ด้วยความบริสุทธิ์ แห่งจิตใจ ที่มุ่งหวังจะให้คนทั่วไป ได้สุขใจ อันเป็นสิ่งเบาสบาย เยือกเย็น

   วันนี้ไม่อยากจะบันทึกเรื่องอื่นใดเลย แม้แต่ชีวิตหมออนามัย ที่มีผู้อยากให้เล่าต่อ ผู้เขียนต้องขออนุญาต แวะมา Tag คิดถึงใครบางคนก่อน ตามความรู้สึก และบรรยากาศรอบๆตัว ที่ค่อนข้างสงัด และทุกครั้งที่ต้องอยู่กับบรรยากาศแบบนี้ ผู้เขียน ก็จะเกิดอาการ คิดถึง ที่อาจจะล่องลอยไปไกลมาก มาก จนคำนวน ระยะห่างหนทางไม่ได้ รู้แต่ ยิ่งคิดถึง ระยะทางระหว่างใจ ก็กลับย่น เข้ามาใกล้ทุกที

 เมื่อเปิดบันทึกอ่านเหงาๆ ไปคนเดียวเรื่อยๆ แล้วก็มาหยุดอยู่ที่บันทึกหนึ่ง ที่ผู้เขียนมักจะแวะเวียน เข้ามาอ่านเรื่อยไป แม้จะซ้ำๆ เพราะบันทึกเหล่านี้ สร้างความมีชีวิต ชีวา ให้กับทุกคนที่เข้ามาอ่าน รวมทั้งตัวผู้เขียนด้วย เมื่อใดที่เหนื่อยล้า ก็จะเหมือนเข้ามานั่งพิงฝาบ้าน ฟังเสียงเจื้อยแจ้ว เจรจา กับคนแล้วคนเล่า จนรู้สึกเพลิดเพลินไป ทั้งกิริยามารยาท ต้อนรับแขก แม้ผู้เขียนหลับตาฟัง ก็ยังเห็นภาพความกระตือรือร้น ดูแลผู้มาเยือนอย่างดี บันทึกพักใจของผู้เขียนชื่อ "ของขวัญจากวันวาน"หรือเป็นภาษาอังกฤษ ที่แม้แต่ผู้เขียน ที่ค่อนข้างโง่ ภาษาต่างประเทศ ก็ยังเข้าใจความหมาย "Beautifulmemories"

เจ้าของบล็อกหน้าหวาน ชื่อน้องเบิร์ดค่ะP

  น้องอาจไม่รู้ว่า คนอย่างพี่ ก็ซาบซึ้งกับความคิดที่ละเอียดอ่อนของใครต่อใครเป็นเหมือนกันนะ พี่ชอบทุกบทความของน้อง แต่ที่มากๆ ก็คือ

หนังสือหลัก 5 หมู่

...หนังสือหลัก ๕ หมู่...

 

            ****** เราทราบกันดีแล้วนะคะว่า ร่างกายจะแข็งแรง ชีวิตจะยาวยืนได้นั้น  ต้องอาศัย  " อาหารหลัก ๕ หมู่ " เป็นเชื้อเพลิงสำคัญในการขับเคลื่อน หากเชื้อเพลิงมีความสมดุล บรรดาโรคภัยทั้งหลายทั้งปวง ทั้งพี่มะเร็ง พี่ความดัน และอีกหลายๆพี่ที่เราพากันสั่นหัวดุ๊กดิ๊ก ไม่อยากรับ ไม่อยากคบ  ก็จะไม่กล้ามากวนใจ

             เบิร์ดเลย คิดว่า "สติปัญญา" ของคนเราก็น่าจะเหมือนกัน จะไม่เอ๋อให้ขายหน้าชาติตระกูล  ก็ต้องอาศัยอาหารมาหล่อมาเลี้ยงกับเค้าด้วยแหละน่า...ซึ่งในสมัยก่อนการเลี้ยงดูสติปัญญาน่าจะเป็นแบบ " พอเพียง " นะคะ   เรียนรู้เอาจากปู่ย่าตาทวดหรือเรียนรู้เอาเองจากธรรมชาติ  ซึ่งสมัยนั้นทำได้สบายๆเลยล่ะค่ะเพราะมลพิษยังไม่เยอะ สังคมไม่ซับไม่ซ้อน

