มหัศจรรย์ KMเบาหวาน พุทธชินราช - กระบี่

การมากระบี่ในครั้งนี้เหมือนกับการกลับบ้าน บ้านนี้มีความรัก มีความเอื้ออาทร มีความผูกพัน ความรู้สึกดีๆตั้งแต่สมัยก่อนบวกกับน้ำใจจากชาวกระบี่ตั้งแต่ก้าวแรกที่มาเยือน ทำให้ผมมั่นใจว่าพวกเราทั้งสองทีมจะร่วมกันพัฒนาแนวทางการดูแลผู้ป่วยเบาหวานได้สมความตั้งใจ

     6 ธค 50 วันนี้เป็นวันเริ่มทำงานวันแรกตามที่เราตั้งใจมากระบี่ละครับ รถจาก รพ.กระบี่มารับเราตั้งแต่เช้าที่ โรงแรมเดอะกรีนเนอรี่ ที่พักทริปนี้ของเรากระทัดรัดสะอาดสะอ้านน่าพักมากครับ เจ้าของโรงแรมมีอัธยาศัยไมตรียิ้มแย้มแจ่มใส น้องๆเจ้าหน้าที่ของโรงแรมก็ดูแลเอาใจใส่ ข้อสำคัญราคาก็ย่อมเยาครับ (ไม่ได้ค่าโฆษณาซักนิดเลยครับ)  โชเฟอร์จาก รพ กระบี่ ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เพื่อนเก่าชื่อคุณเสริมนั่นเอง  ตะก่อนสมัยผมมาอยู่กระบี่กับอั้ยเหิดใหม่ๆ พี่เสริมนี่แหละครับเป็นเพื่อนคู่ใจคอยขับรถเก็บหมอสองคนนี้กลับถึงโรงพยาบาลได้โดยสวัสดิภาพ ปัจจุบันพี่เสริมเป็นหัวหน้าทีมขับรถของโรงพยาบาลกระบี่แล้วครับ เจ๊ศิริรัตน์บอกว่าปรกติพี่เสริมไม่ค่อยได้ขับเท่าไรแล้ว(คุมเด็กๆเป็นส่วนใหญ่)  แต่พอรู้ว่าหมอนิพัธจะมาก็ขอมาดูแลเรื่องรถรับส่งด้วยตัวเอง เหมือนกับย้อนกลับไปอดีตยี่สิบกว่าปีก่อนเคยดูแลกันอย่างไร เมื่อได้มาพบกันอีกความรู้สึกดีๆที่เคยมีไม่ได้ลดน้อยถอยลงตามกาลเวลา รู้สึกซาบซึ้งมากครับ

ถ่ายรูปหน้าโรงแรมไว้เป็นที่ระลึก จากซ้ายเสื้อเขียวพี่เสริม ผม คุณผู้หญิงตรงกลางคือเจ้าของโรงแรม หมอยงยุทธ(เหิด) แล้วก็หลวงตาวี

     

     การประชุมครั้งนี้จัดที่ โรงแรมกระบี่เมอรี่ไทม์ครับ เป็นโรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกระบี่ สถานที่กว้างขวางมากจนผู้เข้าร่วมประชุมบางคนหาห้องประชุมไม่เจอกว่าจะพร้อมเพรียงกันก็ประมาณเก้าโมงกว่าๆ พี่ศิริรัตน์เชิญผู้เข้าร่วมแลกเปลี่ยนประสบการณ์ครั้งนี้ทุกสาขาวิชาชีพที่เกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยเบาหวาน(แพทย์ พยาบาล เภสัชกร นักกายภาพบำบัด แพทย์แผนไทย สาธารณสุขอำเภอ เจ้าหน้าที่อนามัย ฯลฯ )  มีการพูดคุยซักถามกันในเบื้องต้นถึงความรู้สึกที่มาร่วมประชุมในครั้งนี้ ส่วนใหญ่บอกว่าไม่มั่นใจว่าอะไรจะเกิดขึ้นในสองวันที่จะร่วมกิจกรรมกันแต่ก็อยากได้ประสบการณ์จากการประชุมรูปแบบใหม่ บางคนก็งงกับการจัดเก้าอี้ประชุมเป็นแบบนั่งล้อมวงไม่มีโต๊ะสำหรับจดบันทึกใดๆ  ผู้เข้าร่วมประชุมครั้งนี้เกือบร้อยคนนะครับ พอนั่งที่กันเรียบร้อยดีแล้ว ก็เริ่มผ่อนคลายความตึงเครียดกันก่อนด้วยกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์โดย อ้อ เปรมสุรีย์ สำหรับน้องผมคนนี้คุณภาพการันตีได้ว่าต้องหัวเราะครับ

