<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เมื่อถึงเมือง Fukuoka วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเดินทางในรอบนี้ และเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะซื้อข้าวของที่ได้รับ order มา รวมทั้งของฝากเพื่อน ฝากญาติ ฝากคนที่รออยู่ที่บ้าน เนื่องจากพรุ่งนี้ เมื่อตื่นเช้าเรามีโปรแกรมเดียวคือ เดินทางไปยังสนามบิน เพื่อกลับบ้าน…</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดังนั้น เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เมื่อถึง Fukuoka เราจึงมุ่งตรงไปยังแหล่งช้อปปิ้ง Tenjin ที่มีสินค้าหลากหลาย ส่วนดิฉันไปในส่วนของ ซุปเปอร์มาเก็ตที่อยู่ในห้างสรรพสินค้า Daie (ไดเอ) ซื้อพวกขนม สาหร่าย เครื่องแกงกระหรี่ ฯลฯ (ส่วนใหญ่เป็นของกินค่ะ)</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลังจากนั้นพวกเราก็ไปยังจุดนัดเพื่อขึ้นรถไปทานอาหารค่ำมื้อสุดท้าย ที่จุดนัดมีร้านอาหารแบบรถเข็นขายโซบะ หลายร้าน ด้วยความอยากชิม ลงขันกันคนละ 100 เยน สั่งโซบะ ชิมกันคนละค่ำ อย่างสนุกสนาน...ถ้าเทียบกับร้านทั่วๆไปที่ขายโซบะ ... ร้านรถเข็นพวกนี้ไม่ค่อยอร่อยเลยค่ะ (กระซิบเบาๆนะคะ) </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อาหารค่ำมื้อนี้คือ Yakiniku ยากินิคุ เนื้อย่างเกาหลีสไตล์ญี่ปุ่นค่ะ เมนูโปรดของดิฉันค่ะ ร้านนี้เป็นบุปเฟต์ มีอาหารหลากหลายชนิดมาก เราพยายามทานทุกอย่างเพื่อจะได้รู้รสชาด แรกๆ ก็ต่างถ้อยทีถ้อยอาศัยไปตักโน่น นี่ มาให้ชิม กันสนุก แต่ตอนหลังเริ่มเกี่ยงว่าใครเอามาคนนั้นต้องรับผิดชอบ…เอาละซิค่ะ…พุงกางกันเป็นแถวๆค่ะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลังจากอิ่มอร่อยสุดๆกับมื้อค่ำมื้อสุดท้ายแล้วเราก็เดินทางไปโรงแรม เมื่อเช็คอินเรียบร้อย ดิฉัน คุณแหม่ม และคุณทวีสิน จึงรีบจ้ำอ้าวไปยังร้านขายกล้อง digital ที่ใกล้ที่สุด เพราะเหลือเวลา อีก 20 นาที ร้านก็จะปิด … เป็นร้านที่ขายเครื่องอิเลคโทรนิคส์ที่ใหญ่มากๆ … ดิฉันไปซื้อกล้อง digital ตัวเล็กๆมาหนึ่งตัวค่ะ … หากยังมีเวลาที่จะไปร้านอื่นได้ ดิฉันคงไม่ซื้อ ไม่ใช่เพราะกล้องไม่ดี แต่คนขายไม่น่ารักค่ะ … ต่างไปจากพนักงานขายของห้างอื่นๆที่เคยพบ … </p> เมื่อวัตถุประสงค์บรรลุเราก็ค่อยๆเดินกลับโรงแรมอย่างสบายๆ พร้อมแวะร้านเล็กร้านน้อยระหว่างทางไปจนถึงโรงแรม….
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณคุณแผ่นดินนะค่ะที่ตามอ่าน ก็จะเหมือนตามไปเที่ยวทีหลังค่ะ
ที่ญี่ปุ่นก็มีข้าวเหนียวค่ะ ชาวญี่ปุ่นจะทานข้าวเหนี่ยวช่วงปีใหม่ค่ะ โดยเชื่อว่าจะทำให้อายุยืดยาว เพราะข้าวเหนียวที่นำมาทานนั้นไม่ได้ทานเป็นแบบเม็ดๆ แต่จะทำเป็นก้อนสี่เหลี่ยมบ้างกลมบ้าง ใส่ลงในต้มถั่วแดง ซุป หรือย่างชุปซีอิ๋วน้ำตาล อร่อยมากค่ะ ... ทำให้ความคิดถึงข้าวเหนียวของพี่ไม่กำเริบได้ค่ะ
สวัสดีค่ะน้องซูซาน
ตอนตั้งชื่อก็คิดถึงภาพ The last supper เหมือนกันค่ะ ที่รู้จักภาพนี้ก็จากการอ่านดาร์วินชี code ค่ะ เป็นภาพที่สวยมากๆค่ะ
โซบะ โดยปกติก็อร่อยค่ะ ชอบเหมือนกัน แต่ชอบราเมงมากกว่า และถ้าเจอเส้นอุดงแบบเหนียวนุ่มของแถบๆเมือง Kagawa เกาะ Shikoku ละก็ อุด้ง ก็ชอบค่ะ