แต่สมัยนี้แค่นั้นคงยังไม่พอน่ะค่ะ  ยิ่งอยู่ในยุคที่ต้องวิ่งตามโลกวิ่งตามข้อมูลกันซะกระหืดกระหอบอย่างเดี๋ยวนี้ด้วยแล้ว  เผลอแป๊บเดียว  “ตกโลก” เอาได้ง่ายๆเลยนะคะ ดังนั้นอาหารที่เบิร์ดพูดถึงข้างต้น ก็คือ“สื่อความรู้ ” ค่ะ  แต่เบิร์ดไม่่นับวิทยุ  ทีวี  อินเทอร์เน็ตนะ เพราะสำหรับเบิร์ดพวกนี้ถือเป็นอาหารว่าง ไม่รับประทานก็ได้  ^ ^

แต่งานนี้เบิร์ดภูมิใจนำเสนออาหารประเภท "หนังสือ" ค่ะ  เบิร์ดมองว่าหนังสือนี่แหละคืออาหารหลักที่ใช้หล่อเลี้ยงสติปัญญาของคนได้ตรงที่สุด       มารับประทานกันให้เป็นเรื่องเป็นราวกันไปเลยน่าจะดี.. แต่ก็นั่นแหละค่ะ  หนังสือในโลกนี้ก็มีหลากหลายมากมายเหลือเกิน   บริโภคมากไปก็อ้วน  ทานไม่พอก็เอ๋อ  เอาอย่างนี้ เราลองมาคิดเป็นสูตร  แยกประเภทหนังสือกันเป็นหมู่หลักๆ ไปเลยดีกว่ามั้ยคะ ?     เอาเป็นแบบ   "หนังสือหลัก ๕ หมู่ "  ไงคะ เป็นไอเดียแคนดู  ไม่ต้องเดินตามใคร   คิดเองเออเอง  สนุกดีออกค่ะ  ^ ^ 

              เอาล่ะค่ะ เรามาว่ากันที่หมู่แรกเลย "คาร์โบไฮเดรต" ค่ะ..ทานแล้วเกิดพลังงาน อ่อนเปลี้ยเพลียใจขึ้นมาเมื่อไหร่ หยิบมาทานก็ได้แรงเมื่อนั้น   หนังสือที่อยู่ในข่ายก็พวก “นวนิยาย ท่องเที่ยว แฟชั่น&ความงาม ขายหัวเราะ ฯลฯ” ประเภทนี้ทานได้ แต่อย่ามากเกินไป  เดี๋ยวเป็นเบาหวานในสมองได้นะคะ ขอบอก !

มาถึงหมู่ที่สอง เป็น "โปรตีน" สำคัญมากเลยนะคะหมู่นี้ เพราะช่วยซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ เวลาผ่านไปนานๆ ความรู้คนเราก็ต้องเสื่อมลงบ้างล่ะน่า  ดังนั้นสติปัญญาจึงควรได้รับการบำรุงค่ะ  เบิร์ดจึงเน้นไปที่หนังสือเพื่อเพิ่มทักษะและความรู้  ประเภทนี้ต้องทานอย่าให้ขาด เช่นพวก “ตำรา คู่มือเสริมทักษะอาชีพ หรือหนังสือพัฒนาความรู้ประเภทต่างๆ  อย่าง  ภาษา  คอมพิวเตอร์   งานวิชาการ ฯลฯ” แต่พวกนี้ทานมากๆ ก็แสลงได้เหมือนกันนะคะ  เพราะถ้ามากเกินไปเท้าก็ชักจะลอย  ตัวกูของกูชักจะเกาะแน่น จึงต้องระวังให้จงหนักเลยล่ะค่ะ

มาถึงหมู่ที่สาม หมู่นี้ซี้กับหมู่แรก เรียก  " ไขมัน " ค่ะ  ทานแล้วให้พลังงานเหมือนกันแถมยังสะสมไว้ใช้ยามฉุกเฉินได้ด้วย ก็พวก “หนังสือพิมพ์หัวสีหัวดำ” ทั้งหลายไงคะ เอาเข้าปากเมื่อไหร่ ปากมันย่องเลย  แต่ถ้าทานเข้าไปมากๆ ระวังจะจุกอก ไขมันในสมองจะสูงได้นะคะ ..  ^ ^

