงานให้มากที่สุด เพราะเมื่ออยู่ในสนามรบ เราก็ต้องรบด้วยทักษะ มิใช่หับหูหลับตาสู้รบแบบไร้กระบวนท่า หรือต่อยราวกับมวยวัดที่พอขึ้นเวทีก็ว่ายน้ำเข้าหาคู่ต่อสู้แบบมั่วไปมั่วมา และเฝ้ารอให้เทพีแห่งโชคชะตามาเยือนก็คงไม่ไหว </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และในโลกความเป็นจริง เราต่างคาดหวังให้คนเรามีความรู้ความสามารถอันหลากหลาย ..เป็นได้เสมือนเป็ดที่บินได้, ว่ายน้ำได้, เดินได้, วิ่งได้, ดำน้ำได้ … แต่มันก็ยากเหลือทนที่ใครสักคนจะเพียบพร้อมในเรื่องเช่นนั้น โลกนี้เราไม่สามารถสร้างสิ่งที่สมบูรณ์ที่สุดได้ มีแต่สิ่งที่เกิดจาการเพียรพยายามอย่างดีที่สุดเท่านั้นเอง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>เมื่อมีโอกาสเราต้องไม่ลืมที่จะ “ใช้คนให้ตรงกับงาน” …และถ้าอยากจะได้งาน เราก็ต้องกล้าที่จะให้คนได้ทำงานในสิ่งที่เขาถนัด … อย่าให้งานฆ่าคน และอย่าให้คนถูกจองจำจนลืมไปว่า “มีเขาอยู่” ! </p><p></p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แน่นอนครับ, วิธีคิดเช่นนี้ ผมหมายถึงการมุ่งสู่ผลสัมฤทธิ์ในเงื่อนไขสถานการณ์จริงเป็นที่ตั้ง เมื่ออยู่ในสนามรบ เราต้องมีแม่ทัพและขุนพลที่เคยผ่านการรบมาแล้ว แต่ถึงอย่างไร ผมก็ไม่ปิดประตูตายสำหรับการให้คนใหม่ ๆ ก้าวเข้ามาเรียนรู้ และเตรียมความพร้อมสู่ความหลากหลายในทางศักยภาพด้วยเช่นกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มาครั้งนี้, ผมเชื่อว่าผมคิดและตัดสินใจไม่ผิด และเราจะมีบรรยากาศแห่งการเรียนรู้ที่มีชีวิตชีวาขึ้นกว่าเดิมอย่างไม่ต้องสงสัย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และภาพ หรือแม้แต่สื่อที่จะเกิดขึ้นในครั้งนี้ จะกลายเป็นการบันทึกประวัติศาสตร์ด้านกิจกรรมของมหาวิทยาลัยไปโดยปริยาย …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเชื่อเช่นนั้น !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>และในโอกาสต่อไป คงมีโอกาสได้นำภาพที่คุณสุริยะถ่ายมากำนัลท่าน ๆ ทั้งหลาย, ต่อไป</p><p></p><p></p>
คิดเรื่องงาน (23) : ใช้คนให้ตรงกับงาน ..(ในสนามรบ ต้องรบอย่างมีกระบวนท่า)
เพราะเมื่ออยู่ในสนามรบ เราก็ต้องรบด้วยทักษะ
อ้าย
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ อ.แผ่นดิน
สวัสดีปีใหม่ ค่ะ คุณแผ่นดิน
เป็นกำลังใจให้กับ ทุกเส้นทางค่ะ
เห็นด้วยค่ะ put the right man in the right job
ฝากจุ๊บ น้องดิน น้องแดน ด้วยนะคะ
"Put the Man on the Right Job"
การที่ใครสักคนจะทำงานให้ได้ดี นอกจากจะต้องมีความรู้และทักษะที่เหมาะสมแล้ว เรื่องของ "ฉันทะ" หรือความรักความพอใจในงาน ที่อาจใช้ศัพท์ภาษาอังกฤษว่า "Passion" นี้ เป็นเรื่องจำเป็นยิ่งค่ะ
ฝากรูปนี้ให้น้องดินและแดนด้วยค่ะ
น่าสนุกนะ
กำลังใจ
ตามมาดู เป็นอย่างไรบ้างเมืองใต้
สวัสดีค่ะอาจารย์
ขอให้อาจารย์มีความสุขกับการทำงานนะคะ ขอให้การทำงานของอาจารย์ประสบผลสำเร็จราบรื่นและบรรลุเป้าหมายที่กำหนดไว้ค่ะ
ขอให้อาจารย์และครอบครัวจงมีแต่ความสุข
ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ
สวัสดีค่ะพี่แวะมาเป็นกำลังใจและฝากเรื่องราวดีๆ ให้เพื่อขอความช่วยเหลือค่ะ
สวัสดีปีใหม่ค่ะ คุณ แผ่นดิน
สวัสดีค่ะ
เข้ามาทักทาย แล้วก็ได้เห็นมุมมองใหม่ๆที่น่าสนใจ
และขอยกมือสนับสนุนเรื่องของการใช้คนให้ถูกกับ
งาน เพราะว่าเมื่อคนๆนั้นได้ทำงานที่ถนัดและชอบ
งานก็ออกมาดี มีประสิทธิภาพ
ก็เป็นกำลังใจและจะเข้ามาติดตามชมผลงาน
ต่อไปค่ะ
Librarian
สวัสดีปีใหม่ครับ คุณพ่อแผ่นดิน
ห่างหายไปนานจากบันทึก
แต่ไม่ได้ห่างจากอ่านบันทึก ยังแวะเวียนเข้ามาบ้าง
...
