กอด    เป็นสัมผัสรัก ที่ไม่ได้รับและไม่ได้ให้กันง่ายๆ   กว่าจะขอกอด หรือจะกอดใครได้นี่  สมองต้องสั่งการออกมาจากใจ   ใจรัก  ใจต้องการที่จะรับความอบอุ่นและมิตรไมตรี  อย่างนักที่จะหาได้....

ควันรักควันหลงจากดงหลวง(6) ..ที่สร้างอารมณ์ ของครูเก่าคนหนึ่ง  ที่จะคิดถึง  และกลั่นกรองออกมาเป็นตัวหนังสือ...คิดแล้วคิดอีกว่า...แต่ละตัว  จะออกมาห้อง ก้นบึ้งของหัวใจ  ที่กว้างใหญ่ไพศาลเสียเหลือเกินว่า.....คิดถึงมิตรรักเสมอ 

ความเป็นครู จะสะกัดกั้น ความสุขครั้งนี้ได้ไหมหนอ....อืมมมม มันคนละเรื่องกันนะ

จากดงหลวง  เฮฮาศาสตร์  ...ทำให้จิตใจของครูเก่าคนหนึ่ง  ละเอียดอ่อน นุ่มนวลขึ้นมาอย่างมหัศจรรย์  ที่จะขอกอดกับผู้ชาย..ที่ไม่ใช่สามี....ประดุจเป็น..พี่ชาย ที่ครูอ้อยใฝ่ฝันและปรารถนายิ่งนัก...ครูบาสุทธินันท์  ท่านพี่ชายใหญ่  ที่คุยกับครูอ้อย  ต่อกลอนกับครูอ้อย  มาเสมอ...ภาพนี้  ครูอ้อยขอบอกว่า....ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ  ใสบริสุทธิ์  เพราะผู้บันทึกภาพ...คือ..ผู้ที่มีตำแหน่ง...สามี....คิกคิก

 

ส่วนมิตรรัก  อีกท่านหนึ่ง   ที่โต้ตอบทางบันทึกเสมอ  เรื่องราวเกี่ยวกับดอกไม้   ดอกกล้วยไม้  แสนรักของครูอ้อย  โต้ตอบ  ถึงขนาด  ครูอ้อยขอไปเที่ยวที่บ้าน  และจะไปขอ...กล้วยไม้มาด้วย..

นั่นน่ะ  อานุภาพของบล็อกนี้  เป็นไปได้  พอพบปุ๊บ  ก็สวมกอดด้วยความยินดี  คิดถึง..

คุณภูคา...ไม่ผิดหวังเลย  พูดเก่ง  มีสาระ  ประทับใจ...

ช่างเป็นกอดจากผู้ชายที่ไม่ใช่สามี  ที่น่ารัก...บริสุทธิ์  ..อีกครั้ง..ที่ตำแหน่ง...พ่อบ้าน..เก็บภาพไว้ให้  และครูอ้อยก็แอบไปเก็บภาพนี้มาจาก...ไฟล์อัลบั้มของเธอ...จุ๊จุ๊...อย่าเอ็ดไป...คิกคิก

 

มีความสุขจังเลย....

ไม่รู้ภาพนี้  ทั้ง 2 ภาพ  จะถูกเก็บ ไป..ทำมิดีมิร้ายหรือเปล่า สินา..ฮาก๊ากกกกกกก..

กอดผู้ชายที่ไม่ใช่สามี  ขอจบแต่เพียงเท่านี้  ความจริงมีหลายกอดค่ะ  แต่กลัวเป็นเรื่อง...สนุกกว่านี้..คิกคิก