ผีซ่าส์กับฮานาดะ

เป็นคนที่ชอบดูการ์ตูนมาแต่ไหนแต่ไร จนบัดนี้ก็ยังชอบดูอยู่ แม้จะหมดวัยที่จะดูไปแล้วก็ตามเถอะ เมื่อไม่มีคนห้ามหรือยังไม่มีกฎหมายมาตราใด ที่ออกมาว่าดูการ์ตูนแล้วผิดกฎหมายก็คิดว่าจะยังไม่เลิกดู การ์ตูนที่ชอบดูมากๆก็คงจะเป็น เจ้าหนูยอดนักสืบโคนัน ยิ่งดูไปมันก็ยิ่งเพลินยิ่งดูมันก็ยิ่งติด ยิ่งกว่าซีรี่ หนังเกาหลีญี่ปุ่นเสียอีก แต่จะว่าไปก็ไม่เคยดูหนังเกาหลีเลย แม้ ว่าเค้าจะฮิตกันขนาดไหนก็ตาม พอตเรื่องมันก็คงจะเดิมๆ  แนวๆนางเอกต๊องๆหลงรักพระเอกมาดเนี๊ยบ พระรอง(ที่ดูหล่อกว่าพระเอก) มาหลงรักนางเอกแบบหัวปักหัวปำ แล้วคนดูก็พากันเห็นใจพระรองหมั่นไส้พระเอก นางร้ายหน้าตาดีกว่านางเอกอีกนั่นแหละที่เป็นแฟนเก่าพระเอกมาก่อน กลับมาหาพระเอกแย่งกันจะเป็นจะตายสุดท้ายก็มาได้กะพระรอง ถึงไม่เคยดูแต่ก็คิดว่าเนื้อเรื่องมันก็ประมาณนี้ ก็คงจะพอๆกะหนังไทย พอตเนื้อเรื่องก็เดิม ยิ่งหนังน้ำเน่าเท่าไหร่คนดูก็ยิ่งติดกันงอมแงม เท่านั้น แต่ถ้าดูแล้วไม่คิดมากมันก็ทำให้บันเทิงใจได้เหมือนกัน แต่มันก็ยังงงกะไอ้สัญลักษณ์ ฉ    น13/18  ท ที่ขึ้นมาก่อนที่ละครหรือรายการโทรทัศน์จะเริ่มรายการ ไม่รู้คนที่อ่านจะทำตามกันบ้างไหม อย่าว่าแต่เข้าใจไม่รู้ว่าได้อ่านกัน หรือเปล่า แต่ก็คงดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลยเนอะ แต่รู้ว่าโคนันที่ชอบดูนี่เข้าขึ้นไว้ว่า สำหรับเด็กต่ำ12ปี ดูทุกทีก็อ่านทุกทีแต่ก็ไม่ได้ปฏิบัติตามถึงจะเลยอายุ 12 ก็ยังอยากจะดู       มีอยู่วันนึงได้เข้าไปอ่านเวปๆ นึงเค้าเขียนชื่นชมการ์ตูนเรื่องนึงไว้ ชื่อเรื่อง  ผีซ่าห์กับฮานาดะ คนเขียนเข้าเขียนไว้อย่างน่าสนเชียวล่ะว่า  ผีซ่าส์กับฮานาดะ การ์ตูนที่ควรได้ดูสักครั้งในชีวิต  จากคอลัมน์ มหัศจรรย์การ์ตูน โดย วินิทรา นวลละออง
เป็นการ์ตูนที่ ‘ซาบซึ้งที่สุด’ จนบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้ ต้องบรรยายออกมาเป็นน้ำตา นั่นคือ ‘ผีซ่าส์กับฮานาดะ’ เรื่องนี้ได้รับรางวัลภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ยอดเยี่ยมจาก Tokyo International Anime Fair ปี 2003 (แซงอินุยาฉะได้), รางวัลแอนิเมชั่นยอดเยี่ยมจาก Asian Television Technical & Creative Awards ปี 2003 (เอาชนะการ์ตูนฉายโรงในปีนั้นอย่าง Baron the Cat Returns), กับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยมประเภททั่วไปจากหนังสือการ์ตูนเรื่องเดียวกันในงาน Kodansha Manga Award ครั้งที่ 19 ประจำปี 1995 (ซึ่งปีนั้นคินดะอิจิได้รางวัลประเภทการ์ตูนผู้ชาย)…เป็นหางว่าว ญี่ปุ่นนี่เค้ามีให้รางวัลการ์ตูนด้วยเหรอเนี่ย พออ่านแล้วก็อยากรู้ว่าการ์ตูนอะไร มันจะดีขนาดนั้น จึงได้อ่านเนื้อเรื่องย่อๆที่เค้าได้เขียนไว้ว่า‘ฮานาดะ อิจิโระ’ เป็นเด็ก ป.3 ที่เกิดและเติบโตในจังหวัดแถบชนบทของญี่ปุ่น เรื่องราวน่าจะเกิดขึ้นในช่วงที่โทรทัศน์สีเพิ่งจะมีขายไม่นาน (น่าจะประมาณสามสิบกว่าปีก่อน) ซึ่งเรื่องทั้งหมดเริ่มจากอิจิโระต้องการให้ซื้อโทรทัศน์ใหม่เป็นรุ่นมีสีจนกระทั่งทะเลาะกับคุณแม่ สุดท้ายเมื่อหนีออกจากบ้านก็กลับประสบอุบัติเหตุถูกรถชนแต่อิจิโระรอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์