แล้วก็มาถึงอาหารหมู่ที่สี่และห้า ประเภท "วิตามิน" และ "เกลือแร่" ค่ะ คู่นี้แม้จะไม่ให้พลังงานแต่ก็ส่งเสริมการเจริญเติบโตของสติปัญญาได้อย่างดีเลยนะคะ  เพราะฉะนั้นต้องเป็นหนังสือประเภทนี้เลย  “ ธรรมะ / ปรัชญา / สารคดี / บันทึกชีวิต / บทความเชิงวิเคราะห์ ” หรือเบาๆ แบบ “บทกวีดีๆ” ก็ถือว่าอยู่ในข่ายเช่นเดียวกันค่ะ  พวกนี้ี้ทานเข้าไปชีวิตจะงดงาม ดูดีมีสาระ มากๆเลยนะคะ..ไม่อ้วนด้วย !

              เป็นยังไงบ้างคะ   “หนังสือหลัก ๕ หมู่” อาหารเลี้ยงดูสติปัญญา “ ตำรับเบิร์ดๆ ” ของเบิร์ดเอง..ใช้ได้มั้ยคะ ? 

กัลยาณมิตรท่านใดมีตำรับหนังสือหลัก 5 หมู่ของตัวเองก็สามารถเอามาแลกเปลี่ยนกันได้นะคะ  ยินดีรับทุกตำรับเลยล่ะค่ะ 

 ^                            ^

 **********************************************

     เพราะเราทำงานด้านสาธารณสุขด้วยกันละมัง พี่จึงชอบการเขียนอะไร ที่มันชัดเจน มองเห็นกันจะจะ หนังสือหลัก ๕ หมู่ของเธอ เหมือนอาหารหลัก ๕ หมู่ ของสาธารณสุข ใครได้กิน ก็จะสุขภาพดี เหมือนใครได้อ่านครบ ๕หมู่ ก็สุขภาพจิตดี และพี่ก็เป็นคนดี ของเบิร์ดด้วย ที่มีหนังสือหลัก ๕ หมู่ วางอยู่เต็มตู้หนังสือ

    บอกไม่ได้ ว่าเริ่มชอบน้องเบิร์ด ตั้งแต่เมื่อไหร่ บันทึกไหน และดีใจทุกครั้งที่เข้ามาโพส บันทึกของพี่ ชอบการตอบที่ยาวๆ แต่ก็ยังรู้สึกว่า ทำไมจบเร็วจัง แล้วเมื่อไหร่ น้องเขาจะเขียนบันทึกอีก และบันทึกเหล่านี้ ยอดอ่านสูงนับพัน แรงดึงดูดอะไร ที่ทำให้คนสะดุดใจที่จะเข้ามาอ่าน ทั้งหมดผู้เขียนสรุปเอาเอง ตามประสา ว่าด้วยความบริสุทธิ์ แห่งจิตใจ ที่มุ่งหวังจะให้คนทั่วไป ได้สุขใจ อันเป็นสิ่งเบาสบาย เยือกเย็น และถ่ายทอดออกมาเป็นอักษร  พลังเหล่านี้ มีฤทธิ มีอานุภาพ อบอวลอยู่ในG2K จนใครๆ ก็อยากเข้ามา ทั้งๆที่ตอบเหตุผลให้ตัวเองไม่ได้ ทำไมจึงเข้ามา เหมือนตัวผู้เขียน

      ขอบคุณน้องเบิร์ด ที่มีไมตรีต่อกัน แม้มิเคยพบหน้า แล้วก็ไม่มีกำหนดเวลาแห่งการจะได้พบ มีเพียงสายใย ที่ทอดยาวส่งถึงกันไป ในห้วงจักรวาล สัมผัสด้วยใจ แต่มั่นคงเนิ่นนาน

      ขอบคุณกับบทความ ที่ปรากฏอยู่บนบันทึกในG2K  ทำให้พี่ ได้มีมุมสงบเย็น นั่งเอนกายฟังถ้อยคำ อันชื่นบานชื่นใจ จากน้อง โดยเฉพาะ กับวันที่มีความรู้สึกว่าชีวิตวันนี้เงียบเหงาจัง

      Tag คิดถึงน้องบิร์ดค่ะ