วันที่ 20 พฤศจิกายน 2550

วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เราจะพักที่หัวหินนี้แล้ว อากาศดีต่างจากเมื่อวานอย่างชัดเจน จนผมอุทานออกมาว่า สงสัยฟ้าไม่อยากให้ลูกและเราเล่นน้ำมากเกินไป แต่ก็ดีครับ เพราะว่าอากาศก็ยังหนาวอยู่ดี ถ้าลูกลงน้ำได้ ผมคงต้องขนตั้งอีกเป็นแน่ๆ ฮ่า ฮ่า

                กว่าเราจะตื่น กินข้าว อาบน้ำก็ปาเข้าไปสายมากแล้ว เราและลูกๆต่างก็นั่งเล่นกันในห้องพัก สบายนี่ครับ นอนเล่นได้เป็นวันๆเลย เรานัดรถลีมูซีนให้มารับเราเข้ากรุงเทพตอนบ่ายโมง ไอ้ผมก็หลับตานึกไปว่าน่าจะเป็นรถหรูๆแบบที่สนามบิน ก็เรียกว่าลีมูซีนนี่นา แต่ทันทีที่เห็นรถก็ตะลึง เพราะว่าเป็นรถเก่าๆคันนึง นี่เป็นรถของเอกชน เอกชนที่ว่านี้ก็คือเขาเอารถเขาเองมาขับ ไม่มีบริษัท ไม่มีค่าหัวคิว แต่นั่นแหละ มันดีกว่าหิ้วลูกสาวสวยๆ ตัวเล็กๆ 2 คนนั่งรถทัวร์เข้ากรุงเทพ ไปลงที่สายใต้ แล้วกระเตงๆต่อไปยังที่พักอีกมากครับ

                คนขับรถคนนี้มนุษยสัมพันธ์ดีมากเลยครับ เขาขับรถไปคุยโทรศัพท์ไปได้ตลอดทาง เดี๋ยวคนนู้นโทรมาทีคนนี้โทรมาอีกที ภรรยาโทรมาบ้างครับ ราวกับเธอจะไม่รับรู้เลยว่าสามีของเธอกำลังขับรถอยู่ แม้แต่พี่แป้งยังสังเกตได้เลย พอมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาเธอก็เลยหัวเราะออกมาทีนึง

                คุณจ้าหลับบนตักแม่ตลอด คงหิวด้วยกระมัง เพราะว่าอาหารตกลงถึงท้องเธอน้อยมากเลยตั้งแต่เช้า ขึ้นรถเลยสลบ ส่วนพี่แป้งคุยตลอดทาง คุยตลอดทางจริงๆนะครับ ลูกสาวคนนี้ของผมน้ำลายแตกฟองเลย ถามนู่นถามนี่ตลอดทาง ผมชอบสิครับ เพราะได้โอกาสตอบคำถามและสอดแทรกเรื่องราวเสริมเธอไปเป็นระยะๆ เป็นต้นว่าเรื่องราวของเขาวังที่เพชรบุรี เรื่องราวของต้นตาล (ที่เธอทึกทักว่ากลัวเป็นนักหนา เพราะเพื่อนเล่าว่า เปรตสูงเหมือนต้นตาล) เธอเล่าเรื่องที่โรงเรียนให้ฟัง เล่าเรื่องที่ย่าณีถามในห้องเรียนว่า เกาะอะไรในประเทศไทยที่เป็นจังหวัด ไม่มีใครตอบได้หรือตอบถูก พี่แป้งตอบว่าภูเก็ต ผมก็ถามว่าทำไมลูกจึงรู้ล่ะ เธอก็ตอบทันทีว่า ก็เราเที่ยวกันแล้วนี่นา เออจริง

                น้องจ้ามาตื่นเอาแถวๆทางแยกที่เราต้องเลี้ยวขวาไปทางสมุทรสงคราม ตื่นมางอแงครับ เพราะว่าคงหิวสุดๆ ดีที่มีขนมติดมาบ้างเลยส่งให้กินพลางๆ เรานั่งรถจากหัวหินเข้ากรุงเทพใช้เวลาแค่ 2 ชั่วโมงนิดๆเท่านั้นเอง แต่มาเสียเวลาในกรุงเทพซะตั้งนาน แบบที่ว่าถ้าเราขับรถกลับก็อาจจะไปถึงครึ่งทางไปหัวหินเลยเชียว เรานอนที่คอนโดฯของปิ่น น้องสาวคนสุดท้อง ลูกสาวทั้ง 2 ตื่นเต้นใหญ่ เพราะเธอรู้ว่าที่นี่สามารถว่ายน้ำได้ มีสนามเด็กเล่นเล็กๆให้เล่น แบบว่าไม่ต้องพักผ่อนกันเลย ลำบากผมอีกรอบ เพราะว่าน้ำในสระมันเย็นเหลือเกินนนนน