แม้จะรอดตายแต่อิจิโระต้องเย็บศีรษะถึง 9 เข็ม และได้ของแถมมาอีกอย่างคือความสามารถในการมองเห็นและได้ยินเสียงวิญญาณของคนที่ตายไปแล้ว

แม้อิจิโระจะเป็นเด็กที่ซนที่สุดในหมู่บ้าน เรียกว่าเหยียบที่ไหนสิ่งมีชีวิตตายเรียบ แต่จุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของเขาคือ ‘กลัวผี’ ถึงอย่างนั้นกลับต้องมารับฟังคำขอของวิญญาณซึ่งคดีแรกสุดคือวิญญาณสาวสวยต้องการให้ไปหาชายที่รัก

ความที่พื้นเพเป็นเด็กที่มีจิตใจดี (ผสมปอดแหกเมื่ออยู่กับผี) ทำให้อิจิโระยอมช่วยเหลือจนวิญญาณหญิงสาวคนนั้นไปสู่สุคติได้ในที่สุด ข่าวนี้คงแพร่สะพัดไปในหมู่วิญญาณทำให้มีวิญญาณมาขอความช่วยเหลืออีกหลายครั้ง

ความน่ารักของการ์ตูนเรื่องนี้อยู่ที่วิธีคิดแบบเด็ก ป.3 ของอิจิโระนี่ล่ะค่ะ สำหรับเด็กที่ไม่รู้จักความตาย (แต่รู้ว่าตายไปต้องเป็นผีแล้วผีน่ากลัว) ไม่รู้จักความรักหรือความผูกพันอย่างลึกซึ้งระหว่างคนที่มีชีวิตอยู่กับคนที่ตายไปแล้ว (รู้แต่ว่าถ้าไปสู่สุคติก็จะไม่ได้คุยกันอีกเลยเศร้า) ไม่รู้จักกระทั่งการฆ่าด้วยการฉีดยา (แต่รู้แค่ว่าฉีดยามันเจ็บก็เลยกลัว) อิจิโระจึงเลือกกลัวแต่ในสิ่งที่ทำให้คนดูหัวเราะออก เพราะหลายครั้งเราเผลอซาบซึ้งไปกับฉากลาจากที่แสนเศร้า แต่อิจิโระกลับมีมุมมองในแบบเด็กๆ และเหตุผลแบบเอาแพะมาชนแกะที่เรานึกไม่ค่อยถึง

แนวคิดที่ได้จากการ์ตูนเรื่องนี้อีกอย่างคือ ‘การเปิดโอกาสให้ทำความดีอาจทำให้คนคนหนึ่งได้รับการหล่อหลอมจนเป็นคนดีได้ในที่สุด’ อิจิโระที่ซนจนหมดทางเยียวยาและไม่เคยคิดจะทำเรื่องดีๆ ให้พ่อแม่สบายใจกลับต้องมาเสียสละช่วยเหลือวิญญาณเพียงเพราะกลัวโดนผีหลอก ที่จริงเขาก็ไม่ได้เต็มใจช่วยหรอกนะ ว่าง่ายๆ คือโดนบังคับ แต่เมื่อได้เรียนรู้การทำความดีและเห็นผลตอบแทนที่ชัดเจนคือคนที่เราทำดีให้เขาสบายใจ ความดีจึงค่อยๆ หลอมเป็นส่วนหนึ่งในใจของอิจิโระทีละนิดในที่สุด

ยิ่งดูก็ยิ่งเกิด ‘ศรัทธาในความดี’ มากขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ จากที่มองคนอื่นโดยคาดเดาเจตนาตามใจตัวเองก็เริ่มมองที่การกระทำกับผลของการกระทำมากขึ้น เคยเห็นคนมีชื่อเสียงบางคนไปทำบุญหรือทำความดีไหมคะ หลายคนอาจมองว่า ‘สร้างภาพ’ หรือ ‘ไม่จริงใจ’ แต่ไม่ว่าเขาจะไม่ตั้งใจหรือถูกบังคับให้ทำความดีแบบอิจิโระ อย่างน้อยผลดีที่เขาทำก็ส่งให้คนอื่นมีความสุขค่ะ และสุดท้ายสักวันก็จะหลอมกลายเป็นความดีในหัวใจของเขาเอง