     พี่ศิริรัตน์ ก็เล่นกับเค้าด้วย ผู้นำที่ดีต้องเป็นแบบนี้ครับ

     

     นี่ก็เช่นเดียวกัน พี่สุภา รองผ.อ. ฝ่ายการพยาบาล เป็นผู้ใหญ่ที่น่ารักมากครับ เล่นกับน้องๆได้อย่างไม่ขัดเขิน

 

     หัวเราะกันจนผ่อนคลายกันดีแล้ว ก็มาถึงพิธีการมั่งครับ ที่จริงก็ไม่ได้มีพิธีรีตองอะไรกันมากมาย ทีมพวกเราจากพุทธชินราช ขึ้นมากล่าวแนะนำตัวและความตั้งใจที่มากระบี่ในครั้งนี้ สำหรับตัวผม การมากระบี่ในครั้งนี้เหมือนกับการกลับบ้าน บ้านนี้มีความรัก มีความเอื้ออาทร มีความผูกพัน ความรู้สึกดีๆตั้งแต่สมัยก่อนบวกกับน้ำใจจากชาวกระบี่ตั้งแต่ก้าวแรกที่มาเยือน ทำให้ผมมั่นใจว่าพวกเราทั้งสองทีมจะร่วมกันพัฒนาแนวทางการดูแลผู้ป่วยเบาหวานได้สมความตั้งใจ  จะต้องมีอะไรดีๆเกิดขึ้นในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในครั้งนี้แน่ๆครับ

     ทีมพวกเราทุกคนขึ้นไปแนะนำตัวและเล่าถึงความตั้งใจที่มากระบี่

 

     เมื่อรู้จักกันดีแล้วก็เริ่มการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงานนะครับ เริ่มจากเรื่องเล่าของโรงพยาบาลกระบี่ พี่ศิริรัตน์และเอ้ง เล่าประสบการณ์ที่ผ่านมาเรื่อง การดูแลผู้ป่วยเบาหวานโดยใช้กรอบแนวคิด chronic care model  ซึ่งโมเดลนี้เน้นการสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้ให้บริการและผู้รับบริการเป็นหลักสำคัญ  ต่อจากนั้นเราก็ฉายดีวีดีเรื่อง "การจัดการความรู้เครือข่ายเบาหวาน"  ที่โต้งติดกระเป๋ามาจากพิษณุโลกด้วย เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการสร้างเครือข่ายการดูแลผู้ป่วยเบาหวาน ผ่านกระบวนการจัดการความรู้  กรณีตัวอย่าง รพ.สมเด็จพระยุพราชธาตุพนม   รพ.พุทธชินราช    รพ.เทพธารินทร์   สสจ. สกลนคร   สอ.คำตะกร้า  และที่ขาดไม่ได้คือความเห็นของ พี่วัลลา (ดร.วัลลา ตันตโยทัย) ซึ่งผมยกให้เป็นประธานเครือข่ายเบาหวาน ใครจะว่าอย่างไรก็ไม่รู้หรอกครับ แต่ผมว่าพี่วัลลาเป็นผู้นำทีมที่อึดมากๆเหมาะกับตำแหน่งประธานแล้วหล่ะครับถึงแม้จะเป็นประธานเครือข่ายที่ไร้ตัวตนไม่มี body มีแต่สมาชิกและก็มีน้ำใจ

     ต่อจากนั้นผมก็เล่าเรื่องมั่ง ผมนำเรื่องการจัดการความรู้เท่าที่ผ่านมาในประสบการณ์อันน้อยนิดของผมมาแชร์กับผู้เข้าร่วมประชุมชาวกระบี่ ผมเล่าประสบการณ์ที่ผ่านมากับ KM อย่างไม่ต้องเสริมแต่ง ไม่ปิดบังทั้งความรู้จากประสบการณ์และความรู้สึกที่เกิดเมื่อสัมผัสกับกระบวนการจัดการความรู้ ผมสบายใจทุกครั้งที่ได้พูดคุยถึงเรื่องนี้ เพราะอะไรรู้มั้ยครับ เพราะผมมั่นใจงัยครับว่า ประสบการณ์ของแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกันดังนั้นการแชร์ประสบการณ์จึงไม่ถูกจำกัดว่าผิดหรือถูก มันไม่ใช่ทฤษฎี มันถูกปล่อยให้เปิดกว้างและถูกยอมรับโดยจิตใจที่เปิดกว้างเช่นเดียวกัน ดังนั้นกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จะลื่นไหลไปด้วยดีได้ก็ในบรรยากาศที่เป็นมิตรและปราศจากความตึงเครียดเท่านั้นครับ

