<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเดินทางเยือนดินแดนอาทิตย์อุทัย เราเริ่มรวมตัวกันตามเวลานัด พร้อมทั้งขนย้ายกระเป๋าเดินทางที่มีจำนวนมากขึ้น หนักขึ้น ขึ้นรถ ก่อนออกเดินทางคุณไกด์บอกว่าที่โรงแรมนี้ เป็นโรงแรมที่จัดพิธีแต่งงาน ดังนั้นจึงมีสถานที่ และห้องที่ตกแต่งเป็นโบสถ์เพื่อประกอบพิธีแต่งงาน แล้วคุณไกด์ก็พาเราไปยังห้องๆหนึ่ง ที่เป็นห้องว่าง อย่ากระนั้นเลย การมาดูห้องเฉยๆ จะไปได้อารมณ์ความรู้สึกได้อย่างไร … ว่าแล้วพิธีแต่งงานก็เกิดขึ้น...ดูจากภาพนะค่ะ ว่าแต่ละคู่หวานล้นใจแค่ไหน ในการแต่งงาน เพื่อให้ Trip นี้สมบูรณ์แบบที่สุด...</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>(ขออนุญาตเผยแพร่ความหวานนะค่ะ คุณส้ม คุณทวีสิน)</p><p></p><p>
</p><p></p><p></p><p>หลังจากนั้นเราก็ออกเดินทางไปยังสนามบิน ใช้เวลาประมาณ 20 นาที ก็ถึงสนามบินนานาชาติ Fukuoka ค่ะ ผู้คนที่จะเดินทางมีมากมายๆ ต้องเข้าคิวเช็คอิน เมื่อเช็คอินแล้วยังต้องไปต่อคิวอีกยาวมากๆๆๆ เพื่อตรวจสอบสัมภาระที่หิ้วขึ้นเครื่องว่ามีข้าวของต้องห้ามหรือไม่ เมื่อดิฉันดูจากป้ายประกาศแล้วก็ใจหายแวบ...</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>โอ้ พุดดิ้ง 5 ถ้วย ที่ซื้อฝากลูก คงไม่สามารถเดินทางไปพร้อมกับดิฉัน เพื่อไปเป็นขนมของลูกสาวดิฉันได้แน่ๆ ในระหว่างนั้นก็เกิดการฝากข้าว ฝากของกับคนที่มีถุงพลาสติกใส ที่ติดมาตั้งแต่เมืองไทยค่ะ เพราะที่นี่ให้ซื้อค่ะไม่แจกฟรีเหมือนบ้านเรา </p><p>ในที่สุดเมื่อสัมภาระที่ดิฉันหิ้วผ่านเครื่อง X-ray กระเป๋าดิฉันก็ถูกเปิด และ พุดดิ้งก็ถูกดึงออกไปตามระเบียบ... </p><p></p><p>เราขึ้นเครื่องกลับบ้านด้วยความอิ่มเอม พร้อมกับนำเอาของฝากต่างๆ และความประทับใจในสถานที่ บรรยากาศ ธรรมชาติ ผู้คนที่เราได้พบ และความประทับใจกับสมาชิกที่ไปด้วย กลับบ้านอย่างมีความสุขค่ะ </p><p></p><p>ขอขอบคุณสมาชิกที่รวมการเดินทางในครั้งนี้ทุกท่านค่ะ และขอขอบคุณทุกท่านที่ได้ติดตามอ่าน และร่วมเดินทางไปกับดิฉันผ่านบันทึกเหล่านี้นะค่ะ ..... </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">Sayounara Mata Aimashou Ne!</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
สวัสดีครับ อาจารย์แป๋ว
อิอิ อยากไปอิอิ
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน
เป็นอย่างไรบ้างค่ะ สบายดีนะค่ะ พักหลังเห็นเงียบๆไป คิดอยู่จ้ะว่างานคงเยอะ มีคุณแดนไทแวะเวียนมาแทนบ้างแล้วค่ะ ... ไปอเมริกาไกลมากเลยนะค่ะ ทรมานมากเลยค่ะกับการนั่งเครื่องบินนานๆ พี่ไปเมื่อ 2 ปีที่แล้ว มีเหตุการณ์แบบจำไม่ลืมไปเลยค่ะ ไว้มีโอกาสคงนำมาเล่าสู่กันฟังบ้างค่ะ
แสดงว่าเรารู้จักกันมาเป็นปีแล้วซิค่ะเนี่ย...ยิ้ม ยิ้ม
เด็กน้อย 2 หนุ่มเป็นอย่างไรบ้างค่ะ สบายดีนะค่ะ ฝากคิดถึงด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะพ่อครูบา
พ่อครูบาแวะมาดูตอนนั้นยังไม่ได้ลงภาพสวีทหวาน ตอนนี้ลงแล้วค่ะ แวะมาดูอีกรอบนะค่ะ ... ลงไปแล้วก็หวั่นๆ อยู่ค่ะ ว่าเจ้าของภาพจะมาเล่นงานรึปล่าว...แต่อย่างไรก็ขออนุญาตไว้ในบันทึกแล้วค่ะ แต่เจ้าตัวยังไม่ทราบ...อิอิ...
น้ำตาลเรียกพี่เลยคร้าบ...