‘ผีซ่าส์กับฮานาดะ’ ไม่ได้สอนให้ใครทำความดีค่ะ แต่ทุกครั้งที่ดูเราจะรู้สึกว่าจิตใจตัวเองได้รับการชำระจนสะอาดขึ้นทีละนิด มองว่าความเสียสละไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องของคนที่ดีขนาดพ่อพระแม่พระถึงจะทำได้ แต่แม้ว่าเราจะเป็นคนเลวนิดๆ เราก็ยังเสียสละและทำดีได้เช่นกัน

อิจิโระทำให้เราศรัทธาในความกล้าที่จะทำดีของตัวเองค่ะ
  พอได้อ่านแบบนี้ก็คิดว่าน่าจะได้ลองดูสักครั้งนึงในชีวิตพอดี วันนั้นมีงานที่กระทรวงเห็นแผ่นซีดีเรื่องนี้วางขายอยู่สองแผ่นก็เลยลองหยิบมาดู (ตอนหยิบมาจ่ายตังส์ไปด้วยค่ะไม่ได้หยิบมาเฉยๆ) พอได้ดุมันก็ชักติดใจแม้จะไม่ได้ซื้อภาคหนึ่งมาก็เถอะ แต่เห็นตัวการ์ตูนแล้วมันก็น่ารักดี ฮานาดะเด็กชายซนๆตัวล้านๆ ที่เอาแต่แกล้งคนอื่นแต่ภายในจิตใจแล้วก็เป็นเด็กที่แอบแฝงความดีอยู่ไม่น้อย   ในความเห็นเฉพาะตัวเองคิดว่า ถ้าเด็กคนไหนหรือลูกใครที่ชอบดูการ์ตูนเราก็ไม่ควรจะไปห้ามเพราะในการ์ตูนบางเรื่องมันก็ให้แง่คิดดีๆเหมือนกัน อีกอย่างเชื่อเถอะว่าเด็กๆมักเป็นไปตามวัยของเค้า โตขึ้นเค้าจะเลิกดูการ์ตูนไปเองไม่ต้องไปบังคับให้เค้าเลิก พิจารณาจากตัวเองว่าเป็นคนที่ชอบดูการ์ตูนตั้งๆแต่เล็กๆชอบดูมากๆด้วย ดูทุกเรื่องไม่ว่าจะเป็น โดเรมอน อิคคิวซัง นินจาฮาโตริ ดากอนบอลz เซเลอร์มูน คิดว่าดูมามากมายนับไม่ถ้วน พอโตขึ้นหน่อยก้เลือกดูการ์ตูนพวกนี้ไปเอง ย้อนไปคิด แล้วยังคิดอยู่เลยว่าแหมดูไปได้นะเรา แต่จำได้ว่าตอนนั้นแม้จะดูการ์ตูนมากมายขนาดไหนก็ไม่เคย เสียการเรียนหรือว่าเกรดตกเลย เพราะแม่บอกว่าถ้าเรียนดีๆจะให้ดูการ์ตูน(^_^)….แต่ตอนนี้ถ้าให้กลับไปดูเซเลอร์มูนอีกก็คงไม่ดูแล้วล่ะ มันอายตัวเองเหมือนกัน แต่โคนันเนี่ย เพิ่งมาดูตอนโตแล้ว น่าจะเป็นตอนมัธยมปลายหรือว่าอุดมศึกษานี่ละมั้ง มันจำไม่ได้แล้วแต่ก้ได้อะไรจากการ์ตูนเรื่องนี้เยอะเหมือนกัน แม้ว่าการ์ตูนมันจะออกมาแนวเว่อร์ๆหน่อยพระเอก อาจจะฉลาดเกินมนุษย์ทั่วไปสักนิด แต่มันก็สอดแทรกความรู้อะไรหลายๆอย่างไว้ มารู้จัก สารลูมินอล ว่าเป็นน้ำยาที่ทำปฏิกิริยากับเลือด หากฉีดสารนี้ไปในบริเวณที่มีเลือดอยู่หรือเลือดอาจจะแห้งหรือเช็ดล้างไปแล้วก็ยังมีปฏิกิริยา ออกมาให้เห็น นอกจากนี้ยังทำให้รู้ว่า จานดาวเทียมที่ติดตามบ้านส่วนใหญ่ ความจริงต้องทุกอันนะ จะหันไปทางทิศตะวันตก เพื่อรับสัญญาณดาวเทียมที่ส่งมา ปกติไม่เคยสังเกตเลย ก็เพิ่งมาสังเกตเห็นนี่แหละ การดูการ์ตูนมันก็มีประโยชน์เหมือนกันถ้ารู้จักดูแล้วเอามาคิด แต่ไม่แนะนำให้หนูๆดูการ์ตูนโป๊ (คิดในทางบวกมันคงมีประโยชน์ทางเพศศึกษาละมั้ง)แต่อย่าดูจะดีกว่านะ