กรอบ กรอบ

กรอบ แกรบ  ใช้แทนเสียงของสิ่งของประเภทที่มีความหนืดต่ำ เมื่อกระทบกันแล้วมีเสียงดังที่กล่าวไว้

'กรอบ' ในภาษาไทย ก็คือเส้นที่ตีไว้เพื่อจำกัดขอบเขตของสิ่งที่อยู่ภายในขอบของกรอบ (ขออนุญาติแปลตามอัตภาพโดยไม่เปิดดูเนื้อหาใจความที่ถูกต้อง)

ในบ้านหนึ่ง พ่อกล่าวว่า "ตั้งเรียนให้ดี ๆ ทำงานที่ดี ๆ แล้วจะได้มีชีวิตที่ดี ฐานะที่ดี"
พ่ออีกบ้านหนึ่ง กล่าวว่า "ตั้งใจเรียนดี ๆ ศึกษาเรื่องการเงินดี ๆ ใช้เงินให้ดี ๆ"
คุณพ่อท่านหลังอาจเคยอ่านหนังสือพ่อรวยสอนลูก (หรือไม่ก็ได้)

พ่อแม่ทั่วไปก็ย่อมกล่าวสอนลูกให้ดำเนินชีวิตในทางที่ดี เพื่อให้เป็นคนที่ดี

กรอล กรอบ

กรอบ.. ในความหมายเชิงอุปมา เป็นมาตรฐานที่สร้างขึ้นเพื่อตีกรอบคนจำนวนหนึ่ง ให้ใช้ชีวิตภายในกรอบนั้น ๆ
เมื่อคนเรา ตอบสนอง เสียง กรอบ กรอบ
เราก็จะเริ่มได้กรอบมาเป็นของส่วนตัว
กรอบบางกรอบมีอภิสิทธิ์เหนือระดับ และสูงชั้นอย่างไม่ตั้งใจ จนต้องสงวนไว้ไม่ให้คนอื่นเบียดตัวเข้ามาได้ง่าย

กรณีนี้อาจไม่ได้นับ ผู้ที่เกาะอยู่บริเวณขอบ ซึ่งหมิ่นเหม่ไม่แน่ใจว่าจะอยู่ในกรอบหรือนอกกรอบดี

กรอบของสังคม เป็นสิ่งที่ถูกสร้างมานมนาน และเปลี่ยนแปลงลักษณะไปตามกาลเวลา

หลายคนอยากออกจากกรอบ
หลายคนมีการตอบสนอง ยามไม่พึงพอใจต่อกรอบที่ครอบไว้

กรอบพื้นฐาน ที่มีอยู่ แบบรู้จักกันเป็นอย่างดี อาทิเช่น
เข้าโรงเรียนอนุบาล -> ประถม -> สอบ -> มัธยม -> เอ็นทรานซ์ (แอดมิดชั่น) -> เลือกคณะ -> สอบผ่านได้เรียน -> เรียนมหาลัย -> ทำกิจกรรม -> สอบ -> จบ -> เกียรตินิยม -> ทำงาน -> ทำเงิน  -> เรียนต่อ -> เป็นด็อกเตอร์ -> ทำงาน -> แต่งงาน -> เลี้ยงลูก -> ส่งลูกเรียน -> ดูแลพ่อแม่ -> ...

ลักษณะกรอบด้านบนนั้นเป็นเพียงเรื่องสมมติ
เพราะในความจริง ที่จริงที่สุด
การดำเนินชีวิตอยู่ในกรอบอย่างมีเสถียรภาพมักเกิดขึ้นได้ยากยิ่งยวด

เราล้วนอยากจะปลีกตัวออกจากกรอบ และกฎ ในบางเวลา (หรืออาจตลอดไป)

ด้วยหลักการแบบงู ๆ ปลา ๆ
กรอบ ระเบียบ ข้อกำหนด จะช่วยให้ทุกคนที่อยู่ภายในกรอบปฏิบัติตามเงื่อนไขเพื่อความอยู่รอด จึงง่ายที่จะกลายเป็นพวกเดียวกัน มีพฤติกรรมบางอย่างคล้าย ๆ กัน

แต่พฤติกรรมที่หลากหลาย บวกกับจินตนาการที่ตายแล้วฟื้นได้ ทำให้ภายในกรอบมีสีสัน มีพลวัต ไม่หยุดนิ่งแม้ถูกยิงซ้ำ
ด้วยเหตุนี้ แม้จะมีกรอบที่เหมือนกันสักกี่กรอบ ภาพภายในก็แตกต่าง อย่างไม่อาจคาดเดา

ก่อนหน้านี้มักคิดด้วยความขบขันว่า มนุษย์สร้างกรอบ แล้วก็อยากออกจากกรอบที่สร้างไว้ จนเริ่มเห็นประโยชน์ของกรอบ ซึ่งอาจช่วยให้ไม่ต้องว่างจัด พอเซ็งก็เดินออกไปนอกกรอบ เบื่อแล้วค่อยกลับเข้ามาใหม่ ถ้าจะพูดให้งงขึ้นก็คือ เรามีกรอบ เพื่อจะได้ใช้เป็นข้ออ้างออกจากกรอบ

หากกรอบเป็นรูปสี่เหลี่ยม เราสามารถสร้างกรอบได้เองถึงสามด้าน ซึ่งน่าเสียดายที่อีกด้านนึงคุณสังคมเขาชิงสร้างไว้ให้มาตั้งแต่ก่อนเกิดซะแล้ว .. และถ้าจะลองสร้างเองทั้งสี่ด้าน ก็อาจกลายเป็นเรื่องใหญ่ไม่น้อย