( ดร.อุษา กลิ่นหอม เอาตำราเห็ดมาฝาก ) 

ช่วงบ่ายวันนี้  คณะเราแวะไปชมของดีตักศิลา ที่ตึกคณะวิทยาศาสตร์ สถานที่จัดงานแจกรางวัลเมื่อวานนี้ละครับ ไม่ใช่เรื่องใกล้เกลือกินด่างนะครับ เพียงแต่เราไม่มีโอกาสไปชมในช่วงที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาเสด็จมาเปิด พิพิธภัณฑ์เห็ดที่มีฤทธิ์ทางยาแห่งนี้ เมื่อก่อนเคยได้ยินแต่คนเล่าว่า เห็ดต่างๆที่เรารับประทาน บางชนิดมีคุณสมบัติเป็นยามากมายหลายร้อยขนาน ตำราตามหลักภูมิปัญญาไทยก็เคยเห็นมาบ้าง แต่ที่นี้เขาผลิตเป็นยาที่สกัดตัวยาออกมาเป็นยาแผนปัจจุบัน  

    

(พิพิธภัณฑ์ และอาคารที่ตั้งอยู่ในคณะวิทยาศาสตร์) 

ดร.อุษา กลิ่นหอม เป็นผู้อำนวยการดูแลโครงการแห่งนี้ สามารถเสนอความสำคัญระบบนิเวศประเทศเราได้ไม่แพ้สำนักไหนในอาเชียน จัดแสดงเห็ดตัวอย่าง ตัวยาที่ผลิตจากเห็ด ตำรา สื่อต่างๆ ทันสมัยมาก ผมไม่รู้จะเล่าอย่างไร เพราะทุกอย่างน่าทึ่งตะลึงแล อุแม่เจ้า ! มีเห็ดดอกเท่ากระด้งมาแสดงมากมาย ละลานตาไปหมด 

  

(เห็ดยักษ์ และผลิตภัณฑ์ยาที่สะกัดจากเห็ด) 

ไม่ได้มีผลงานเรื่องเห็ดอย่างเดียวนะครับ  ยังมีเรื่องความหลากหลายทางชีวภาพในมิติต่างๆอีกมากมาย ที่เชื่อมโยงงานวิจัยลงไปถึงชุมชน ลงไปหากระบวนการเรียนในทุกระดับชั้น เช่น โครงการความหลากหลายทางชีวภาพของชนพื้นถิ่น  เรื่องหลักสูตรท้องถิ่นก็จับมั่นไม่ปล่อยมานาน  เดือนที่แล้วผมก็ยังได้มาช่วยเป็นวิทยาการจัดประชุมร่วมกับกระทรวงทรัพยากรสิ่งแวดล้อม ถือว่ารายการนี้แนะนำของดีเมืองมหาสารคามก็แล้วกัน ใครไม่เคยมาแวะชมอย่าเพิ่งคุยว่าตัวเองเจ๋งเป้งเรื่องระบบนิเวศวิทยา 

 

(งานบริการนิสิตพิการ จำเป็นต้องใช้คนและเครื่องมือพิเศษ) 

ออกจากพิพิธภัณฑ์เห็ด เราไปแวะชมโครงการพิเศษงานสนับสนุนนิสิตพิการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นเรื่องที่น่าชื่นชมมากที่ตักสิลาแห่งนี้ ได้กระจายความรู้ไปถึงผู้คนทุกหมู่เหล่า งานนี้เจ้าสำนักเป็นลูกสาวคนแซ่เฮ คงจำได้นะครับคนที่ขี้เซาเข้าขั้นนั่นแหละ เธอชื่อพัชราภา (หนิง) ได้ร่วมกับนิสิตอาสาจำนวนหนึ่ง ทำหน้าที่ช่วยเหลือคนพิการให้ได้รับโอกาสศึกษาในระดับอุดมศึกษา  

เด็กพิการเหล่านี้เรียนดี มีความสามารถพิเศษพอตัว ไปล่าถ้วยรางวัลมาแล้ว หลายคนจบไปด้วยเกียรตินิยม อุปกรณ์การเรียนการสอนที่นี่แพงมาก คอมพิวเตอร์คนพิการบางตัวราคา2แสนบาท เครื่องมือผลิตสื่อ ห้องอัดเสียง ทุกอย่างล้วนเป็นอุปกรณ์ที่ผลิตขึ้นเป็นการเฉพาะ เด็กกลุ่มนี้เคยมาเข้าค่ายที่สวน ทุกคนเก่งอย่างคาดไม่ถึง นิสิตบางคนเก่งทางดนตรี ส่วนนิสิตหญิงบางคนร้องเพลงไพเราะแต่แสนเศร้าเขย่าหัวใจ  

ด้วยอานิสงส์ของความดี หนิงได้รับทุนไปศึกษาเรื่องการบริหารเด็กพิการที่รัฐโคโรราโด ตอนนี้กำลังฟุตฟิตฟอไฟ หลังปีใหม่เธอก็คงจะเดินทาง  แต่เจ้าลูกชายคนที่จะไปรัฐโอเรกอนนี่น่าเป็นห่วง มาที่สารคามตั้งแต่ไก่โห่ บอกว่าจะมาถ่ายรูปวันงานรับปริญญา สงสัยกล้องยี่ห้อนี้จะตั้งโฟกัสยาก จากสายข่าวล่ามาเร็วบอกว่ากำลังลุ้นจะเป็นเขยสารคาม เพี๊ยง!! ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่ คืนนี้จะจับยามสามตาดู จะ อิ อิ หรือ อ๊ะ อ๊ะ..