     ถึงตอนนี้ก็เที่ยงพอดี เจ๊กับทีมพาพวกเราไปชิมก๋วยเตี๋ยวเป็ดเจ้าอร่อยที่ตลาดเก่า ความจริงบ่นให้แกฟังตั้งแต่เมื่อวันแรกแล้วครับว่าอยากไปลองชิมดูอีกทีว่ายังเหมือนเดิมรึเปล่า ปรากฏว่าอร่อยไม่ผิดหวังเลยครับ โดยเฉพาะพี่ปรีชาติดใจมากถึงกับอยากมากระบี่ปีละครั้งเพื่อมากินก๋วยเตี๋ยวเป็ดเจ้านี้ สงสัยต้องหางบ อบต.มาสนับสนุนการเดินทางน่าจะดีนะครับ  แต่ที่น่าประทับใจเป็นที่สุดคือ ท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาลกระบี่ ได้มาร่วมรับประทานก๋วยเตี๋ยวกับเราด้วย ท่านให้ความเป็นกันเองอย่างสูงครับ สร้างความประทับใจให้พวกเราทุกคนในทีมพูดถึงท่านด้วยความชื่นชม

 เจ๊ศิริรัตน์ ท่านผอ.รพ.กระบี่ หลวงตาวี และก็ผม ในร้านก๋วยเตี๋ยวเป็ดเสียดายที่ในรูปก๋วยเตี๋ยวยังไม่ได้เสริฟ ไม่งั้นคงส่งกลิ่นพะโล้หอมฉุยทะลุรูปออกมายั่วน้ำลายแน่ๆ

     หนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มหย่อน เริ่มต้นภาคบ่ายด้วย อ้อ เปรมสุรีย์อีกเช่นเคย ได้หัวเราะกันซักหน่อยความง่วงซึมก็หายไปมีแต่ความตื่นตัวกลัวจะจับกลุ่มขี่มอเตอร์ไซด์กับเค้าไม่ได้

 

      ตลอดบ่ายวันนี้เราจัดกลุ่มผู้เข้าประชุมเป็น 8 กลุ่ม เพื่อการเล่าเรื่องแลกเปลี่ยนประสบการณ์การดูแลผู้ป่วยเบาหวานของแต่ละคน ฝึกการใช้ dialogue ในการพูดและการฟัง เพื่อค้นหาปัจจัยแห่งความสำเร็จในแต่ละเรื่องเกิดเป็นองค์ความรู้จากของจริงบวกกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นในเรื่องเล่าแต่ละเรื่อง บรรยากาศในการพูดคุยพรั่งพรูไปสู่ความรู้สึกที่เป็นสุข  ผมสังเกตได้จากเสียงหัวเราะที่มากขึ้นเรื่อยๆในทุกกลุ่ม

 

     เมื่อได้เล่าเรื่องกันหมดทุกคนแล้ว ทุกคนในกลุ่มก็รวมพลังกันวิเคราะห์ปัจจัยแห่งความสำเร็จในแต่ละเรื่องเล่า เขียนบนการ์ดแห่งความสำเร็จแล้วก็ติดไว้บนฟลิปชาร์ต

 

     บางกลุ่มคุยกันสนุก เบรคบ่ายไม่มีความหมายซะแล้วครับ คุยกันติดพันไม่ยอมลุกจากเก้าอี้ กิจกรรมในวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดีจนถึงรายการสุดท้ายในเวลาใกล้เย็น แต่ละกลุ่มจะคัดเลือกเรื่องเล่าที่ประทับใจเพื่อนำเสนอ รวมถึง notetaker ประจำกลุ่มจะเล่าถึงบรรยากาศในกลุ่มและประมวลผลปัจจัยแห่งความสำเร็จจากเรื่องเล่าของกลุ่ม เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับเพื่อนในกลุ่มอื่นๆ

     ตัวอย่างผู้เล่าเรื่องได้ประทับใจครับ

     คุณลิขิต notetaker ประจำกลุ่มสรุปปัจจัยแห่งความสำเร็จในการดูแลผู้ป่วยเบาหวาน

     เรื่องเล่าที่ถูกใจ เจ๊ศิริรัตน์ก็มีรางวัลให้ด้วยครับ เป็นหนังสือ มหัศจรรย์ KM เบาหวาน กรณีศึกษาพุทธชินราช นั่นเอง

 

     ในที่สุดวันแรกของ KM เบาหวาน พุทธชินราช - กระบี่ ก็ผ่านพ้นไปด้วยดี ผมได้รอยยิ้มมากมายจากผู้เข้าร่วมประชุม  หลายคนบ่นเสียดายแทนเพื่อนที่ไม่มีโอกาสมาร่วมประชุมในวันนี้ แล้วก็บอกว่าพรุ่งนี้จะไม่พลาดเป็นแน่ แค่นี้ก็เป็นความมหัศจรรย์แห่ง KM สำหรับผมแล้วครับ