ว้าว เมื่อกี้มารอบแรกไม่เห็นภาพ ตอนนี้แจ่มเลยค่ะ พี่ทวีสินเต็มที่เลยนิ หวานเจี๊ยบ มดขึ้นจอ
สวัสดีจ้ะเหมียว
สงสัยพี่ต้อง หายาฉีดมดเตรียมซะแล้ว
สวัสดีจ้ะน้องซูซาน
ตอนแรกขึ้นบันทึกนี้ที่ที่ทำงานค่ะ เครื่องนั้นไม่มีภาพหวานชุดนี้ กลับมาถึงบ้านจึงมาจัดการภาพหวานๆ เหล่านี้ขึ้นบันทึกค่ะ ก็หวั่นๆใจเหมือนกัน หากเจ้าตัวมาเห็น ไม่รู้จักโดนขอให้ถอดออกรึปล่าวนะ ...ใครมาดูช้า อาจอดได้ดู...อิอิ
หวานซะ อิอิ
สวัสดีค่ะ
ตามมาอ่าน แล้วก็ยิ้มๆๆ...
ปิดฉากTripนี้ด้วยความหวานนะคะ สดชื่นจัง..
จริงด้วยคะคุณศศินันท์ อ.แป๋วปิดTripได้หวาน หวาม มาก ๆ ยิ้ม ยิ้ม
พี่ส่งเมล์ขออนุญาตแซวก๊วนที่ไปทริปญี่ปุ่นด้วยกัน ฝากขออนุญาตอ.รักด้วยนะคะ ไม่ทราบว่าอ.แป๋วได้รับหรือยัง ตอนนี้ได้รับเมล์ตอบมาแล้วหลายคนแถมมีส่งรูปพี่มาแซวพี่ก่อนด้วย5555555
วันที่ 15 ธ.ค. 49 เป็นวันแรกที่ผมเข้าระบบมาเป็นสมาชิกครับ...
แต่ยังไม่มีโอกาสสำรวจตนเองเลยว่า 1 ปีใน G2K ชีวิตได้เรียนรู้อะไรมาบ้าง
แต่รวม ๆ แล้ว... ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีครับ
สวัสดีค่ะคุณกบ
หวานมากๆ เลยค่ะ...อิอิ
สวัสดีค่ะพี่ศศินันท์
เป็นการปิด Trip ที่หวาน และประทับใจ โดยไม่ได้มีการวางแผนล่วงหน้าเลยค่ะ เป็นเหตุบังเอิญที่คุณไกด์ชวนดูห้องแต่งงาน เป็นเหตุบังเอิญที่มีท่านไร้กรอบที่เกือบๆ จะเป็นพระทำพิธีให้ได้ และบังเอิญที่ trip นี้มีสมาชิกที่มาเป็นคู่....เป็นไปในสไตล์เฮฮาศาสตร์ค่ะ...ไม่แน่ใจว่าจะตรงกับสำนวนที่ว่า...play it by ear....รึปล่าวค่ะ
สวัสดีค่ะพี่หมู
ใช่ค่ะพี่หมูเราปิด Trip อย่างหวานหยด และประทับใจค่ะ
สวัสดีค่ะ อ. Lin Hui
ไม่ได้รับเมลล์จากอาจารย์เลยค่ะ แต่ก็ใช้รูปในการแซว ยินดีค่ะมีข้อแม้นิดเดียวค่ะว่าต้องหารูปสวยๆนะค่ะ...ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน
ขอแสดงความยินดีกับ 1 ปี ใน G2K ค่ะ
ร้องเพลง Happy Birthday ด้วยดีมั้ยค่ะ
ในวรรณกรรมญี่ปุ่นเรื่องหนึ่งเขียนไว้ว่า การแต่งงานเป็นเสมือนการกระโจนลงไปในบึงน้ำที่มีแต่จะจมลึก และจมลึก (ประมาณนี้) ....
ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าคนญี่ปุ่นมีคติความเชื่อเรื่องนี้ในทำนองใด ...
เรื่องนี้ผมอ่านตอนสักประมาณปี 2537 .....รู้สึกว่านักเขียนท่านนี้จะได้รับรางวัลโนเบลด้วยเหมือนกัน...
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน
ขอโทษที่มาตอบช้านะค่ะ
เรื่องแนวคิดสำหรับการแต่งงานของคนญี่ปุ่นพี่ไม่ทราบค่ะ ... ทราบแต่ว่า ผู้หญิงญี่ปุ่นเมื่อแต่งงานแล้วจะกลายเป็นคนของครอบครัวสามี (เหมือนวัฒนธรรมชาวจีน) คอยดูแลญาติฝ่ายสามี และถ้าสามีเป็นลูกชายคนโตสะใภ้ก็ต้องรับภาระในการดูแล พ่อ แม่ของสามีเต็มๆ ... สมัยใหม่นี้ ลูกชายคนโตของครอบครัว มักไม่ค่อยได้แต่งงาน (ผู้หญิงสมัยใหม่ไม่ชอบ เพราะจากวัฒนธรรมดังกล่าว)
สมัยก่อน เราทราบว่าผู้หญิงอยู่ใต้อำนาจสามี แต่ปัจจุบัน เหมือนสามีอยู่ใต้อำนาจภรรยา เพราะ ภรรยาเมื่อแต่งงานแล้วจะลาออกจากงาน ทำหน้าที่แม่บ้านเต็มตัวในการเลี้ยงดูลูกๆ ดูแลบ้าน ดูแลสามี โดยที่ สามีต้องมอบเงินเดือนทั้งหมดให้ภรรยาเป็นผู้จัดการ
ปัญหาหย่าร้างในญี่ปุ่นมีมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยค่ะ
ที่กล่าวว่า "การแต่งงานเป็นเสมือนการกระโจนลงไปในบึงน้ำที่มีแต่จะจมลึก และจมลึก" นั้น หมายความว่าอย่างไร ไม่ทราบจริงๆค่ะ