แต่โซบะร้านที่เรากิน เหมือนเส้นมันมีบางส่วนไม่สุกค่ะ เลยไม่อร่อย
สวัสดีค่ะ อ.ธวัชชัย
อาหารญี่ปุ่นบางอย่างก็ไม่ชอบค่ะ เช่น ปลาดิบ ไม่ค่อยชอบแต่ก็ทานได้โดยไม่เคยรู้สึกอร่อยเลยค่ะ
ยิ่งเป็นอาหารญี่ปุ่น ที่ตกแต่งสไตล์ญี่ปุ่นละก็ ทั้งน่าทาน อร่อย และก็สวยด้วยค่ะ จะมีดอกไม้เล็กๆ ใบไม้สวยๆ เล็กๆ ตกแต่ง และใช้ภาชนะที่ออกแบบมาอย่างปราณีตสวยงามเป็นอุปกรณ์ใส่อาหารค่ะ
คนญี่ปุ่นจึงถือว่า การทานอาหารไม่ได้ทานเฉพาะปากลิ้นเท่านั้น การทานอาหารต้องทานด้วยตาด้วย
บางครั้งเขาก็ทานด้วยใจด้วยค่ะ ส่วนคนปรุงก็จะใส่ใจ ใส่ความรักลงไปในอาหารด้วย ร้านใดทำได้ครบสูตรแบบนี้ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลยค่ะ
อาหารญี่ปุ่นในบ้านเรา รสชาดจะสู้ดั้งเดิมไม่ได้ ตามที่ไปทานมาหลายร้านค่ะ อาจจะเป็นเพราะเครื่องไม่ครบ หรือไม่ก็อาหารอาจจะไม่สามารถหาด่วนสดได้
อาจารย์คะ
มีประสบการณ์ที่เจอผู้หญิงญี่ปุ่นที่ไม่น่ารักเลย เป็นพนักงานประชาสัมพันธ์โรงแรมที่ญี่ปุ่น ตอนไปอบรมที่นั่น เกือบ 2 เดือน
ทุกประเทศเจอทั้งคนดีไม่ดี แต่คนญี่ปุ่นส่วนใหญ่ก็มรรยาทดีค่ะ
ก็เจอร้านขายเครื่องสำอางค์ที่มีชื่อเสียงของเมือง นี้เดินตามพวกเราเข้าไป เจอของที่ต้องการคือถุงอบอุ่นใช้กับส่วนต่างๆของร่างกาย เลยซื้อเสียยกใหญ่และเจอลูกอมสมุนไพร sugar free อีกต่างเลยซื้อให้ อ.แพด้า ที่ชอบ ไอ เลิฟ แค๊ก …แทนที่จะ I love you พอถึงเวลาจ่ายเงิน Lin Hui ก็เตรียมเทเหรีญทั้งหมดที่มีอยู่เพื่อ get rid of them โดยจ่ายแบงค์ใหญ่ไป เพื่อจะได้เงินทอนที่ไม่มีเศษเหรีญกลับมา ผลรับน่าผิดหวังมาก น้องคนสวยกวาดเหรีญไปหมดพร้อมทอนเงินกลับมาเป็นเศษมาอีกเป็นกระบุงเลย เสียทั้งเศษเหรีญ และเสียทั้งความรู้สึก พยายามอธิบายเป็นภาษาอังกฤษ เพราะพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้ เธอก็ชี้ใบเสร็จให้ดูว่าต้องทอนเท่านี้ แต่เศษเหรีญของเราหนึ่งกำมือเธอกวาดใส่ลิ้นชักไปเฉยเลย 555555
สวัสดีค่ะพี่ศศินันท์
โดยปกติที่ผ่านมา ส่วนใหญ่ที่ญี่ปุ่นไม่ค่อยพบพนักงานที่ไม่สุภาพ ไม่น่ารัก หรือไม่มีน้ำใจค่ะ ... บางอย่างที่เราขอเขาทำไม่ได้เราก็เข้าใจนะค่ะ เพียงแต่ขอพูดให้ดีๆหน่อย...
ที่เจอมานะค่ะ...พอบอกว่า "ช่วยแนะนำหน่อยซิค่ะ กล้องตัวเล็กๆที่ศักยภาพดีๆ แต่ราคาไม่แพงนักว่ามีตัวไหนบ้าง"....พนง.ขาย ตอบว่า "สินค้าที่นำวางที่ร้านเราดีทั้งหมด ไม่มีตัวไหนที่ไม่ดี"... เหวอออ เลยค่ะ
ก็เลยเดินดูๆ เอง แล้วก็ตัดสินใจบอกเขาว่าเอารุ่นนี้ ... เขาก็ไปเอากล้องมา ใส่มาในกล่อง เราก็บอกขอดูหน่อยซิ....พนง.ขาย บอกว่า "ถ้าซื้อจึงจะเปิดกล่องให้ดู"... ไม่เคยเจออย่างนี้มาก่อนค่ะ...แถมตอนเอามาเปิด ก็เห็นว่ามีรอยเปิดมาก่อนแล้วชัดๆ ... ถึงคิดว่า ถ้ายังมีโอกาสไปร้านใหม่ในวันรุ่งขึ้น จะไม่ซื้อเด็ดขาด...ท้ายที่สุดก็บอกว่า ได้ซื้อ เปิดให้ดูเดี๋ยวนี้เลย.....วิ่งเหนื่อยไปร้านแล้ว ยังต้องมาเหนื่อยกับคนขายแบบไม่น่ารักแบบนี้อีกค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์ Lin Hui
จำได้ที่อาจารย์มาเล่าให้ฟังค่ะ บางทีเธอก็ไม่เข้าใจว่าเราต้องการกำจัดเหรียญค่ะ ... เธอคงงงว่าทำไมยื่นมาทั้งเหรียญทั้งแบงค์ ไหนๆก็อยากให้ทั้งสองอย่างก็รับหมด แล้วค่อยทอนคืน ... อิอิ