    

    

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Beautiful mind



ความเห็น (13)

ST
IP: xxx.26.206.187
เขียนเมื่อ 
ไม่เคยมีประสบการณ์เข้าร่วมกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับKMเบาหวาน  แต่จากการติดตามที่อาจารย์เล่า ได้เห็นบรรยากาศที่เป็นมิตรและปราศจากความตึงเครียดของผู้ให้และผู้รับ ขอชื่นชมกับทีมงานของอาจารย์ค่ะ
Jor
IP: xxx.123.235.157
เขียนเมื่อ 
แฟนคลับตามมาอ่านค่ะ... ต่อไปก็โชว์พลังความมหัศจรรย์ KM เบาหวาน รพพ ทั่วทั้งประเทศไทยเลยนะ.... สู้ต่อไป..อั้ยมดแดง :)
     ขอบคุณสำหรับความชื่นชมครับ คุณ ST
     ผมคงเป็นอั้ยมดแดงไม่ได้หรอกคุณ Jor แต่อาจเป็นอั้ยหมูแดงหรืออั้ยช้างแดงได้ครับ
เขียนเมื่อ 
  • หมดจดงดงามจริงๆครับ
  • มหัศจรรย์ น้ำใจมนุษย์ ห่วงใย แบ่งปัน สรรค์สร้าง
  • ขอบคุณที่เครือข่ายเบาหวานรักกันครับ
     เป็นอย่างที่เกรียงศักดิ์ว่า ตอนนี้ทีมพุทธชินราชก็พูดถึงทีมอุดรอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน อีกไม่นานคงได้พบกันครับ
prapapun
IP: xxx.27.229.127
เขียนเมื่อ 

ดูแลผู้ป่วยเบาหวานอยู่ค่ะ  อยากเข้าร่วมประชุมแลกเปลี่ยนความรู้บ้าง  จะดูโปรแกรมการจัดประชุมได้ที่ไหนคะ   หรือว่าประชุมวิชาการเกี่ยวกับเบาหวานก็ได้ค่ะ

-สนใจDVDการจัดการความรู้เครือข่ายเบาหวานด้วยค่ะ

คุณprapapun ลองดูในบล็อกของพี่วัลลานะครับ http://gotoknow.org/blog/dmcop  มีพูดถึงเรื่องเบาหวานมากมาย เห็นว่าใน HA forum มีค ปีหน้าก็จะมีการแลกเปลี่ยนเรื่องการดูแลผู้ป่วยเบาหวานเช่นกันครับ

นับว่าเป็นกระบวนการแลกเปลี่ยนที่ลื่นไหลจริงๆนะ ลป ยอมรับว่าได้เกินที่คาดหวังไว้ ที่จริงโต้งนอนไม่ค่อยหลับมาหลายวัน อิอิอิ...เพราะพกความกังวลไว้กลัวกระบี่จะไม่ได้ดั่งที่ตั้งใจ แต่ก็สรุปได้ละค่ะว่า งานได้ผลคนเป็นสุขค่ะ

     ข้อสำคัญคือได้เพื่อนอีกมากมาย ตอนนี้ท่าทางโต้งจะสนิทกับทีมกระบี่แล้วนิ สงสัยได้ไปกระบี่อีกแน่

ยินดีด้วยที่คุณหมอนิพัธและน้องๆ ทีมพุทธชินราชประสบความสำเร็จกับงานขยายเครือข่าย KM ที่กระบี่

ขอบคุณที่ตั้งให้เป็นประธานเครือข่ายนะคะ ความจริงเป็นผู้ประสานงานเครือข่ายก็ดูดีนะ มีความรู้สึกเป็นกันเองดีมากๆ

ฝากความคิดถึงไปยังน้องๆ ทุกคน อีกไม่นานจะชวนไปใต้อีก

โต้งกับน้องๆก็คิดถึง อจ.อยู่เสมอเลยนะคะ ไม่รู้ว่า อจ.จะมาพิษณุโลกได้เมื่อไหร่ตามสัญญาที่ให้ไว้น่ะค่ะ (ลุงปุ๊ กับ เทศฯสุธี บอกสงสัยลืมไปแล้วว )

     ขอบคุณพี่วัลลาครับ ทีมพุทธชินราชได้เรียนรู้เรื่องของการจัดการความรู้เครือข่ายเบาหวานก็เพราะพี่วัลลาสร้างโอกาสให้  เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะชวนขึ้นเหนือล่องใต้ก็ขอให้บอกเถอะครับ ผมและน้องๆพร้อมร่วมมือด้วยความยินดี