ใช้คนถูกกับงาน ผมว่าจริงครับ
ขอเสริมด้วยครับ
ให้อยู่ถูกที่ ถูกเวลา ถูกกับงาน ถูกกับคน
ผมก็พยายามทำตามนี้เหมือนกัน
...
อยู่ดีมีสุขครับ
สวสดีครับ...ออต ...
สวัสดีครับ
ตอนนี้ผมยังอยู่ที่นครศรีธรรมราช ... ทำงานสนุก ... เหนื่อย ระคนกันไปอย่างไม่หยุดหย่อน ฝนเพิ่งหยุดสายไปเมื่อไม่กี่วัน อากาศก็ปนเปทั้งร้อนและเย็น
ปีนี้, ชนิดกีฬาที่ผมดุแลไม่ประสบความสำเร็จในด้านเหรียญรางวัลเหมือนปีที่แล้ว แต่ทุกคนก็ทำเต็มที่และเต็มกำลังเท่าที่ลูกผู้ชายคนหนึ่งจะพึงกระทำได้
.....
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ป้าแดง...
ขอบพระคุณครับ...
ขอบพระคุณทุกท่านที่แวะมาทักทายและให้กำลังใจ ซึ่งต้อขออภัยที่ตอบันทึกนี้เนิ่นช้าไปมาก ๆ และนั่นคือภาวะของการจัดการกับเรื่องราวนานาประการในชีวิตของตนเอง
สุวรรณา : ทราบว่า มน. ได้เหรียญตะกร้อด้วยใช่ไหมครับ
poo : ผมหอบเอากำลังใจที่ให้มาติดตัวไปในทุกเส้นทางที่ตนเองก้าวผ่าน ส่วนเจ้าตัวเล้กทั้งสอง ตอนนี้ แก้มช้ำไปแล้วครับ
Sasinanda : ด้วยความเคารพรัก และอุ่นใจกับคำแนะนำอันแสนดีที่มีอย่างไม่เปลี่ยนแปลงเสมอมา
บัวชูฝัก : ตอนนี้ก็เริ่มสับสนบ้างแล้วว่า ภาวะที่เผชิญอยู่นี้ เป็นห้วงทุกข์ หรือห้วงสุขกันแน่
thassana wong : ผมยังคงพร่ำบ่นในความสุขและความทุกข์เหมือนที่ผ่านมา และมุ่งมั่นกับการงานเหมือนที่เคยเป็น
ขจิต ฝอยทอง : ม.วลัยลักษณ์ พื้นที่กว้างใหญ่ บางครั้งสำหรับคนที่ไม่คุ้นเคยกับพื้นที่ก็รู้สึกเหมา และเคว้งอย่างง่ายดาย
ปริญากรณ์ : เช่นกันครับ ขอให้ชีวิตอาจารย์ฯ ผ่านพบกับสิ่งดีงามอย่างไม่ว่างเว้น
หนูนิด : คิดถึงน้องสาวท่านนี้เสมอ และกำลังจะพาตัวเองเข้าไปเยี่ยมเยียน
อ้อยควั้น : เห็นด้วยนะครับ หลายครั้งที่เจอ เมื่อใช้คนไม่ตรงกับงาน สุดท้ายก็หลงทิศหลงทางไปอย่างน่าเสียดาย
pepra : แต่บางครั้ง ในงานที่มีอยู่ เราก็อัตคัพเรื่องคนที่จะเหมาะกับงานอยู่มาก ทุกอย่างเลยต้องว่ากันด้วยใจสถานเดียว
Librarian : ความเป็นหัวหน้าคน นอกจากงานที่ต้องรับผิดชอบโดยตรง ความรับผิดชอบที่มีต่อคนในสังกัดก็ถือเป็นภาระอันยิ่งใหญ่ที่ต้องใส่ใจและละเอียดอ่อนกับเรื่องพรรค์นี้ เพราะบางครั้งหากผิดพลาด ไม่เพียงงานไม่ประสบความสำเร็จ แต่บางทีเขาคนนั้น อาจบอบช้ำเกินเยียวยาก็เป็นได้
ตาหยู : ระลึกถึงเสมอเช่นกัน และเห็นด้วยอย่างยิ่งเลยครับกับแนวคิด หรือวาทกรรมนี้ อยู่ถูกที่ ถูกเวลา ถูกกับงาน ถูกกับคน